Boekbespreking

Ds. ]. van Rootselaar, Memoires. Uitg. Den Hertog, Houten, 167 blz., € 15, 65.
Het boek over het leven van ds. Jacob van Rootselaar (1906-1990) is anders dan andere levensbeschrijvingen van predikanten uit de gereformeerde gezindte, omdat ds. Van Rootselaar zelf de pen ter hand genomen heeft. Bijna twaalf jaar na zijn overlijden verschenen zijn 'Memoires', die hij in eerste instantie schreef voor zijn enige zoon Johann. 'Evenwel zullen vele anderen, zoals vroegere gemeenteleden, daarvan dankbaar kennisnemen. Terwijl de uitgave mede het werk van de stichting Hulp Oost-Europa kan stimuleren', schrijft ds. P. M. Breugem in het Woord vooraf.
Het feit dat ds. Van Rootselaar zelf zijn leven beschrijft, maakt dat niet alleen het gemeentelijke leven uitgebreid voor het voetlicht wordt gehaald, maar dat de lezer ook inzage krijgt in gebeurtenissen in de familie, zoals het overlijden van sommige tantes. Het feit dat het object van dit boek ook de auteur is, heeft vooral als gevolg dat we met een persoonlijke en eerlijke weergave van doen hebben. Ds. Van Rootselaar is eerlijk in de beschrijving van gebeurtenissen: spanningen in Barneveld bij zijn komst in 1964, de reactie van veel collega's bij zijn overgang naar Delft, de deplorabele situatie bij zijn komst naar Hagestein in 1931 enzovoorts. Hij is echter vooral eerlijk ten opzichte van zichzelf, wat ontwapenend overkomt: 'Tegen de eerste avondmaalsviering zag ik uiteraard geweldig op. Pas op 19 juni 1932 ging ik na wekenlange voorbereiding ertoe over. Aan een heel klein tafeltje zaten wij toen met... vijf mensen!' Daarbij was ds. Van Rootselaar zeker ook belijnd. Bij zijn komst naar Delft, waar hij 'de kroontijd van zijn ambtsleven meemaakte', zei hij alle collega's dat ze welkom waren in zijn gezin, maar dat 'zijn vriendschap ophield bij de grens van het gereformeerd beginsel'. Ontroerend is hier de beschrijving van het sterfbed van een 61-jarige man, een onkerkelijk geworden hervormd dooplid, die postuum als belijdend lid werd ingeschreven. Een voorbeeld ook van pastorale trouw.
Niet minder indruk maakt de sobere en geestelijke beschrijving van het sterfbed van zijn vrouw, die hij te midden van diep verdriet aan de Heere teruggeeft. Ook in die weg mag ds. Van Rootselaar zich oefenen in de godzaligheid. De Heere kastijdt, 'opdat wij Zijner heiligheid zouden deelachtig worden' (Hebr. 12).
Als historisch document hebben deze memoires ook waarde door de beschrijving van de oprichting van de stichting Hulp Oost-Europa. De toewijding was groot. Tot op de dag van vandaag zijn mensen uit de gemeenten die ds. Van Rootselaar diende, nauw bij de arbeid van deze stichting betrokken: Barneveld, IJsselmuiden, Delft. Tot slot, gezegend de kerk waarin dienaren van het Woord als de man die hier zijn levensgang vertelt', mogen arbeiden.

P. J. VERGUNST

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen