Globaal bekeken

B ij Rebo Productions (Lisse) verschenen vier platenboeken over de provincies Noord-Holland, Zeeland, Noord-Brabant en Limburg (zie boekbespreking). De uitgaven bevatten ook het volkslied van deze provincies, waaronder voor Limburg het bekende 'Waar in 't bronsgroen eikenhout'. Hier volgt het lied van Zeeland:

Geen dierder plek voor ons op aard Geen oord ter wereld meer ons waard Dan, waar beschermd door dijk en duin, Ons toelacht veld en bos en tuin. Waar slechts d'aloude Eendracht woont En welvaart 's landmans werk bekroont. Waar klinkt des leeuwen forse stem: 'Ik worstel moedig en ontzwem!'

Het land, dat fier zjjn zonen prijst, En ons met trots de namen wijst Van Bestevaer en Joost de Moor, Die blinken zullen d'eeuwen door: Waarvan in de historieblaên De Evertsen en Bankert staan.

Dat immerhoog in ere houdt De onverschrokken Naerebout.

Gij, Zeeland, zijt ons eigen land, Wij dulden hier geen vreemde hand, Die over ons regeren zou, Aan onze vrijheid zijn wij trouw. Wij hebben slechts één enk'le keus: 'Oranje en Zeeland!' da's de leus! Zo blijven wij met hart en mond, Met lijf en ziel: goed Zeeuws goed rond.

H ier volgt nog een 'Florijntje' uit de rubriek 'Naar aanleiding van...' in de Wachter Sions, onder de titel 'Het antwoord van de filosoof':

'Kolonel Allen had in Amerika enige naam maakt met geschriften, waarin hij zijn filosofie had uiteengezet. Het was een filosofie w voor God geen plaats was: openlijk beleed Al dat voor hem de christelijke waarheden w afgedaan.

Dat was tot groot verdriet van zijn echtgenote, want zij was een gelovige vrouw, maar haar woorden en getuigenis leken hem niet te raken. Integendeel, ze brachten hem juist tot een extra benadrukken van zijn stellingen, ook tegenover het enig kind dat het echtpaar had, een dochter.

Het meisje leek niet ongevoelig voor de leer v haar vader. Aan de andere kant kon ze oo loskomen van wat haar moeder haar voorhield als die sprak over de zonden, het sterven, het rekenschap afleggen voor de rechterstoel van Christus, en ook dat alleen het bloed van Ch tus reinigt van alle zonden.

Op een dag kreeg kolonel Allen bezoek va Elliot, een bekende bijbelgeleerde. De doctor werd in de bibliotheek van de kolonel toegelaten en de gastheer las hem onder andere een paar passages voor uit zijn eigen werk. Hij wa er niet ontevreden over, want met enige zelfgenoegzaamheid vroeg hjj aan Elliot: "Heb ik dat niet goed gedaan? " De bezoeker gaf geen antwoord. Terwijl ze in gesprek waren, kwam een knecht de kolonel roepen met de mededeling dat het meisje ernstig ziek was thuisgebracht ge- en dat de vader er bij moet komen. De kolone ging direct en dr. Elliot besloot om met hem aarin mee te gaan.

len Ze kwamen bij het doodzieke kind en de vader aren knielde neer bij het bed om de hand van zijn dochter te pakken. Ze keek hem aan en zei ineens tegen hem: "Ikga sterven, vader". Hij sloeg zijn ogen neer.

Ineens vroeg het meisje: "Vader, ik lig vlak voor de dood. Wat is nu waar; dat wat u me hebt onderwezen, of dat wat moeder me altijd heeft verteld? Zeg het me eerlijk!" De kolonel stond op, hij was heel bleek gewor

an den. Dr. Elliot zag hoe geëimotioneerd hij w en k niet dat hij beefde. Het duurde even voorda, antwoordde, toen stootte hij uit: "Geloof wa moeder je altijd heeft verteld".'

V.D.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen