Maarten den Dulk (red.),

De bergrede. Steunpunt van de vrijheid. Uitgave Meinema, Zoetermeer 2001, 164 blz., ƒ32, 50 (€ 14, 75).

Op 4 september nam prof. dr. M. den Duik afscheid als kerkelijk hoogleraar aan de universiteit van Leiden. Kort voor dit afscheid verscheen zijn nieuwste boek, geschreven in samenwerking met zijn collega's van de Leidse kerkelijke opleiding. Den Duik geeft op de hem eigen wijze een boeiende benadering van deze hoofdstukken. Het gaat er volgens hem om de tekst hardop voor te lezen in een kring van mensen. De tekst bevat immer het onderwijs van een Leraar aan zijn leerlingen. Binnen de opening en de afsluiting traceert Den Duik drie clusters, die handelen over de omgang van mensen met elkaar, over de omgang met God en over levenswijsheid om mens te zijn op aarde. Het is leerstof in een school voor schriftgeleerden, profeten en wijzen en tegelijk passen de eenheden in een leesrooster voor de liturgie. Zo'n opzet is origineel, maar doet ook wat geforceerd aan. Den Duik weet dat zijn benadering er een is onder andere benaderingen. Daarom laat hij de lezer meedelen van zijn leesvruchten uit Augustinus, Barth, Ragaz en de joodse traditie als vier dialoogvensters naast de leesoefeningen.

Zoals altijd biedt de auteur niet alleen stof tot nadenken, maar verrast hij je ook keer op keer met opmerkingen die te denken geven en een nieuw licht werpen op deze schriftgedeelten. Ik vraag me wel af of de indeling die de auteur geeft zo strak vol te houden is. Ook in Matth. 5 : 17 w en 6 : 19-

7 : 12 gaat het om de omgang met God. Een manco vind ik dat dit deel van de prediking van Jezus te weinig is ingebed in het geheel van het evangelie van Mattheüs en dat de relatie tot de prediking van het Rijk Gods weinig uit de verf komt. Jezus is toch meer dan een geradicaliseerde Thora-leraar. Mattheüs 5 : 17-20 lijkt me moeilijk te plaatsen onder het woord 'contract'. Het gaat om de vervulling in en door de Messias.

De bijdrage van de Leidse staf bestaat uit zes preken. Ieder doet dat op zijn eigen wijze. Mij persoonlijk sprak de preek van Verboom het meest aan. Dat zal stellig te maken hebben met de confessionele herkenning die zijn preek opriep. Maar ook de andere predicatores maken mooie opmerkingen. Den Duik zelf geeft in een slotwoord enkele homiletische opmerkingen bij preken over de bergrede.

Al met al een mooie bundel die inleidt tot een aantal aspecten van de bergrede en een goed voorbeeld is van collegiale samenwerking. Bijbelse theologie, ethiek en praktische theologie komen aan de orde. Zo'n gezamenlijke aanpak is in een tijd waarin theologiebeoefening nog wel eens ten prooi valt aan fragmentarisering toe te juichen.

A. NOORDEGRAAF

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen