Met de paplepel ingegeven

Hoe zou het toch komen dat de ene gemeente bestaat uit alleen maar autochtone bevolking, terwijl je in een andere gemeente diverse asielzoekers, ex-verslaafden, voormalige buitenkerkelijken, (ex-)daklozen, ongehuwde moeders, enz. ontmoet?

Hoe zou het toch komen dat in het ene gezin 'Jan en alleman' van harte welkom is (en daar ook regelmatig bivakkeert), terwijl bij een ander gezin nooit een 'Jan en alleman' een voet over de drempel zet? Hoe kwam het toch dat Boaz zich direct vrijwillig ontfermde over Ruth, de isielzoekster, terwijl die ander er zelfs zijn erfenis voor over had om al bij /oorbaat van haar verlost te zijn?

Zou Mattheüs i: 5 hier het antwoord jp zijn? En Salmon gewon Boaz bij Rachab...' 3ij Rachab 'de hoer' welteverstaan. U veet wel-... die vrouw die 'een eigen jordeel' had. Die vrouw die eeh groot leel van haar leven andere goden diende; die alleen maar van horen zeggen had Wie die God van Israël was. En die er zomaar... bij mocht horen. Ons zomaar voorgaat.

Salmon ontfermde zich over haar, en trouwde haar. Samen kregen zij een zoon: Boaz. Boaz, die zijn arbeiders iedere morgen begroette met de woorden: 'De Heere zijmetU.' Boaz, die zich ontfermde over Ruth, de asielzoekster uit Moab. Boaz, hij kon waarschijnlijk niet anders. Hij heeft het met de paplepel ingegeven gekregen. Van zijn vader geleerd.

Iets geleerd? En wij...? Hoe vergaat het ons? Dit is het laatste stukje in dit blad over het HGJB-project 'Intensive Care'. Over enige weken is het project zelf pok afgelopen. En dan...? Gaat alles dan weer op dezelfde manier door als vorig jaar? Of... hebben wij er wezenlijk iets van geleerd?

Heeft het ons wezenlijk geleerd op een andere manier om te gaan met. mensen die 'anders' zijn? Met mensen aan de onderkant van de samenleving, met aidspatiënten, met asielzoekers, met daklozen en... met die aan drank verslaafde man van drie huizen verderop?

Heeft dit project gemaakt dat wij onze jongeren leren op andere manier gemeente te zijn? Een gemeente waar ieder welkom is. Zeker de asielzoekster en de mensen van buitenaf. O ja... en zeker de aids-patiënt, die homofiele jongen en die al drie keer gescheiden vrouw. Zij zeker... zij ontmoeten toch al zo weinig liefde in hun leven.

En geloven wij nog dat wij onze kinderen kunnen leren om die ander te zien zoals de Heere Jezus hem ziet? En dat, als wij hun met de paplepel ingeven hoe dat gaat, zij dan misschien straks wel niet meer anders kunnen? Zo eigen is deze houding hun dan geworden...

Gelooft u het niet? Ik daag u uit het te proberen.

HIJLTJE VINK, LID PROJECTGROEP HGJB

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen