Boekbespreking

Stefan Paas, Jezus als Heer in een plat land - Opdoek naar een Nederlands evangelie \\ Boekencentrum, 212 pagina's € 16, 50!

Paas is evangelisatieconsulent voor de\\ Christeiijfcr6«ttformecric> .Kerken en lirtrt met «np> öeiencrgt*4)fei'en rauk zijn vistekaaprfje op tafel. ^ ^jj^rA)

Boéiend waarom? Omdat hij niet óver de problemen schrijft die zich aandienen bij de evangelieverkondiging in een volstrekt geseculariseerde cultuur, louter theoretisch en beschouwend. Maar als een echte zendeling verplaatst hij zich in de wereld van zijn Nederlandse medemens.

Grondvraag is het hele boek door: welke consequenties heeft het als wij Nederland willen gaan zien als een zendingsland? Als gereformeerd denkend mens is zijn eerste uitgangspunt in de gereformeerde nadruk op verkiezing en genade: God begint waar wij zijn. Waar zijn wij dan? Dat besef dringt ons ertoe ons te verdiepen in de cultuur waarin wij leven. Tweede uitgangspunt is voor Paas de incarnatie. Hij noemt deze een model voor ons missionair bezig-zijn. Jezus zegt eerst tegen Zijn discipelen 'ga' en pas dan 'predik. We moeten de boodschap niet over de muren van ons eigen gelijk nofln crnraaimrcn rvi 11* lira mnAton nnc nn_ der de mensen begeven als leerling van Jezus. We vuren geen kruisraketten af, maar God stuurt grondtroepen. Alleen zo wordt het vrede. Wel geeft Paas aan dat je de incarnatie niet los kunt koppelen van Pasen. Kruis en opstanding volgen op Gods menswording, ze zijn daarom criterium voor de manier waarmee we culturen benaderen. Toch heeft het startpunt in Gods menswording vérgaande gevolgen voor ons kerkzijn. Onze eigen structuren als plaatselijke kerk dienen zoveel mogelijk flexibel of mobiel te zijn. Passen structuren nog wel bij ons zoeken naar een weg om de gekruisigde en opgestane Christus te verkondigen? Verder zal dit besef ons ook doen afzien van elke vorm van triomfalistische of manipulatieve evangelisatie en zending. Het kruis is immers teken van de Lijdende en niet van de onderdrukker. Kortom: hebben we als kerken en gemeenten er werkelijk alles voor over om hen te bereiken die wij willen bereiken? Het ideaal van de schrijver is: een gemeente die eigenlijk niets bijzonders organiseert op het gebied van evangelisatie, maar die door de kwaliteit van haar leven als gemeente groeit. Vervolgens stelt Paas uitvoerig aan de orde wat hij noemt 'de inculturatie van het evangelie in de Nederlandse cultuur'. We kunnen niet overal en tegen iedereen gewoon maar dezelfde woorden zeggen. Wanneer heeft iemand het evangelie 'gehoord'? Als het zijn gehoorgang is binnengegaan dus als hij de klanken heeft herkend, of als hij het ook begrepen heeft? Paas noemt vooral twee kenmerken van de Nederlander waarmee hij wil aangeven wat hij bedoelt. Als we tegen een Nederlander spreken over Christus als Bevrijder, dan moeten we hem wel uitleggen wat we bedoelen: onze cultuur verafgoodt immers de persoonlijke vrijheid. Dat geldt ook als we spreken over Christus als Heer. Immers, we leven in een 'maaiveldcultuur' en dat is een cultuur die niets moet hebben van alles wat zich boven dat maaiveld verheft. Verderop in zijn boek geeft de schrijver breder uitleg van wat hij daarmee concreet bedoelt en geeft hij allerlei voorbeelden van wat hij met de inculturatie van het evangelie op het oog heeft. Wie de zending ingaat, wordt eerst grondig gevormd in de taal, de gewoonten, de tradities en de gevoeligheden van het land en het volk waar men heen gaat. Wel, dat is voor zending in Nederland niet minder nodig, willen we als kerken onze boodschap werkelijk kwijtraken. Onder ons wordt nog altijd tamelijk spastisch gereageerd als aandacht wordt gevraagd voor de veranderingen in de cultuur die hun uitwerking moeten hebben op de communicatie van het evangelie. Maar lopen we zo niet het gevaar een vroegere tijd te verheerlijken die er niet meer is? Een Amazone-indiaan vroeg ooit aan een WyclifFe-bijbelvertaler: Als Jullie God zo machtig is, waarom spreekt Hij mijn taal dan niet? Een pijnlijke vraag die een buitenkerkelijke Nederlander terecht op onze tafel kan leggen. Overigens zet Paas duidelijk uiteen dat een heldere communicatie van het evangelie nog niet wil zeggen dat daarmee de boodschap acceptabeler of inzichtelijker wordt gemaakt. De relevantie van het evangelie wil de Heilige Geest mensen laten zien. De verstaanskloof heeft vooral te maken met de inhoud van het evangelie als boodschap van het Koninkrijk waarvoor de natuurlijke mens geen antenne heeft.

Dr. S. Paas kent de vele gevoeligheden die hier liggen onder het 'gereformeerde volksdeel'. Hij gaat die niet uit de weg, maar weet een balans te vinden die iedereen aan het denken moet zetten. Ieder die bezig is in de communicatie van het evangelie om zich heen: op het werk en in de kerk, tussen vrienden en collega's, maar ook binnen kerkelijke opdracht als evangelist en dienaar van het Woord, kan veel leren van dit goed geschreven boek. Het is niet moeilijk en geleerd. Het is de schrijver gelukt om zijn visie helder op papier te zetten. Het boek verdient daarom vele lezers.

J. MAASLAND

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen