Autonomie... óf overgave?!

Begin april mochten we weer samen Pasen vieren. Pasen viel dit jaar wel op een heel bijzonder moment: op de dag, dat de wintertijd eindigde en de zomertijd begon. Een passender moment is haast niet denkbaar!

Pasen betekent immers dat de tijd is verzet, definitief! Het is gebeurd met de wintertijd, de tijd dat zonde, duivel en dood het voor het zeggen hadden.

Jezus Christus is Overwinnaar! Het lege graf is hét bewijs! God heeft het plaatsvervangend offer van Zijn Zoon aanvaard, Zijn lijden en sterven voor onze zonden. Nu is de Zomertijd begonnen! Christus is opgestaan als de Eersteling. Wie van harte in Hem gelooft, wie van zichzelf af op Christus ziet, op Zijn volbrachte werk, mag met Hem opstaan, tot een nieuw mens, tot een nieuw leven, eindeloos.

Deze zekerheid mag ons leven bepalen, elke ons door God geschonken dag. Ook, of juist als we de dood in de ogen zien. En dat gebeurt. Ik maak het als predikant regelmatig mee. Mensen, in de kracht van hun leven, of op leeftijd, die vanwege een ziekte die hun lichaam teistert of door de hoge ouderdom weten, dat het moment van sterven steeds dichterbij komt. Die er dan voor gaan zitten, alleen, met dierbaren of met de predikant, en heel bewust hun aanstaande rouwdienst voorbereiden: de tekst op de rouwkaart, wie wel en wie niet een uitnodiging krijgt, de kleur van de kist, de bijbeltekst waaruit de overdenking zal zijn, de te zingen liederen, de melodie die de organist speelt bij het uitdragen.

Wat een vertrouwen, wat een overgave! Persoonlijk word ik er stil van. Laten we eerlijk zijn: alles wat met sterven te maken heeft, schuiven we ver voor ons uit, daar worden we liever niet aan herinnerd. En heel bewust nadenken over je eigen begrafenis, dat is heel confronterend, dat komt hard aan! Ik heb dan ook diepe bewondering voor degene, die dat wél aandurft.

Zelfben ik (nog) niet zo ver, heb nog niets aan het papier toevertrouwd. Terwijl ik heel goed besef dat ik, 43 jaar oud, elke dag dichter bij het moment van mijn eigen sterven kom.

Maar iets weerhoudt me tot nog toe. Het is dat wat ik in sterfhuizen meemaak, wanneer de liturgie voor de uitvaart aan de orde komt. Heeft de overledene die al tot in detail vastgesteld, dan wordt er door sommige aanwezigen diep ontroerd een traan weggepinkt, maar vervolgens stokt het gesprek. Schriftgedeelte en geestelijke liederen, immers, hoeven dan niet meer gezocht en besproken. En wat de geloofsbeleving van de gestorvene betreft, zijn/haar relatie met God, daar zijn we dan ook vrij snel mee klaar. Terwijl juist het gesprek over wat de overledene had met God, geloof en kerk, en het samen nadenken over en uitkiezen van een passend Schriftgedeelte en lievelingsliederen van de gestorvene de ontmoeting op een dieper niveau brengt.

Daarnaast vraag ik me af, of het tot in de puntjes willen regelen van je eigen begrafenis misschien ook iets te maken heeft met de tijd waarin wij leven. Wij horen om ons heen niet anders verkondigen dan dat de mens eigen baas is, en redelijk, verstandig genoeg om zélf te bepalen wat goed voor hem is. De mens is autonoom, stelt zichzelf de wet/norm.

Bij die instelling en gedachte past ook dat je regeert, zelfs tot over je eigen dood en graf heen.

Begrijp me goed, ik ga u/jou niet vertellen wat u/jij nu wel of niet moet doen met het oog op uw/jouw eigen sterven. Wel om daarover na te denken, er rekening mee te houden dat wij mensen sterfelijk zijn, broos, tijdelijk, vergankelijk. En daarom de ons geschonken tijd uit te kopen, door vrede te zoeken met God, met jezelf, met de mensen om je heen.

Dat kan alleen door Jezus Christus, de Gekruisigde, maar ook Opgestane en daarom Levende Heere en Heiland.

En als u/jij dan de behoefte hebt wat op papier te zetten rond uw/jouw sterven, te zoeken naar de motieven, naar het waarom en waartoe: is het autonomie... óf overgave? !

G. KOBES, OMMEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen