O God, die droeg ons voorgeslacht

Our God, our heip in agee pas

1. O God, die droeg ons voorgeslacht in nacht en stormgebruis, bewijs ook ons uw trouw en macht, wees eeuwig ons tehuis!

2. Hoe veilig hebt Gij rond uw troon uw heiligen bewaard; de almacht die Gij spreidt ten toon behoedt ons in gevaar.

3. Gij zijt, van vóór Gij zee en aard' hebt door uw woord bereid, altijd dezelfde, die Gij waart, de God der eeuwigheid!

4. En duizend jaar gaan als de dag van gistren voor U heen, een schaduw, een gedachte vaag, een nachtwaak, die verdween.

5. Oe tijd draagt alle mensen voort op zijn gestage stroom; ze zijn als gras, door zon verdord, vervluchtigd als een droom.

6. O God, die droeg ons voorgeslacht in tegenspoed en kruis, wees ons een gids in storm en nacht en eeuwig ons tehuis!

I. Watts (1674-1743)

Vertaling: E. Smelik (1900); 2e strofe H. van 't Veld (1932)

t In Engeland is Our God, our heip in paet eigenlijk het tweede volkslied. Het werd gezongen bij de begrafenis van de grote staatsman William Gladstone in t 1896 en door een BBC-koor in de vroeg morgen van 5 september 1939, toen de Tweede Wereldoorlog uitbra De dichter is reeds aan de orde gekomen b lied nr. 1. De psalmen die men in de kerk zong, dienden volgens hem eerst 'gekerstend' te worden: David moest spreken als Koning Willem III; Engeland en Schotland dienden de plaats in te nemen van Israël en Judea. Wat is het verhaal van dit lied, dat toch niet meer is dan een parafrase van Psalm 90 : 1-5? 'Als ik het wondre kruis aanschouw' is toch veel indrukwekkender? De grondtoon is het belijden van Gods leiding, die altijd de hoop levend houdt. Het is zowel het lied van een individu als een lied van een gemeenschap. Persoonlijk wist hij van een voorgeslacht, dat in nacht en stormgedruis was gedragen. Grootvader was gesneuveld als kapitein op Cromwells vloot. Vader zat evenals Bunyan in de gevangenis, omdat ook hij voor de Anglicaanse Staatskerk niet wilde buigen. Moeder, die van hugenootse afkomst was, vertelde soms over tegenspoed en kruis in haar familie. In zijn lied klinkt ook verlangen door naar godsdienstvrijheid en naar een protestants koningshuis. Isaac was veertien, toen tijdens de Glorieuze Revolutie in 1660 William en Mary koning en koningin werden. Toen hij in 1714 dit lied dichtte, was er een eind gekomen aan bangejaren. Mary's zuster en opvolgster Anna, die zich omringd had met ministers die graag zouden zien dat de troon in rooms-katholieke handen kwam, was plotseling gestorven. Een protestantse vorst uit Hannover werd onder de naam Georg I de nieuwe koning. Gods almacht had het gevaar afgewend.

Uit dr.H. van 't Veld,

Bekende liederen en hun verhaal, uitgave Mozaïek (Boekencentrum), Zoetermeer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen