Een ethische ruïne!

De vraag 'wat acht jaar paars betekend heeft en nog kan betekenen voor de christelijke gemeente' staat ook in deze bijdrage centraal. Om dan maar meteen met de deur in huis te vallen, meen ik dat acht jaar paars een ware ramp heeft betekend en nog betekent voor allen die het Woord van God als norm en richtsnoer voor hun dagelijks leven wensen te beschouwen. In meerdere publicaties in de afgelopen weken zijn de verschillende wetsvoorstellen die uit de koker van 'paars' kwamen, in den brede besproken. Ze hebben diepe sporen nagelaten in de christelijke gemeente.

De gevleugelde woorden van Jodocus van Lodenstein: 'Het hoort den hemel alles toe, wat ick denck en wat ik doe' zijn totaal vreemd voor bijna allen die het paarse kabinet hebben gesteund en gedoogd. Zeer pijnlijk zijn de woorden van oud-premier W. Kok. Hij beloofde aan het begin van 'paars' een premier voor het gehele volk te willen zijn. Echter, hij heeft zich met de zijnen steeds meer vervreemd van het christelijke volksdeel. Hij heeft de 'rit' niet kunnen uitzitten. Srebrenica werd hét struikelblok. En hoewel ik op geen enkele wijze ook maar wil suggereren dat deze zwarte bladzijde in de parlementaire geschiedenis van ons land en volk van mindere betekenis zou zijn dan de vele andere zwarte bladzijden, meen ik toch dat het een teken aan de wand is dat de ethische ruïne die paars heeft achtergelaten, niet heeft kunnen leiden tot een eerdere kabinetscrisis. Wij herinneren ons nog goed 'de nacht van Wiegel'. Waarom werd alles en nog eens alles in het werk gesteld om te komen tot het lijmen van de breuk? Waarom haakte D66 niet af? Er waren nog te veel ethische zaken die afgewikkeld moesten worden. Het homohuwelijk, de verruiming van de abortusmogelijkheden, het buiten het Wetboek van Strafrecht plaatsen van de euthanasiepraktijken. D66 was nog niet klaar en daarom kon en mocht in die nacht het kabinet niet struikelen. Nu, enkele weken voor de verkiezingen, nu een groot deel van de 'paarse buit' is binnengehaald, spelen bovenstaande argumenten geen belangrijke rol meer. Aan het lijmen en aan het verdoezelen van mogelijke geschillen binnen paars kwam een einde... Wie treurt er nog over de val van paars? Hoewel een val door menigeen eerder gewenst is geweest.

Winkelen

Wat heeft acht jaar paars betekend voor de christelijke gemeente?

De verruiming van de winkeltijdenwet heeft het mogelijk gemaakt dat winkels op bepaalde zon- en feestdagen geopend zijn. Waar we vroeger de mensen op weg zagen gaan naar de kerk, zien we ze nu beladen met de plastic zakken van bekende grootwinkelconcerns huiswaarts keren na een zondagmiddagje winkelen. De eerste dag van de week, de rustdag, door de Heere apart gezet, is verworden tot een dag van koop en verkoop. De rustdag is prijsgegeven aan de economie en aan de autonome mens die de wetten van de Heere miskent. O zeker, we horen klachten van winkeliers en hun personeel... maar de mens moet vrij zijn te winkelen op het voor hem of haar gewenste moment. Een onbijbels, asociaal besluit van paars. Kan een jongere of oudere nog solliciteren naar een baan als verko(o)p(st)er bij een van de grotere winkelketens? Ja, maar als je dan te kennen geeft om principiële redenen geen zondagsarbeid te kunnen en te willen verrichten? Ministerpresident W. Kok was er toch voor het gehele volk van Nederland!... Ja, maar voor paars was 'dat gehele volk' toch wel heel erg vaak klein.

Wat heeft acht jaar paars betekend voor de christelijke gemeente?

Het homohuwelijk is mogelijk geworden. Het door de Heere God bedoelde huwelijk tussen man en vrouw, een van de drie bloemen uit het paradijs, wordt gelijkgesteld aan een verbintenis tussen personen van hetzelfde geslacht. Zijn wij niet bewogen met mensen die worstelen met hun 'anders-zijn'? Jazeker. En een meelevende, helpende liefdevolle hand wordt naar hen uitgestoken. Maar hoe kunnen wij goedpraten wat niet goed te praten is? Paars zegt: 'Het moet kunnen.' Wat wij vinden dat kan, dat moet kunnen! Die eeuwenoude Bijbel, daar hebben wij geen boodschap aan. Waarden en normen, o zeker... heel belangrijk... maar dan wel de waarden en normen die 'koning mens' voor zichzelf vaststelt. Onze jongeren, maar ook de ouderen, worden hoe dan ook geïnfiltreerd door moderne meningen en ideeën. Het 'ik-vind' en 'ik denk' en 'ik doe' denken verslaat zijn duizenden ook onder ons! Vrijheid van doen, denken en handelen. Dat was paars...

Onrust en onveiligheid

Wat heeft acht jaar paars betekend voor de christelijke gemeente?

Euthanasie is verdwenen uit het Wetboek van Strafrecht. De autonome mens maakt zelf uit wanneer hij of zij vindt dat zijn leven 'klaar' is. En die 'pil van Drion', die is ook nog zo gek niet! In ieder geval moeten we daar eens ernstig over denken. En de mens in de laatste fase van zijn of haar leven vraagt zich angstig af: 'Ze zullen mij toch geen spuitje geven? ' Acht jaar paars bracht vrees en onzekerheid. Waarom is de overheid door de Heere God ingesteld? Artikel 36 van onze Nederlandse Geloofsbelijdenis zegt: 'opdat wij een gerust en stil leven leiden in alle Godzaligheid en

eerbaarheid.' 'Paars, zo vraag ik u, gaf u ons een gerust en stil leven? ' Nee, u gaf ons onrust, vrees en twijfel! O ja, u beloofde voorzichtigheid en u bouwde allerlei drempels in, opdat er niet een ongebreidelde euthanasiepraktijk zou ontstaan... maar.... u beloofde zoveel!

Wat heeft acht jaar paars betekend voor de christelijke gemeente?

Verwarring, onrust, een gevoel van onveiligheid. Is het een wonder dat 'reactiepartijen' als die van P. Fortuyn en Leefbaar Nederland samen zoveel zetels dreigen te krijgen?

Wat betekent acht jaar paars voor de christelijke gemeente?

Zondag aan zondag is in de kerken het gebed voor de overheid opgezonden tot de Heere, waarin de bede doorklonk tot terugkeer op de 'paden der vaderen'. Wat zou het tot een zegen zijn voor ons land en volk als de nood van de tijden de gebeden zou doen vermenigvuldigen, in de erediensten en in de binnenkamers. Wat zou het tot een zegen zijn als ware verootmoediging de christelijke gemeente op de knieën bracht, biddend en belijdend: 'Wij hebben gezondigd.'. Wat zou het tot een zegen zijn als de nood van de tijd de christelijke gemeente des te meer tot het inzicht zou brengén dat zij geroepen is om een lichtend licht en een zoutend zout te zijn in een Gode vijandige wereld.

De verkiezingen staan voor de deur. Wij weten niet wat 15 mei ons zal brengen. Eén ding weten we echter wel. Daar is een God in de hemel, Die alles bestuurt en leidt. Hij is een God van wonderen. Hij schenke een regering in Zijn gunst. Dat de christelijke gemeente haar verantwoordelijkheid mag verstaan. Op ons smeekgebed deed en doet de Heere immers grote wonderen! Hij gedenke ons land en volk in Zijn ontfermende zondaarsliefde.

J. H. VAN DAALEN, NIJKERK

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen