Open brief voorzitter Op Goed Gerucht

Aan de leden van de Gereformeerde Bond,
Middels deze open brief richt ik mij tot jullie, omdat ik mij zorgen maak over berichten dat de Gereformeerde Bond mordicus tegen het zegenen van homorelaties is en dat onderwerp zelfs wil aangrijpen om het SoW-proces definitief een spaak in het wiel te steken. De door jullie gekozen terminologie is fors te noemen. Er is sprake van 'een gruwel in de ogen des Heren' en van een 'onmogelijke mogelijkheid'.
De interviews met ds. C. Blenk en dr. ir.J. van der Graaf in het vorige nummer van Woord en Dienst hebben de zorg niet weg kunnen nemen. Hoewel de toon van ds. Blenk nogal mild was, haalt Van der Graaf bovengenoemde harde woorden niet van tafel. Sterker nog, hij voegt er zelfs aan toe, want de term perversiteit valt weer eens in samenhang met homoseksualiteit.
Waarom wordt er toch altijd een verband gelegd tussen die twee? Heeft de heer Van der Graaf's avonds na elven wel eens naar de commerciële televisie gekeken en gezien hoe de bejubelde heteroseksualiteit zich kan perverteren? En is het hem bekend dat het overgrote deel van de 06-lijnen op heteroseksuelen is gericht? Laten we geen zaken verwarren. Homoseksualiteit is homoseksualiteit, heteroseksualiteit is heteroseksualiteit. En perversiteit is perversiteit. En er is geen enkele reden om homoseksualiteit meer met perversiteiten te associëren dan heteroseksualiteit.
Ondertussen is het opvallend, dat zowel voor- als tegenstanders van de zegen zich baseren op de bijbel. Het kan niet anders of daaraan liggen diepgaande hermeneutische verschillen ten grondslag. Hoe jullie de vertaalslag van toen naar nu maken, weten jullie waarschijnlijk beter dan ik. Maar voor mij is het zonneklaar dat de teksten die volgens jullie duidelijk maken dat God tegen homoseksualiteit is (uit Genesis, Leviticus en Romeinen, onder anderen) slechts spreken over seksualiteit in zijn onmenselijkste vorm: rauw, elkaar slechts misbruikend, ontdaan van liefde en trouw. Dat is perversiteit en dat wordt veroordeeld, niet de liefde tussen twee mensen van gelijk geslacht en ook niet hun seksualiteit op zich.
Ik kan niet anders dan geloven dat Gods zegen daar mag worden uitgesproken, waar mensen in liefde en trouw met elkaar door het leven willen gaan. En ik geloof dat de bijbel mij daarin voorgaat. Psalm 133 zou je immers kunnen samenvatten met de woorden: Waar liefde woont, gebiedt de Eeuwige zijn zegen.
Kan ik jullie hiermee inhoudelijk overtuigen? Vermoedelijk niet, ook al zijn de wonderen de wereld nog niet uit. Toch deze brief, want in de kerk speelt er meer dan alleen maar de eigen overtuiging. Ik doe daarom een dringend beroep op jullie om - mocht deze zegen ook door de hervormde synode worden aanvaard - dat te accepteren. Als het zo is dat ook daar een meerderheid deze zegen wil, aanvaard dan dat velen er anders over denken dan jullie en dat je niet hetzelfde hoeft te zijn om toch één kerk te vormen. Dat vindt Paulus toch juist de kracht van de kerk? (1 Kor. 12).
Ikzelf bijvoorbeeld accepteer dat jullie geen vrouwelijke ambtsdragers wensen, ook al is dat in mijn optiek een onmogelijke mogelijkheid en een gruwel in de ogen van de Eeuwige. Het doet mij pijn elke keer als ik het tegenkom, maar ik aanvaard het omdat de hand niet de voet is en het oog niet het oor en toch allen één lichaam vormen. Laat ik duidelijk zijn: ik ben van mening dat die ruimhartigheid wederkerig behoort te zijn. Dat is niet alleen hoffelijk, maar ook bijbels en mag dus van jullie verwacht worden.
Daarmee kom ik aan de verontrustende berichten dat de Bond juist deze zegen zou willen misbruiken om SoW definitief af te serveren. Het is toch hopelijk niet waar? Ook jullie moet toch duidelijk zijn dat dit proces zo langzamerhand een beschamende vertoning is geworden, die niet meer aan de buitenwereld is uit te leggen? Juist die buitenwereld met wie we zo graag willen delen in het goede gerucht dat er een God is die mensen liefheeft en bij wie je je in tijd en eeuwigheid geborgen mag weten.
Die boodschap wordt ongeloofwaardig, als we er in eigen huis zo'n bespottelijke toestand van maken. 2004 is toch nog steeds ons aller streefdatum voor de verenigde kerk? Laten we ons er dan ook samen voor inzetten dat er dan een kerk staat, waar ieder zijn geloof in eigenheid mag beleven. De nieuwe kerkorde geeft ook (juist) aan jullie garanties daarvoor. Niemand wordt gedwongen iets te doen wat hij niet wil.
Enfin, laat ik een lang verhaal kort maken. Ik schrijf deze brief als voorzitter van Op Goed Gerucht. Geen club waar iedereen het altijd met elkaar eens is, waarschijnlijk ook niet over het zegenen van homorelaties. Maar wel een platform van predikanten, die voor iedereen het recht opeisen om het geloof te beleven op een manier die bij hen past. Ook als dat betreft het recht op een kerkenraad die bestaat uit alleen maar mannen, of het recht op een kerkelijke zegening voor twee mannen of twee vrouwen. Ook al zou je dat zelf niet kiezen, dat is kerk-zijn. Omdat de hand niet de voet is en het oog niet het oor.
Met vriendelijke groet,
PETER VERHOEFF
HERV. PRED. TE ALKMAAR EN VOORZITTER VAN DE STUURGROEP VAN OP GOED GERUCHT

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen