Kennis van de opstanding

Bij een sollicitatie moeten we een curriculum vitae opsturen. In Filippensen 3 geeft Paulus een indrukwekkende beschrijving van zijn levensloop. Bij een beschrijving van onze levensloop tonen wij meestal onze beste kant. Is Paulus hoogmoedig? Nee! Hij vertelt juist over zijn leven vol ijver en vroomheid om te laten zien dat het dwaas is op iets van jezelf te pochen. In de ontmoeting met Jezus Christus heeft zijn religieus leven alle glans en kleur verloren. Wat vroeger het een en al voor Paulus was, raakt hij bij zijn omkering onderweg naar Damascus kwijt. Nu kent hij de Heere Jezus als enige en volkomen Zaligmaker en ziet dat zijn vroegere leven vol hoogmoed was.

Op het eerste gezicht lijken de woorden 'opdat ik Hem kenne, en de kracht van zijn opstanding' merkwaardig. Want Paulus kent Jezus Christus, maar spreekt toch nog het verlangen uit om Hem beter te leren kennen? Hoe zit dat? Bij het schrijven van de brief aan de Filippensen is Paulus een man op leeftijd en zijn bekering is lang geleden.

Wij weten nu dat de tekstwoorden niet uit de mond komen van een beginneling in de genade, maar afkomstig zijn van een man die reeds jaren een kind van God is. Het geeft een meerwaarde aan de tekst. Een jongen die een vak heeft geleerd en gaat werken, staat nog aan het begin. Zijn oordeel over bepaalde zaken nemen we minder ter harte, dan dat van een man met jarenlang ervaring. In het bewogen leven van Paulus is de kennis van de Heere Jezus toegenomen. Deze toename heeft hem meer aan de Zaligmaker verbonden. Als wij iemand goed kennen, kan er verwijdering komen vanwege zijn slechte eigenschappen. Mensen vallen soms zo tegen, dat we boos tegen iemand zeggen: 'Ik heb genoeg van je en ik wil je nooit meer zien.' Maar wie de Heere Jezus beter leert kennen, krijgt Hem nog meer lief. Het is zelfs uitgesloten dat we ooit op de Heere Jezus zijn uitgekeken.

Paulus kent Christus en beseft tegelijkertijd dat hij Hem nog te weinig kent. De kennis van de Heere is onuitputtelijk. We komen nooit tot een afronding. Geen kind van God kan zeggen dat zijn kennis van Christus volledig is. Een leerling die slaagt voor een examen ontvangt een diploma en verlaat de school. De studie daar is voorbij. Leerlingen aan de voeten van Jezus blijven levenslang Zijn discipelen. Nooit bereiken ze een niveau dat ze zichzelf zonder Jezus kunnen redden. Een gelovige krijgt in dit leven nooit een complete kennis van Christus. Het gaat erom dat de band met Hem dieper, sterker en hechter wordt. Het kennen van Christus is een proces. Het geeft nooit een stilstand. We worden hoe langer hoe meer met Hem verbonden.

Paulus gebruikt voor de relatie met Christus het woord 'kennen'. Het is een kennis die we bezitten vanwege de geloofsvereniging met Christus. Het is een kennis die door alle mogelijke aanvechtingen en schommelingen van het geloofsleven doorgaat. Het allerkleinste geloof heeft al kennis van Christus. Anders is het geen geloof. Kennen wij de Heere Jezus? Jezus kennen is meer dan wat van Hem weten. Wat is het verschil? Het kennen van Jezus is niet alleen een kwestie van verstand, maar ook een zaak van het hart. Bevinding.

Paulus roemt in de kracht van de opstanding van Jezus Christus. Welke kracht bedoelt hij? Het is de geweldige kracht waarmee Jezus op Pasen de dood overwint. Met de kracht van de opstanding toont Jezus dat hij Gods Zoon is. In deze kracht zit de kracht van God. Een gewoon mens kan door eigen kracht niet opstaan uit de dood. Zo'n kracht bezit niemand. Door uit het graf op te staan, maakt Jezus waar wat Hij steeds heeft gezegd. Wat heeft

Hij dan telkens gezegd? Deze woorden: 'Ik ben de Zoon van God.' Op Pasen wordt vooral zichtbaar wie Jezus is: Hij is God, bekleed met macht en majesteit. De kracht van de opstanding heeft alles te maken met Zijn volbracht werk. Door Zijn volkomen werk ontvangt Jezus van Zijn Vader de goedkeuring over Zijn lijden en sterven. De kracht van de opstanding van Christus wijst ons op hetgeen Hij voor ons heeft gedaan.

Waarom kan Paulus de kracht van de opstanding niet missen? Omdat Christus is opgestaan, kan Hij het door lijden en sterven verworven nieuwe leven ook uitdelen. Van nature liggen we in het graf van de zonde. Hoe komen we ooit uit dit graf? Christus wekt ons door Zijn Geest op tot een nieuw leven. Dan staan mensen op die zich door de Heere Jezus laten leiden. Dit nieuwe leven is het onderscheidingsteken van de persoonlijke omgang met Christus. De nieuwe mens verlangt ernaar om de Heere met woord en daad te dienen. Een zondaar die opgewekt is tot een nieuw leven, mag het oude leven niet meer voortzetten.

Is het strijden tegen de zonde een moeilijk punt? We kunnen van slag zijn omdat we na onze bekering nog zoveel verkeerde dingen doen en ons afvragen: 'Ben ik wel opgewekt tot nieuw leven? ' Door de kracht van Christus worden we opgewekt tot een nieuw leven. Het is niet zo dat we één keer tot nieuw leven zijn opgewekt en

dat het dan met ons in orde is. Elke dag strijden we met de zwakheid van het geloof. Het nieuwe leven is een afhankelijk leven met Christus.

De kennis van Christus en de kracht van Zijn o pstanding geven hoop op de zaligheid. De kracht van Christus staat er garant voor dat Christus de Zijnen laat triomferen over de dood. Deze troost is een geweldig houvast in het strijdperk van het leven. De beste tijd komt nog voor allen die leven uit de kracht van deze opstanding van Christus.

J. HARTEMAN, HILVERSUM

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen