Tim LaHaye en Jerry B. Jenkins, Ontheiligd. Deel 9 van de serie De laatste bazuin.

Tim LaHaye en Jerry B. Jenkins, Ontheiligd. Deel 9 van de serie De laatste bazuin. Uitgave Kok, Kampen, 317 blz., € 19, 32. Vergis ik me als ik zeg dat, voor wie de voorgaande acht delen van deze serie gelezen heeft, de spanning er voor een goed deel af is? Dit negende deel gaat over de eerste twee schalen van die toorn van God over de aarde (Openb. 16: 1-3): een boos en kwaadaardig gezwel aan de mensen die het teken van het beest hebben en zijn beeld aanbidden en, als de antichrist zich blijft verzetten, het water van de zeeën, dat in bloed verandert. Ondertussen is operatie Adelaar aan de gang (Openb. 12: 14): 'Aan de vrouw zijn twee vleugels van een grote arend gegeven, opdat zij zal vliegen in de woestijn, in haar plaats, waar zij gevoed wordt een tijd, tijden en een halve tijd'. Met de vrouw worden, aldus de schrijvers, de Messiasgelovigen uit Israël bedoeld, de twee vleugels zijn het land (trucks en auto's) en de lucht (vliegtuigen en helikopters), de plaats in de woestijn is Petra, in Edom gelegen, dat volgens de profetieën zal ontkomen aan de macht van de antichrist en waar de Messiasgelovigen drie en een halfjaar (een tijd, tijden en een halve tijd), tot de glorieuze wederkomst, veilig zijn voor de klauwen van de antichrist.
Twee aanvallen van de antichrist op hen mislukken door ingrijpen van de engel Michaël, die herhaalde malen lijfelijk verschijnt. De eerste keer splijt de aarde en het enorme leger van de antichrist wordt verzwolgen (Openb. 12: 16), waarna de aarde, zoals eens de wateren van de Rode Zee, zich weer sluit. Rond deze gegevens is het verhaal van het boek geschreven. Wat is het? Inlegkunde? Fictie? Fantasie? Dat laatste is het zeker! Eerlijk gezegd stuit het me tegen de borst als de schrijvers de antichrist rijdend op een enorm groot varken, dat onder verdovende middelen wordt gehouden, een gedeelte van de Via Dolorosa in Jeruzalem laten afleggen en hem wat later op het varken het tempelplein laten opgaan en hem op een troon in de tempel laten plaatsnemen. Dat moet de gruwel der verwoesting verbeelden waar Daniël (Matth. 24: 15) over sprak. Evenals de herhaalde malen uitgesproken woorden van de antichrist tegen de borst stuiten: 'Ik heb drie dagen opgebaard gelegen en de hele wereld kan nu zien dat ik weer opgestaan ben' en dat de antichrist de een na de ander (laat) neerschieten). Is dit een juiste manier van omgaan met het boek Openbaring? Ik weet de juiste uitleg van de visioenen in de Openbaring niet (wie weet dat wel? ), maar ik geloof dat het in ieder geval niet is zoals de schrijvers het in dit deel invullen.
Hadden de eerste delen van deze serie nog een boodschap, namelijk dat de ernst van de wederkomst van Christus en het laatste oordeel, en waren ze daarom te waarderen, ik heb de idee dat dit deel mensen eerder op een dwaalspoor brengt of afstoot dan dat het hen voor het Evangelie zal winnen.
H. VELDHUIZEN, WAPENVELD

Adrian Plass, Waarom ik Jezus volg. Uitgave Merweboek, 128 blz., ƒ 10, - (tot 1 maart), daarna € 10, -.
Adrian Plass is een schrijver wiens boeken door honderdduizenden worden gelezen. Dat is de reden waarom de SCB (Samenwerkende Christelijke Boekhandels, opgericht in september 1991 ten dienste van boekhandels en uitgevers in Nederland en België) dit boek van hem koos als feestelijk actieboek ter gelegenheid van haar tienjarig bestaan. Of het een goede keus is, moet de lezer zelf maar beoordelen. Adrian Plass heeft vele lezers die hem kritiekloos bewonderen, anderen kunnen hem weinig of geheel niet waarderen. Ik kan dat goed begrijpen. Adrian Plass heeft een apart soort humor, strijkt ook dikwijls mensen tegen de haren in, terwijl hij over diepernstige zaken schrijft. Hij schrijft daar vaak op zo'n lichtvoetige manier over dat ik soms de neiging heb zijn boek maar naast me neer te leggen. Zo verging het me met dit boek ook.
Het zijn 34 hoofdstukjes, die op twee of drie na als column verschenen in het Nederlands Dagblad en alle beginnen met 'Ik volg Jezus omdat...', zoals: 'Ik volg Jezus omdat ik voor altijd bij mijn vrienden wil zijn': vrienden in de hemel, waarheen ik op weg ben, medechristenen die allen mijn vrienden zijn, en Jezus Die ik door een wonder van genade van God zelf mijn vriend mag noemen. Of: 'Ik volg Jezus omdat Hij zo goed in judo is': het Japanse woord jiu-jitsu betekent letterlijk 'zachte vaardigheid' en dat was de manier waarop Jezus met mensen wist om te gaan en hen op plekken kreeg die ze zelf nooit verwacht hadden. Of: 'Ik volg lezus omdat het Hem meer om het hart van een kerkdienst gaat dan om de vorm': het gaat in de kerkdienst niet om hoogliturgische standjes maar om echtheid, waarbij de vorm minder belangrijk is. Maar ook: 'Ik volg Jezus omdat ik af en toe de kans krijg Zijn voorbeeld te volgen en mensen even wakker te schudden', waarbij hij God beschrijft als zittend aan het hoofd van de hemelse toelatingscommissie die een oordeel uitspreekt over prof. Harry Kuitert. Zo'n voorbeeld gaat me te ver, evenals de een na laatste zin van het boek: 'Wat is het christelijk geloof anders dan God die in een ouwe brik naar zijn werk rijdt met een glimlach op zijn gezicht', waarmee Plass bedoelt dat God ook wil zijn in de alledaagse dingen van het werk. Al met al geloof ik dat het volgen van Jezus diepere dimensies heeft dan in dit boek verwoord wordt.
Wie van de boeken van Adrian Plass houdt zal zich ook door dit boek aangesproken weten. Anderen zullen minder gelukkig zijn met de keus van de SCB.
H. VELDHUIZEN, WAPENVELD

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen