Een bekend verhaal

Zijn verhaal klonk mij bekend in de oren. Op twintigjarige leeftijd van huis weggegaan. Het geld dat hij van thuis had meegekregen, was opgegaan aan vrienden, feesten en drugs. Samen met zijn vriend Steef had hij nog wel wat goede jaren gehad. Maar na diens overlijden ging het snel bergafwaarts. Totdat hij uiteindelijk via 'opvang voor daklozen' in het AMC belandde. Aan thuis dacht hij nog wel, maar... contact leggen durfde hij niet. Zeker nu niet meer. Zijn vader zou van verdriet sterven, als hij wist hoe slecht het ging met zijn zoon. Het zou beter zijn om alles achteraf te vertellen. Als de begrafenis achter de rug zou zijn. En zo gebeurde het ook.

Jacco
Zomaar onverwachts ontmoette ik hem in het aids-circuit. Jacco. Dertig jaar. Gelukkig getrouwd, mooie vrouw, drie leuke kinderen. Goede baan in de medische sector. Kortom, zeer geslaagd. Hij had een keer een nare periode meegemaakt. Dat was toen hij zo rond de twintig was. Hij studeerde toen al twee jaar aan de universiteit en had telkens bonje met zijn vader. Totdat hij tegen zijn vader zei dat hij zijn eigen boontjes wel kon doppen. Dat hij het heus wel zou redden zonder hem. En zijn vader..., zijn vader liet hem (node) gaan. Jacco kreeg een fiks bedrag mee en mocht het gaan proberen.
Dat had hij gedaan, en zo te zien was het hem wonderwel gelukt. Hij redde het. Had niemand nodig. Al die jaren niet. 'Gewoon heel goed je geld beheren, op je tellen passen en steeds proberen de beste te zijn. En verder... zelf de baas blijven over je eigen tijd, je eigen leven en je eigen vrouw. Zorgen dat je van niemand afhankelijk bent.' Dat was zijn devies.
Aan zijn vader dacht hij zo af en toe nog wel. Maar hij had hem niet nodig, wilde ook geen contact. Waarom zou hij? Die man leefde echt in een andere wereld, met andere normen en waarden. Nee, dan maar liever zonder hem. 't Ging prima zo.
Vraag: wie van hen beiden dunkt u de verloren zoon te zijn?

PS: het verhaal van John berust op werkelijkheid. Het verhaal van Jacco is fictief. Alhoewel, als ik om mij heen kijk, ontmoet ik hem regelmatig. Ik ontmoet hem in de keurige, nette mannen die het gemaakt hebben en hun leven op orde hebben. Mannen die het zelf redden en God dus niet nodig hebben. Ik ontmoet hem in die vrouwen die precies weten hoe het hoort. Die er perfect uitzien en absoluut niet afhankelijk willen zijn van iemand anders. Zeker niet van een God.
En regelmatig..., helaas regelmatig... ontmoet ik hem in mijn eigen hart.

HIJLTJE VINK, LID PROJECTGROEP HGJB

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen