De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Moord op een politicus

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Moord op een politicus

5 minuten leestijd

Nee, dit kopje is geen titel voor een spannende roman, maar ruwe werkelijkheid. Want Pim Fortuyn is overleden. Vermoord, op klaarlichte dag. Gesproken is over on-Neder- . landse gebeurtenissen - want moordaanslagen als op de Zweedse ex-premier Olaf Palme en de Italiaanse christendemocraat Aldo Moro waren ons land onbekend. Daarom temeer grijpt het overlijden op straat van een Nederlandse lijsttrekker ruim een week voor de Tweede-Kamerverkiezingen ons allemaal aan.

Grote politieke macht lag voor Pim Fortuyn binnen handbereik. Het als egodocument geschreven programma voor zijn politieke partij, het boek De puinhopen uan acht jaar Paars, bevat elementen die breed in diverse geledingen van de samenleving weerklank vonden. Wie is verantwoordelijk voor wat er in ons land niet goed gaat? Fortuyn laakte de sorry-cultuur, had zijn bezem klaarstaan om het Binnenhof schoon te vegen en een einde te maken aan achterkamertjespolitiek. Burgers moeten invloed krijgen. Het Catshuis zou transparant zijn, als hij premier was, Fortuyns ultieme doel. Zijn vertolking van politiek onbehagen leidde op 6 maart in Rotterdam tot een grote overwinning. Precies twee maanden later werd zijn levensdraad schielijk afgesneden.

Opvallend in de woorden van de rooms-katholieke Fortuyn was zijn religieus geladen taalgebruik. Hij sprak van een opdracht door God hem gegeven. Zijn kritiek op de socialisten verwoordde hij als zijn ergernis over 'de Linkse Kerk'. Als Fortuyn de Nederlandse burger belooft over vier jaar verantwoording af te leggen, schrijft hij erbij: Deo volente. Velen zien hem als Redder des Vaderlands. Ondertussen is het orthodoxe christendom hem vreemd, evenals zelfs andere sociale verbanden. Hij noemt de islam een achterlijke woestijncultuur, roemt de individuele ontplooiing van de mens en is dankbaar voor de paarse zedelijkheidswetgeving. Op straat leefde de politiek weer. De vraag welke plaats het gedachtegoed van Fortuyn in het Nederlandse parlement of zelfs kabinet zou krijgen, veranderde op maandagmiddag 6 mei plotsklaps. Zijn dood verlegde de discussie naar het gehalte van onze democratie. Is er 'slechts' sprake van een gruwelijke daad van een 'paranoïde schoff, zoals in de Rotterdamse gemeenteraad klinkt, of speelt er meer: een aantasting van de vrijheid van meningsuiting in het politieke debat?

In de week van Fortuyns overlijden zijn de laatste antwoorden niet te geven. Duidelijk is wel dat ons land in meer dan een politieke crisis verkeert: wat de afgelopen maanden en de afgelopen week gebeurd is, komt voort uit een diep geestelijk vacuüm. Welvaart en groei hebben de diepste verlangens van de Nederlanders niet vervuld en vertrouwde ideologieën kunnen de mensen niet vasthouden. Ook de kerk heeft sterk aan betekenis in het publieke leven ingeboet - een feit dat ons allen medeverantwoordelijk en medeschuldig stelt aan de verwarring en stuurloosheid van onze natie. Hebben we ondertussen een boodschap voor hen die in Rotterdam 'Geen woorden, maar daden, leve Pim Fortuyn' scanderen? Voor hen die zijn graf in Velsen-Driehuis als een bedevaartsoord zien? Voor hen die op 15 mei op een overleden politicus willen stemmen en hem als een pseudo-messias eren?

Christenen hebben de Bijbel - kennen de parallel met bijvoorbeeld de tijd van het boek Richteren. Het volk had in de periode van Jozua 'al het grote werk des Heeren dat Hij aan Israël gedaan had' gezien. Hierna stond echter een ander geslacht op; zij verlieten de Heere, hunner vaderen God. 'Zo ontstak des Heeren toorn tegen Israël, en Hij gaf hen in de hand der rovers, die hen beroofden' (Richt. 2 : 14). Meer dan ooit bidden we in deze dagen om een versterking van het christelijk getuigenis in de politiek, ook na 15 mei. Opdat in de vergaderzalen van het land doorklinken mag waar de remedie ligt. Ook vanuit de christelijke gemeente mag blijvend betuigd en verkondigd worden dat in Christus' naam gestalte gegeven moet worden aan gerechtigheid en barmhartigheid, in gehoorzaamheid aan Zijn heilzame geboden.

Een dag na de moord op Pim Fortuyn had in Gouda de presentatie plaats van de gebundelde partijredes van de hervormd-gereformeerde predikant en SGP-politicus ds. H. G. Abma, die ooit schreef: 'Gevraagd: christenen van naam, belijders-lijders-strijders. Mensen die zich in de wereld niet afscheiden, maar die zich onderscheiden'. PvdA-leider Melkert gaf vorige week maandag aan dat de democratie haar onschuld verloren heeft. Een christen weet echter dat de ménsheid al duizenden jaren zijn onschuld verloren heeft en dat daarom de democratie gevaar loopt, als de stem van het volk normgevend wordt. Nog een keer ds. Abma: 'Er klinkt iets van het gezond democratische door in de oudvaderlandse uitspraak: Schipper naast God. De democratie in de goede zin van het woord is een functie van de theocratie'. Het gaat om de heerschappij van Christus, ook in ons volksleven.

In een bewogen toespraak maande premier Kok twee uur na de moord het Nederlandse volk tot kalmte en hij gebruikte er Gods naam bij. Was het een ijdel gebruik, of be- - sefte hij iets van de diepere dimensie van zijn eigen woorden? De kerk mag over de toekomst van ons land zeker Gods naam aanroepen, mag troost vinden en houvast zoeken in het hemelvaartsevangelie, dat daags voor de begrafenis van Fortuyn verkondigd werd. In veel gemeenten is beleden datjezus Christus aan de rechterhand van de Vader zit, 'opdat Hij Zichzelf daar bewijze als het Hoofd zijner Christelijke Kerk, door wien de Vader alle dingen regeert'. Dat die gelovige wetenschap in ons aller leven gezien mag worden, als een stil getuigenis in de samenleving.

Ik eindig daarom met Psalm 93. 'De Heere regeert, Hij is met hoogheid bekleed; de Heere is bekleed met sterkte, Hij heeft Zich omgord. Ook is de wereld bevestigd, zij zal niet wankelen'.

P. J. VERGUNST

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 16 mei 2002

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Moord op een politicus

Bekijk de hele uitgave van donderdag 16 mei 2002

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's