Een weg die uitnemender is

Liefde

Wanneer twee mensen het woord 'liefde' gebruiken, dan bedoelen ze nog niet hetzelfde. Ook dit woord is aan slijtage onderhevig en daarom verdient het aanbeveling om het bijbels te ijken.

Het Oude Testament heeft voorkeur voor het werkwoord 'liefhebben' boven het woord 'liefde'. De HEERE heeft Zijn volk Israël lief. Dat liefhebben is een verkiezend liefhebben. 'Zo wou Hij met geen volken hand'len; die moesten Zijn getuigenissen en Zijn verbondsgeheimen missen' (Ps. 147 : 10 ber.). Gods liefde voor Zijn volk is meer dan een gevoel van genegenheid. Hij heeft gekozen voor Zijn volk. Dat is een beslissing van Zijn heilige wil; Zijn vrije keus. En wie zal Hem rekenschap vragen van Zijn keus? Het spreekt vanzelf, dat Zijn liefde zich uit met gevoel, maar het laatste is niet de kern van Zijn liefde. Israël op zijn beurt wordt opgeroepen om de HEERE lief te hebben, radicaal en totaal. Die oproep geldt ook de naaste. Het dubbele liefdegebod, dat de Heere Jezus gegeven heeft, ligt verankerd in het Oude Testament.

Het Nieuwe Testament gebruikt een nieuw Grieks woord voor 'liefhebben' (agapan) en 'liefde' (agapè). Johannes, de apostel van de liefde, zegt: 'God is liefde'. Die liefde is geopenbaard in de Heere Jezus Christus, in Zijn Persoon en werk. Wie God liefheeft, zal zijn naaste, die door God geschapen is, liefhebben. In de Bijbel heeft liefde alles te maken met Gods genade (verbond), met Zijn onverdiende gunst, in en door de Heere Jezus Christus. Daar is de verkiezende liefde van God de Vader, de reddende liefde van God de Zoon en de heiligende liefde van God de Heilige Geest.

In Gods liefde staat het kruis van Golgotha gegraveerd. Deze liefde dringt tot wederliefde van de HEERE zelf en van de naaste. Menselijke liefde in het algemeen blijft bij deze liefde ver ten achter en laat er een vaag beeld van zien. Toch is ook deze geen menselijke prestatie, maar vrucht van Gods algemene goedheid, die Hij aan Zijn schepselen geeft. Wat de christelijke liefde in de praktijk inhoudt, bezingt Paulus in 1 Korinthiërs 13: 'De liefde is lankmoedig, zij is goedertieren; de liefde is niet afgunstig; de liefde handelt niet lichtvaardig, zij is niet opgeblazen; zij handelt niet ongeschikt, zij zoekt zichzelf niet, zij wordt niet verbitterd, zij denkt geen kwaad; zij verblijdt zich niet in de ongerechtigheid, maar zij verblijdt zich in de waarheid; zij bedekt alle dingen; zij gelooft alle dingen; zij hoopt alle dingen; zij verdraagt alle dingen' (verzen 4-7).

Zaligmakende gaven

De uitstorting van de Heilige Geest op het joodse Wekenfeest te Jeruzalem heeft grote betekenis voor de christelijke liefde. Toen is de liefde van God uitgestort in de harten van Jezus' discipelen door de Heilige Geest, Die hen in volheid is gegeven (Rom. 5:5). Zij hebben Gods grote werken geprezen in tongen en talen. Verheugd in en bezield door de HEERE. Handelingen 2 begint met de lofprijzing van God en daar eindigt het ook mee. 'Komt, maakt God met mij groot; verbreidt, verhoogt, met hart en stem, de nooit volprezen Naam van Hem' (Ps. 34 : 2 ber.). Dat is vrucht van de Geest, de uitwerking van 'vervuld worden' met de Heilige Geest: 'sprekende onder elkaar met psalmen en lofzangen en geestelijke liederen, zingende en psalmende de Heere in uw hart; dankende te allen tijd over alle dingen God en de Vader, in de Naam van de Heere Jezus Christus' (Ef. 5 : 19, 20). Dat geeft grote wederliefde naar de HEERE toe.

Maar er is ook grote wederliefde naar de naaste toe: Petrus' bewogen toespraak, zijn oproep tot bekering, zijn ruime heilsaanbieding, de volharding en de onderlinge liefde van de eerste gemeente. De christelijke liefde groeit en bloeit. Met het geloof en de hoop behoort de liefde tot de zaligmakende gaven van de Heilige Geest. De andere gaven van de Geest, zoals profetie, tongentaai, genezing, enz. - gegeven tot opbouw van de gemeente - zijn van tijdelijke, voorbijgaande aard, maar de liefde niet.

'De liefde vergaat nimmermeer; maar hetzij profetieën, zij zullen tenietgedaan worden; hetzij talen, zij zullen ophouden; hetzij kennis, zij zal tenietgedaan worden. Want wij kennen ten dele en wij profeteren ten dele; doch wanneer het volmaakte zal gekomen zijn, dan zal hetgeen ten dele is, tenietgedaan worden... En nu blijft geloof, hoop en liefde, deze drie; doch de meeste van de is de liefde' (1 Kor. 13 : 8-10, 13).

Genadegaven

In verband met de genadegaven van de Geest tot opbouw van de gemeente beveelt Paulus de liefde aan als een weg om te gaan. Hij schrijft: 'Doch ijvert naar de beste gaven; en ik wijs u een weg, die nog uitnemender is' (1 Kor. 12 : 31). Paulus vindt de gaven van de Geest tot opbouw van de gemeente heel belangrijk. ('IJvert naar de beste gaven', 1 Kor. 13 : 31a en 'IJvert om de geestelijke gaven', 1 Kor.14 : ib). Toch eindigt hij hoofdstuk 12 met 'en ik ivijs u een weg, die nog uitnemender is' en begint hij hoofdstuk 14 met: 'Jaagt de liefde na'. Tussen deze twee hoofdstukken schuift hij hoofdstuk 13, waarin hij schrijft over de onmisbaarheid van de liefde, het in praktijk brengen van de liefde en het blijven van de liefde. Waarom is dit de weg, die nog uitnemender is? Omdat het in liefde leven en wandelen boven alles uitgaat, ook boven de gaven van de Geest, die van tijdelijke, voorbijgaande aard zijn.

De liefde heeft met het persoonlijke kindschap van God te maken, terwijl de gaven van de Geest met de dienst aan God in en door Zijn gemeente hebben te maken. Heeft de Heere Jezus zelf niet gezegd: 'Doch verblijdt u daarin niet, dat de geesten u onderworpen zijn (door de Geestesgave van bevrijding); maar verblijdt u veel meer, dat uw namen geschreven zijn in de hemelen' (Lk. 10:20)?

In Gal. 5 : 22 beschrijft Paulus de negenvoudige vrucht van de Heilige Geest. Hij noemt dan als eerste de liefde. Eerder in dit hoofdstuk schrijft hij over het geloof", dat door de liefde werkt (6), over het elkaar dienen door de liefde (13) en over de vervulling van de wet door de liefde (14). De liefde als vrucht van de Geest; een vrucht die groeit en die rijpt. Er is dus groei in de christelijke liefde en een volmaakt volwassen worden in de liefde (i Joh. 2 : 5; 4 : 12, 17, 18).

Dit alles is het werk van God de Heilige Geest, de Geest van volheid en vervulling. Daarom mogen en moeten we ons voortdurend door Hem laten vullen! Pinksteren is heilshistorisch eenmalig, maar in de heilsbeleving eens voor het eerst en daarna telkens opnieuw, omdat wij lekkende vaten zijn en blijven; geheel afhankelijk van de Heere ze Jezus en het werk van Zijn Geest.

Liefdeloosheid

De laatste dagen vóór Zijn terugkomst zijn de dagen, waarin de Heere Jezus gelovigen vult met Zijn Heilige Geest. Tegelijk zijn het de dagen, waarin 'de liefde van velen zal verkouden' (Mt. 24 : 12). Paulus schrijft over die laatste dagen: 'En weet dit, dat in de laatste dagen ontstaan zullen. Want de mensen zullen zijn liefhebbers van zichzelf) geldgierig, laatdunkend (verwaand), hoogmoedig, lasteraars, aan de ouders ongehoorzaam, ondankbaar, onheilig, zonder natuurlijke liefde, onverzoenlijk, achterklappers, onmatig, wreed, zonder liefde tot de goeden, verraders, roekeloos, opgeblazen, meer liefhebbers van wellusten dan liefhebbers van God; hebbende een gedaante van godzaligheid maar dié de kracht ervan verloochend hebben. Heb ook een afkeer van dezen' (2 Tim. 3:1-5).

Liefdeloosheid is een van de negatieve 'tekenen van de tijden', die wijzen op de spoedige terugkomst van de Heere Jezus. Naarmate de ongerechtigheid, de wetsverachting, toeneemt, zal de liefde verkillen. Gods geboden, Zijn opdrachten, vooral het gebod Hem lief te hebben boven alles en de naaste als onszelf, worden hoe langer hoe meer aan de laars gelapt. Dan wijkt de liefde uit de samenleving. Het laatste is het gevolg van het eerste. Wie God verlaat, heeft smart op smart te vrezen! Dit gaat aan de christelijke gemeente niet voorbij. Nee, het begint zelfs bij de christelijke gemeente. Wat de Heere Jezus aan Zijn gemeente in Efeze schreef: 'Maar Ik heb tegen u, dat gij utv eerste liefde hebt verlaten' (Openb. 2:4), zal in toenemende mate voor de christelijke gemeente en haar leden gelden. De christelijke gemeente als licht der wereld, verliest haar licht en als zout der aarde verliest zij haar kracht. Het bederf van het beste is het slechtste! Zij geeft een slecht voor-

beeld aan de samenleving. Een slecht voorbeeld doet slecht volgen!

Scheiding

Zo voltrekt zich een scheiding in de laatste dagen vóór Christus' terugkomst en Koninkrijk. Een scheiding tussen de bruidsgemeente van de Heere Jezus èn de hoer van de valse godsdienst De bruidsgemeente laat zich telkens vullen door de Geest van de Heere Jezus Christus, reinigt zich en wordt versierd met de vrucht en de gaven van de Geest en bidt met de Geest mee: 'Kom, Heere Jezus, ja kom spoedig'. De hoer daarentegen zal hoe langer hoe meer de schijn van godzalig-heid afleggen en in haar ware gedaante openbaar komen. Er vindt een tweeërlei rijpingsproces plaats: 'Die onrecht doet, dat hij nog onrecht doe; en die vuil is, dat hij nog vuil worde; en die rechtvaardig is, dat hij nog ge- • rechtvaardigd worde; en die heilig is, dat hij nog geheiligd worde' (Openb. 22: n).

Het Woord van God stelt ons voor de keus én de situatie in kerk en samenleving zal ons hoe langer hoe meer voor de keus stellen. Velen zullen afhaken en afvallen van het geloof. Dan komt tot ons de vraag: 'Wilt gij ook niet weggaan? ' Laten we dan met Petrus zeggen: 'Heere, tot Wie zullen wij heengaan? Gij hebt de woorden van het eeuwige leven. En wij hebben geloofd en bekend, dat Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God' (Joh. 6:66-69).

Blijven in de liefde

In de laatste dagen vóór Zijn terugkomst en Koninkrijk, die hoe langer hoe meer inkorten, blijft de opdracht van de Heere Jezus van kracht: 'Blijft in Mijn liefde' (Joh. 15 : 9). Hoe kunnen wij in Zijn liefde blijven? Door Zijn geboden te bewaren; die te doen uit liefde en uit dankbaarheid. Zijn grote gebod is: God lief te hebben boven alles en onze naaste als onszelf. Daartoe wil de Heilige Geest toerusten; zin en kracht geven om Zijn geboden te doen. De pinksterzegen: de vervulling met en de inwoning van de Heilige Geest waarborgt het blijven in Zijn liefde. Hij stort de liefde van God uit in onze harten (Rom. 5:5); eens voor het eerst en daarna opnieuw. Laat ons aller gebed zijn: 'Heilige Geest, kom in mij wonen. Stort Uw liefde in mijn hart'. Op het gebed wil de HEERE grote wonderen doen. De Heere Jezus heeft zelf gezegd: 'Hoeveel te meer zal de hemelse Vader de Heilige Geest geven aan degenen, die Hem bidden? ' (Lk. 11:13).

M. D. GEUZE, NUNSPEET

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen