ZENDING: DAAR EN HIER...

Het is een gewone zaterdag. Kinderen verzamelen zich in een klein gebouwtje voor de tweewekelijkse kinderclub. De Bijbel gaat open, er wordt gebeden en gezongen. Op zichzelf geen onbekend verschijnsel in kerkelijk Nederland. Maar hoe is het als je in Libanon woont en in een druzen-familie geboren bent?

Iemand die hier ervaring mee heeft is Cora de Groot, in januari 1998 door de GZB/Morgenlandzending uitgezonden naar Libanon. Naast haar werk als verpleegkundige in het Hamlin Ziekenhuis in Hamana, in het binnenland van Libanon, zag ze begin 2000 mogelijkheden om kinderen uit de regio te vertellen van het Evangelie. De uitnodiging om dit kinderwerk van dichtbij mee te maken, neem ik graag aan.

Druzen-kinderen

Zaterdagmorgen. De zon staat aan een strakblauwe hemel. Op het terrein van het ziekenhuis is het rond de kapel een drukte van belang. Auto's rijden af en aan om de kinderen te brengen. Op een pleintje spelen en praten ze met elkaar. Ze hebben hoor- en zichtbaar plezier. Dan geeft Cora het startsein... de kinderclub gaat beginnen. Tot zover wijkt dit beeld niet af van wat ook in veel gemeenten in Nederland gebeurt. Maar de vraagt dringt zich op: wie zijn die kinderen en wat maakt die club zo bijzonder?

De meeste van de 40 aanwezige kinderen zijn afkomstig uit gezinnen die behoren tot de druzen, een grote bevolkingsgroep in deze regio. Ze zijn herkenbaar aan hun traditionele kleding. De druzen hangen een variant van de sjiïtische islam aan. In hun theologie is voor de bijbelse boodschap over het verlossingswerk van Jezus Christus geen plaats. Geeft dit dan geen moeilijkheden voor de kinderen die de club bezoeken? Ik vraag het aan Lilian en Maya, twee meisjes en trouwe bezoekers: 'Onze ouders hebben er geen problemen mee, maar we kunnen over wat we hier horen thuis niet praten. Ze weten niet waar we het over hebben. We komen elke keer omdat we het gezellig vinden en we graag naar de bijbelverhalen luisteren en we graag zingen.'

Gods werk

Met deze wetenschap luister je anders naar een bekend kinderlied als 'Lees je Bijbel, bid elke dag', spontaan in het Arabisch gezongen. Het bijbelverhaal over de genezing van de melaatse Naaman (2 Koningen 5) krijgt plotseling een diepere betekenis. Met aandacht wordt er geluisterd. Hoe zullen deze woorden landen in de nog jonge kinderharten en wat zullen ze ervan kunnen doorvertellen? 'Juf Corina', zoals de meeste kinderen Cora noemen, herkent deze vraag: 'Ik weet niet wat het uitwerkt, zowel in de harten van deze kinderen als in hun thuissituatie. Dat moeten we maar aan God overlaten. Ze zijn er en dat motiveert mij om dit werk te doen.'

Na afloop is er gelegenheid om manaoeshi, een Libanees broodgerecht, te nuttigen. Met een goed gevulde maag neem ik afscheid van Cora en haar kinderclub, in het besef dat er deze morgen meer geboden werd dan brood alléén...

B. STOLK, SECRETARIS MISSIONAIRE VORMING GZB

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen