De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

In memoriam  ds. Willem Vroegindeweij

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

In memoriam ds. Willem Vroegindeweij

5 minuten leestijd

1907-2002

Afkomst en studie

In de avond van 'Stille Zaterdag' 30 maart mocht in Christus ontslapen op de hoge en in de gezegende leeftijd van 94 jaar ds. Willem Vroegindeweij. Hij werd geboren in 1907. Een lang maar ook vruchtbaar leven in dienst van zijn Meester werd afgesloten. Heel warm sprak hij over zijn godvruchtig, ouderlijk thuis. Zijn vader was de bekende oefenaar Jan Vroegindeweij. Reeds jong leefde bij hem de begeerte om predikant te worden. Als jongen van 13 jaar verliet hij het ouderlijk huis in Middelharnis om in 'Ruimzichf in Doetinchem geschoold en voorbereid te worden op de universitaire studie. Dat was best - hij was nog zo jong - moeilijk voor hem.

Predikant en boodschap

Nog maar 24 jaar oud, werd hij bevestigd in het wondere ambt van dienaar van het Woord. Een vijftal gemeenten werd gediend: de eerste gemeente werd Zegveld (van 1931 tot 1936), dicht bij Wilnis waar zijn broer Leendert begonnen was. Toen volgde het Drentse Hoogeveen (van 1936 tot 1946), waar dus de bange en moeilijke oorlogsjaren werden beleefd. Na de oorlog werd hij predikant in Huizen (van 1946 tot 1953). Tien jaren diende hij daarna Barneveld (van 1953 tot 1963) en de laatste gemeente was Katwijk aan Zee (van 1963 tot 1972), waar hij de tweede hervormd-gereformeerde predikant werd naast ds. W. L. Tukker, met wie een bijzondere vriendschap opbloeide. En het waren ook 'pittige gemeenten' waar de situatie niet altijd gemakkelijk was. Maar beslist en met milde wijsheid wist hij verhoudingen op orde te brengen. Dat oogstte waardering, ook van ambtsdragers van andere modaliteit. Ten slotte werkte hij nog 14 jaren als bijstand in het pastoraat in Eemnes-Binnen. Ook hielp hij in Wassenaar, Hollandscheveld en IJzendoorn als bijstand. In hoeveel gemeenten en evangelisaties heeft hij het evangelie van de Heere Jezus gepredikt! En dat vele jaren lang, tot zelfs in zijn 92e jaar toe. Hij mocht het nog beleven 70 jaar predikant te zijn.

Prediking, pastoraat en catechese kregen van hem alle aandacht. Warm en gunnend, eenvoudig en met grote ernst verkondigde hij het Lam van God, Dat hij echt mocht aanwijzen en aanprijzen. Een veel door hem gebruikte aanduiding van Hem was 'de Heiland'! Altijd mocht hij hebben en spreken een goed woord voor de Heere Jezus. Ongetwijfeld heeft hij voor velen vooral in de prediking veel betekend. Maar zeker een prediking was zijn blijmoedig christen-zijn, terwijl huiselijke zorgen en leed hem bepaald niet bespaard zijn gebleven. Zijn vrouw was jaren zwaar ziek.

Was hij warm en gunnend, hij had ook iets van stoerheid en onverzettelijkheid wanneer het om het bijbels-gereformeerd beginsel ging in de kerk en de gemeenten. Van vreemde verhalen en buitenissige dingen moest hij niets hebben. Het ging om het ware, bijbel- N se geloof in de Heere Jezus.

Werk en taak

Behalve door zijn predikantswerk in diverse gemeenten diende hij de kerk, die hij hartelijk heeft lief gehad, in breder verband in de classes Hilversum en Harderwijk en als visitatorprovinciaal. Ook was hij enige tijd lid van de generale synode.

Een heel warm hart had hij voor de kinderen en de jongeren die hij voor de Heiland wilde winnen. Zijn jarenlange bestuurslidmaatschap en (ere-) voorzitterschap van de bond van hervormde zondagsscholen op gereformeerde grondslag getuigden daarvan. Het Hervormd-Gereformeerd Jeugd Verband in Katwijk had een goede voorzitter in hem.

Gezin en verzorging

Hij was een echte vader voor zijn kinderen en opa voor de (achterkleinkinderen, van wie hij de verjaardagen trouw bezocht. Wat kon hij hen vertellen van vroeger! Een uitnemende verzorging kreeg hij in Truus van der Plas, die in de Katwijkse tijd al trouwe hulp in de huisjouding was, maar veel jaren - zijn vrouw overleed al vijfentwintig jaar geleden na langdurig ziek zijn - een trouwe en toegewijde huisgenote die hem ook overal naar toereed, toen hij nog preekte, vergaderingen bezocht en kerkganger was.

Collega en vriend

Hoewel ik hem al heel jong hoorde preken, kon ik niet vermoeden hem later als collega te leren kennen, en wel in Katwijk, waar ik als jongste predikant kwam. Toen mijn vrouw en ik daar kwamen om enige zaken te regelen op het kerkelijk bureau, zei hij tot ds. G. Boer, met wie hij ons ontving: 'Ziezo, we krijgen er een jong maatje bij, nu kunnen wij ouwetjes het een beetje kalmer aan doen', maar daar handelde hij niet naar! Hij bleef bezig en werkzaam, zolang God dat gaf. Een hartelijke collega en een vaderlijke vriend ontving ik in hem. Ook andere collega's kunnen dat zeggen. De vriendschap bleef de jaren door bestendigd. De laatste keer heeft hij mij in Katwijk in 1985 bevestigd. Kenmerkend voor hem waren de beginwoorden in de preek: 'Gemeente, heeft God een dominee nodig? Helemaal niet! Maar omdat Hij hen gebruiken wil, krijgt u er een'! Belde je hem, dan was het steevast na de begroeting: 'Mijn jongen, wat is er? ' Was hij aanwezig in de dienst, dan sprak hij erna altijd over de preek. Het evangelie, ja de Heere Jezus moest aan het hart gelegd worden.

Tijdens onze laatste ontmoeting in het ziekenhuis mocht hij getuigen dat goed was wat de Heere deed. We lazen uit Romeinen 8. In een dagboek mediteerde hij daarover: 'Zou het met de Heere Jezus niet gaan? ' Dat mocht hij zelf nu ervaren.

Met het overlijden van deze, in de dienst van God oud geworden dienstknecht ging de laatste van de generatie van de oude Vroegindeweij's - ook zijn drie broers waren immers allen predikant - heen. Dank aan de Heere voor wat zijn gezin, familie en velen met hen in en door hem in ook al zijn arbeid ontvingen, mocht worden vertolkt door een gedachteniswoord van zijn zoon, ook al emeritus, en zijn neef ds. G. S. A. de Knegt, die de rouwdienst in de kerk te Eemnes-Binnen en de begrafenisplechtigheid leidde.

Op een zonovergoten middag werd zijn lichaam bij dat van zijn vrouw neergelegd. Met eerbied staren we deze dienaar van de Zon der gerechtigheid na. Hij mocht thuis komen bij het Lam. Zijn gedachtenis zij tot rijke zegen.

W. CHR. HOVIUS, APELDOORN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 april 2002

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

In memoriam  ds. Willem Vroegindeweij

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 april 2002

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's