Golgotha en voorbijgangers

Herrie schoppen bij een stervende vinden we een schandaal. Nergens is het zo stil als daar. Soms kun je er een speld horen vallen. Ontroerd zijn onze ogen gericht op degene die heengaat. Slechts met weinig woorden verbreken we de stilte.

Op Golgotha nemen velen afscheid van Jezus. Hij sterft in het openbaar langs de weg. Niet met een eerbiedige rust, maar in een ontzettend lawaai. Voorbijgangers slingeren Hem laster en spot van het grofste soort naar Zijn hoofd.

Wie passeren Golgotha? Het zijn mensen die niet speciaal deze plek hebben uitgekozen. Onderweg valt hun aandacht op Jezus Die gekruisigd is. Ze zien iets sensationeels.

Ook wij geven soms ineens onze aandacht aan een of andere gebeurtenis. We stoppen voor een ongeluk. We kijken naar een brand. We begeven ons naar een ruimte waar veel mensen zijn. Allemaal komen we als voorbijgangers wel eens onverwachts met een aangrijpend schouwspel in aanraking. Voorbijgangers zijn meestal nieuwsgierige toeschouwers.

Ergens blijven en de boel in de gaten houden, kan onschuldig zijn. Maar wie alleen een toeschouwer van een stervende Jezus is, wordt schuldig verklaard. Zo'n toeschouwer is hard en blind. Hij let op de buitenkant en gaat totaal voorbij aan de betekenis van het sterven van Jezus.

Moet het Woord van God ons nog aanwijzen als een voorbijganger en een toeschouwer van Jezus? Dan begrijpen we Zijn lijden en sterven niet. We hebben geen belang bij het Offer van Christus omdat we Hem niet zien als de Zaligmaker van zondaren. De Heilige Geest verandert met het Kruisevangelie voorbijgangers en toeschouwers in verlorenen, die zich op de borst slaan vanwege hun goddeloosheid. De verharding verdwijnt. Met een gebroken en verslagen hart zien we waarvoor we eerst blind waren: het zijn mijn zonden die Jezus dit lijden en sterven hebben aangedaan.

Voorbijgangers lasteren Jezus. Een mens die lastert, spreekt kwaad over de ander. Toeschouwers gunnen de Zoon van God geen waardig sterven. Ze schelden Hem uit. Waarom doen ze dat? De voorbijgangers weten dat de hogepriester Kajafas Jezus beschuldigd heeft van godslaster en jouwen Hem daarom uit. Wat kunnen blinde zondaren zich vergissen? Bij het Kruis zijn de voorbijgangers helemaal fout. Niet Jezus lastert God, maar zij zijn godslasteraars!

De ellende van de vijanden van het Kruis is zo groot en zo diep dat ze nota bene de Zoon van de Allerhoogste durven te lasteren. Jezus uitschelden is het ergste wat we kunnen doen. Kwaad spreken over de Gekruisigde is duivels werk. De duivel lastert God. Wie uit de duivel is, zit in zijn complot. Zijn we nog een spreekbuis van deze lasteraar? Vrienden van de duivel spuien kritiek op de lijdende Jezus.

De toeschouwers uiten niet alleen gemene woorden. Zij maken ook onfatsoenlijke en honende gebaren. Met he schudden van hun hoofden tonen ze hun minachting voor Jezus. Het is een wreed en brutaal gebaar. Bij ons is het schudden van het hoofd een teken van verwondering of een blijk van afkeuring. We luisteren naar een adembenemend concert. Verwonderd bewegen we ons hoofd. Iemand maakt een storende uitspraak. We schudden afkeurend ons hoofd. Op Golgotha onthullen voorbijgangers door het schudden van hun hoofden dat ze een hekel hebben aan Jezus. Het schudden van het hoofd toen, mogen wij opvatten als het uitsteken van de tong of het uitfluiten in onze tijd. De tong tegen een ander uitsteken, is een belediging. Uitfluiten is een wereldse tactiek om te vernederen. Op Golgotha steken geen kinderen, maar volwassenen de tong uit tegen Jezus. Grote mensen fluiten Jezus uit. Ze hebben geen medelijden. Voorbijgangers zijn tevreden over de pijnlijke dood van Jezus aan het Kruis.

Gods Woord verkondigt ook onze zonde. Het zijn niet alleen de toeschouwers op Golgotha die Jezus beschimpen. God zond voor ons behoud Zijn eniggeboren Zoon. Wat hebben we gedaan? We hebben Hem uitgeworpen en gekruisigd. En onze minachting gaat door. We steken de tong tegen Jezus uit. We fluiten de Redder van de wereld uit. Ontkennen we deze zware misdaad niet? Schuldigen gaan voor het Kruis door de knieën en belijden: vergeef mij al mijn zonden, die Uwe hoogheid schonden.

t De toeschouwers grijpen terug op wat Jezus eerder heeft gezegd: 'Gij, die de tempel afbreekt, en in drie dagen opbouwt, verlos Uzelven'. Wat doen ze? Ze stellen de machteloosheid van Jezus aan de kaak. Voor hen geldt dat alles wat Jezus heeft beweert, eindigt in een groot fiasco. De voorbijgangers verdraaien Zijn woorden. Jezus bedoelt met de tempel Zijn lichaam. Maar zij denken aan het gebouw van de tempel.

Uit onkunde hebben de lasteraars een verkeerde voorstelling van watjezus heeft gezegd. Voor hen is het verborgen dat Hij moet lijden naar de Schrif-

ten. Verstaan wij dat het lijden van Jezus overeenkomstig het Woord is? Wat een tragiek: mensen verguizen Jezus, terwijl Hij Zijn eigen Woord aan het vervullen is. Onkundigen houden de Waarmaker van het Woord voor een leugenaar. Want Jezus laat op Golgotha de tempel van Zijn lichaam afbreken, om straks op Pasen de tempel weer op te bouwen. Met andere woorden: Jezus legt op Golgotha Zijn leven af om het na drie dagen als Overwinnaar van ce dood weer op te nemen.

Het vernederen van Jezus houdt niet op. De toeschouwers dagen Hem uit Zijn macht te laten zien: 'Indien Gij de Zoon van God zijt, zo kom af van het Kruis'. De duivel schakelt hen in om Jezus van het Kruis te halen. Spurgeon geeft bij dit vers een mooie verklaring: 'Hij zou Zichzelf hebben kunnen ver-lossen; Hij zou afhebben kunnen komen van het Kruis; maar indien Hij dit gedaan had, dan zouden wij nooit kinderen Gods hebben kunnen worden. Omdat Hij de Zoon van God was, is Hij niet afgekomen van het Kruis, maar hing Hij daar, totdat Hij het Offer tot verzoening van de zonde van Zijn volk had volbracht. Het Kruis van Christus is de Jacobsladder, waar langs wij opklimmen tot de hemel.' Je-zus Christus blijft aan het Kruis om met Zijn Offer hen te verlossen die zichzelf niet kunnen verlossen. Ondanks de provocerende woorden van de voorbijgangers weerstaat Hij de uitdaging van de duivel en gehoorzaamt de wil van Zijn Vader. Het is geen machteloosheid maar liefde tot behoud voor verlorenen!

J. HARTEMAN, HILVERSUM

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen