De soldaat die Jezus kruisigde

Wij sloegen hem aan 't kruis. Zijn vingen grepen Wild om den spijker toen 'k den hamer hief - Maar hij zei zacht mijn naam en: "Heb mij lief En 't groot geheim had ik voorgoed begrepen.

Ik wrong een lach weg dat mijn tanden knarsten, En werd een gek die bloed van liefde vroeg: Ik had hem lief - en sloeg en sloeg en sloeg Den spijker door zijn hand in 't hout dat barstte.

Nu, als een dwaas, een spijker door mijn hand, Trek ik een visch - zijn naam, zijn monogram - In ied'ren muur, in ied'ren balk of stam, Of in mjjn borst of, hurkend, in het zand,

En antwoord als de menschen mij wat vragen: "Hij heeft een spijker door mijn hand geslagen."

Martlnus NIJhoff Uitgave Bert Bakker, Den Haag

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen