Dank

Langs deze weg wil ik uitdrukking geven, mede namens mijn vrouw en kinderen, aan mijn gevoelens van diepe dankbaarheid over alles wat heeft plaats gevonden rondom mijn afscheid op zaterdag 12 januari. Het is onbegonnen werk hier alles de revue te laten passeren. Vele honderden uit alle delen van het land hebben er de reis naar het restaurant Nulde voor over gehad om ons de hand te drukken. Daarbij voegde zich ook nog een grote stroom brieven van mensen, die niet aanwezig konden zijn. We hebben deze dag gezien in één verband met de bijeenkomst op 29 augustus 2000 in de Sint-Janskerk in Gouda, toen bij mijn terugtreden als algemeen secretaris en ter inleiding op het werk als studiesecretaris een symposium werd gehouden.
Ik mag hierbij niet onvermeld laten de vele stoffelijke blijken van dank en waardering, soms met een heel persoonlijke kleur. Als Paulus spreekt over wat hij in materiële zin ontving zegt hij echter: 'Ik zoek de gave niet, maar de vrucht'. Met Paulus zeg ik dan ook: 'Ik zoek niet het uwe, maar u' (1 Kor. 12: 24). Met velen heb ik in geestelijke zin gaven mogen delen.
Het was een ervaring om diep voor te danken, dat het afscheid plaatsvond binnen een brede gemeenschap, waarbij ook iets zichtbaar werd van katholiciteit. Over grenzen van eigen kerk en beweging heen was er zichtbaar en merkbaar sprake van verbondenheid. Dat was de grootste gave. Er was de jaren door sprake van tekortkomingen en gebrokenheid. Soms heeft dit ongetwijfeld hier en daar ook afbreuk gedaan aan gemeenschap. Gebleken is echter hoe breed en diep nochtans de gemeenschap was. Dat kan alleen in de kerk, waar we samen mogen leven van vergeving om wat niet goed was en samen mogen danken voor wat gezegend werd. Dankbaar ben ik dat na zoveel jaren in het kader van de Gereformeerde Bond de Kerk te hebben gediend, het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond ons een afscheid bereidde zoals het plaats vond. Dat kon alleen omdat in diepe verbondenheid en grote harmonie het werk mocht worden afgesloten. Ik mag niet nalaten mijn dank uit te spreken voor het boek dat me werd aangeboden: Dromer van een kerk. Liefst veertien vrienden hebben mijn werk geanalyseerd en doorgemeten. Onvoorstelbaar vele uren werk zitten daarachter. Ik heb het boek ontvangen als een kostbaar geschenk, mede ook omdat velen het felicitatieregister tekenden. Op vragen, die me op allerlei onderdelen zijn gesteld hoop ik nog nader terug te komen. Ik betuig om en in dit alles mijn dank aan de Eeuwige Drie-enige God, die mij kracht en elegenheid gaf om een poosje te dienen. Lof zij U, Christus in eeuwigheid!
In een tweetal artikelen geef ik een terugblik op kerkelijke en geestelijke ontwikkelingen in de tijd, waarin ik dienen mocht. Daarbij begin ik met een (gedeeltelijke) samenvatting van wat ik uitsprak in Nulde-Putten bij het afscheid. De artikelen geven uiteraard slechts een globale doorkijk in wat me bezighield, met een persoonlijke inkleuring.

v.d.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen