De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Verbondenheid verbindt

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Verbondenheid verbindt

'VERBONDENHEID ALS SLEUTEL VOOR HET JEUGDWERK' [3]

5 minuten leestijd

Broeder Jan en broeder Piet kwamen samen naar het censura morum omdat zij hadden en het binnenkort Avondmaal was. Of dominee wilde zeggen wie er gelijk ha Maar dat wou dominee niet. Hij vroeg wel hoe het stond met hun liefde tot de Heere. 'Daar komen we niet voor', zeiden ze toen. En ze vertrokken even boos als ze ktvamen.

Johannes heeft dus wel gelijk als hij schrijft: 'Indien iemand zegt: ik heb God lief, maar zijn broeder haat (dat is: aan hem voorbij gaat, hem op de tweede plaats schuift) die is een leugenaar. Want die zijn broeder niet liefheeft die hij gezien heeft, hoe kan hij God liefhebben die hij niet gezien heeft? ' (1 Joh. 4 : 20).

Dat is duidelijke taal. Even duidelijk als de catechismus in vraag 55: 'Wat verstaat gij onder de gemeenschap der heiligen? ' Het antwoord kun je zo samenvatten: dat de gelovigen gemeenschap oefenen met Christus. Dat is het eerste. Het tweede daaraan gelijk is: dat we de onderlinge gemeenschap met elkaar beoefenen.

Over het eerste is vorige keer geschreven. Het tweede volgt nu, want de verbondenheid met God verbindt ook met elkaar. Die twee zijn een tweeeenheid. Waar veel liefde is tot Christus, daar is ook veel liefde tot elkaar. En waar de liefde tot elkaar minimaal is, daar is ook de liefde tot Christus minimaal. Johannes werd niet moe dat uit te leggen. En vele jongeren hunkeren naar zulke belangeloze liefde binnen hun gemeente...

Synode

Kortgeleden is op de synode het werk van de HGJB besproken. Gelukkig kwamen bij die gelegenheid de jongeren ook aan het woord. In een voorgesprek konden zeven jongeren uit onze kring aangeven wat zij van ouderen verwachten. Hun reactie was hoopvol, maar voor ouderen misschien ook wel beschamend.

'Wij verlangen niet naar prachtige jeugdgebouwen, perfecte structuren en altijd weer nieuwe dingen. Wij verlangen naar ouderen die ons vertrouwen en zich met ons willen verbinden, en in die verbondenheid ons willen vertellen wat zij met de Heere in hun leven hebben meegemaakt. Wij verlangen niet dat ouderen alles van ons goed vinden, maar dat zij discipelen zijn en dat met ons willen delen.' Zulke dingen zeiden ze. Met jongeren op weg gaan is dus veel meer dan een club-uur met ze bezig zijn. Dat meerdere is de liefde, lees ik bij Johannes. De onderlinge verbondenheid dus, die vrucht is van ons verbonden zijn met Hem. We mogen dat veel meer onderstrepen, zeker in onze kille individualistische tijd. Het zal concreet betekenen dat we nog meer gaan zoeken naar vormen waarbinnen deze onderlinge verbondenheid kan groeien en bloeien. En het zal ook concreet betekenen dat we naar zulke vormen zoeken die niet alleen onze 'lees- en luisterjongeren' aanspreken, maar vooral ook onze 'kijkjongeren'. Want die konden vandaag de dag wel eens in de meerderheid zijn. En wij willen toch ook graag verbonden zijn met onze uiterst visueel ingestelde jongens en meiden?

Gemeenteavond

Ik weet van een gemeenteavond die bedoeld was voor jongeren en ouderen en zo ook beleefd werd. Het programma voor de avond was in gezamenlijk overleg vastgesteld. Halverwege zou een oudere oma van 85 iets vertellen. Met de losse microfoon had zij nogal moeite, maar niet met haar getuigenis aangaande de Heere Jezus Christus.

Daarna vertelde een jongen van 18 over zijn worsteling om midden in dit moeilijke leven aan de Heere vast te houden. En dat hij dat toch zo graag wilde doen. Na afloop zeiden de jongeren: 'Wat een gave oma was dat!' En die oma zei tegen die jongen: 'Ik zal veel voor jou bidden.' Over verbondenheid gesproken!

Broederlijke liefde

Waar loopt dit ten slotte op uit? Op een feest, op de bruiloft van het Lam. Dan is de dubbele verbondenheid volkomen en de gemeente eindelijk zonder vlek of rimpel. in het leven. Daarmee beschrijft Johannes deze onderlinge verbondenheid als een ware wedergeboorte! (1 Joh. 3 : 14). t

Binnen de HGJB is door staf en bestuur een bezinning gestart over 'verbondenheid als sleutel voor het jongerenwerk'. In een serie van zeven artikelen wil de HGJB een aantal hoofdpunten uit deze bezinning voor het voetlicht brengen. In dit nummer ruzie het derde artikel, over verbondenheid binnen de gemeente.

Eigenlijk hoop ik dat een echte hooligan die hier hervormd wordt toch ook zoiets zegt: 'Wat een mensen! Ze houden daar allemaal van elkaar. Niet soft, want ze zeggen heus wel het een en ander tegen elkaar. Ook niet goedkoop, want ze hebben daar alles voor elkaar over. Ook niet erotisch, want de meisjes voelen zich er helemaal veilig. Ze zitten gewoon tussen de jongens en er gebeurt niks. Ook niet alleen voor vriendjes en nette pakken, want ik hoorde er gelijk helemaal bij.'

Ten slotte

We kunnen dus nooit Christus 'hebben' zonder ook elkaar te aanvaarden. Die onderlinge verbondenheid van de gemeenschap der heiligen heeft intussen vele uitingsvormen. In de eerste plaats de gemeenschappelijke eredienst. We komen in de kerk om de Heere te ontmoeten, maar ook om elkaar te zien. Daarom mag u voor de dienst gerust aan Joke vragen hoe het met haar rijexamen gegaan is. En waarom zouden we ook niet even met elkaar kennismaken als we eikaars naam zelfs niet kennen? De Heere kennen sluit het kennen van die jongen naast u niet uit maar in.

En misschien kan de beoefening van verbondenheid aan de tafel des Heeren ook nog mooier. Een korte groet als je gaat zitten en elkaar even aankijken bij het doorgeven van de beker, lijkt me iets moois. De Heere ziet immers om naar ons allen? Er zou natuurlijk nog veel meer te zeggen zijn. Want ook doordeweeks gaat deze verbondenheid verder. Op de bijbelkringen, op de jv, maar ook gewoon bij de Plusmarkt waar een jongere vraagt: 'Zal ik uw zware tas even dragen? ' En de volgende zondag in de kerk zegt ze nog een keer: 'Fijn dat je dat voor me deed, Jan!'

Waar loopt dit ten slotte op uit? Op een feest, op de bruiloft van het Lam. Dan is de dubbele verbondenheid volkomen en de gemeente eindelijk zonder vlek of rimpel.

W. MARKUS, VOORZITTER HGJB

Binnen de HGJB is door staf en bestuur een bezinning gestart over 'verbondenheid als sleutel voor het jongerenwerk'. In een serie van zeven artikelen wil de HGJB een aantal hoofdpunten uit deze bezinning voor het voetlicht brengen. In dit nummer ruzie het derde artikel, over verbondenheid binnen de gemeente.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 21 november 2001

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Verbondenheid verbindt

Bekijk de hele uitgave van woensdag 21 november 2001

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's