Gods zwijgen en Gods spreken [3]

Hartverscheurende tonelen speelden zich afin de oorlogssituatie in Samaria.

Het hart van koning Joram scheurt echter niet. Verharding is het gevolg. In pure haat botst hij tegen God op. God verhoede het dat het hart niet opgeeft wat er in zit. Al willen we best begrip tonen voor het harde feit van een zwijgende God, met Wie u het heel erg moeilijk hebt.

Als het van binnen een woeste zee is. Ik wil wat er in u omgaat liever niet voor u opschrijven. Er is een betere weg. Vraagt u: God hoe lang zult U blijven zwijgen, mijn nood niet zien? Gods antwoord is: Stort uw hart uit voor Mijn aangezicht. Laat de Heere het maar weten.

Hij staat er te allen tijde open voor. Wij weten toch wel dat niemand er te goed voor is om op God en het leed te reageren zoals Joram deed. Hopen op de Heere? Op zo'n God? Moetje eens kijken wat j-Iij mij aandoet. Mag ik u iets vragen: schiet u daar nu echt mee op?

Niet meer op de Heere hopen? Het is iets wat u juist wel moet doen.

Doe liever als Job. Wat zei Job ook alweer? 'Al zou Hij mij doden, dan zal ik nog op God hopen'. Doê het maar, al zou vlees en hart bezwijken. Laat uw hopen niet afhangen van uw stèmmingen. Joram was een man van stemmingen, ook nog wel van godsdienstige stemmingen.

Let wel, niet de stemming, hoe wij God aanvoelen, is doorslaggevend. De houding tegenover God is beslissend. Vraagt u welke houding? Die van de moordenaar aan het kruis. Hij zocht geen zondebok, hij vond de schuld heel dicht bij huis. 'Wij toch lijden rechtvaardig, wij ontvangen straf, waardig hetgeen wij gedaan hebben. Maar Deze, (hij sloeg zijn ogen op naar Jezus) heeft niets onbehoorlijks gedaan'. Hij vond een open deur, een open hart, hij vond rust aan het hart van het Lam van God.

Willen we het allemaal zelf in de hand houden, dan maakt wrevel plaats voor woede en woede-eindigt in wanhoop. De Heilige Geest wil ons leren schuld belijden. Opstandigheid maakt plaats voor onderwerping en onderwerping geeft rust.

Wij redeneren niet langer over de Heere maar roepen tot de Heere. Hij helpt; waar wij de wanhoop nabij zijn. Midden in onze nood, midden in de strijd, in de aanvechting, in de verzoeking om God vaarwel te zeggen, staat het kruis van Christus geplant. Ik heb Christus en die gekruisigd nodig. Hij liet zich weghonen aan alle kanten. Hij heeft in Zijn zwijgen mijn opstandig spreken gedragen, verzoend. Op die plek, toen God zei af en uit, Ik verlaat U, helpt God zijn ellendigen heerlijk.

Daarom, het blijft niet bij Gods zwijgen. Als jij Joram, dan niet meer met God wilt praten, God wel met jou. Noem het gerust het raadsel, of liever de paradox van Gods trouw.

Toen zei Elisa. Toen het volgens Joram, volgens Jan en alleman af en uit was. Toen de dood vóór en in de poort van Samaria alles en iedereen, tot en met God het zwijgen oplegde. God? Ik mag er niet langer van horen. Praat me er niet van.

Jawel, dat doe ik wel, zegt Elisa. Ik dwing u tot luisteren, koning. Denk niet dat u met uw grote mond het laatste woord hebt. Laat trouwens niemand van ons zich dat ooit inbeelden. Al zou de heel wereld roepen: God is dood, God bestaat niet dan zullen alle schreeuwers bakzeil moeten halen voor Gods antwoord: Ik leef, zegt de HEERE, en voor Mij zal alle knie zich buigen. God laat zich door geen mens zomaar uit de markt prijzen. Toen zei Elisa: 'Hoort het woord des HEERJEN'.

Al op de naam HEERE gelet? Joram gebruikte die naam ook één en andermaal. Zonder erbij na te denken. U kent dat wel.

Als hij erop doorgedacht had wat die naam HEERE betekent, dan had hij nooit gezegd, de HEERE helpt u niet; of dit kwaad is van de HEERE. De HEERE? Nou daar is ook geen draad goeds van te verwachten. En toch, ligt niet het tegendeel van wat Joram beweert al van oudsher in die Naam opgesloten? De naam van de God van het Verbond, Die nooit beloften schond?

O, dat ondoordachte spreken van ons over en tot God. Wij hollen de betekenis van Gods heerlijke Naam uit door ons ongeloof. Zo wordt voor menigeen de naam HEERE en loze kreet en het bidden tot God loos alarm. Wat arm, wat arm!

Ik bid zoveel, ik word moe van het bidden, vertrouwde mij onlangs iemand toe.

Nooit komt er antwoord, klonk het tot besluit. Was, zo vroeg ik, of bent u, zo vraag ik, soms iets vergeten? Als ik u even uit de droom mag helpen. U vergeet zo dikwijls dat wie tot God komt moet geloven dat Hij is, dat Hij HEERE is, dat Hij er is. Erbij is. De Beloner is dergenen die Hem zoeken. Erken eens de inhoud van de Naam HEERE. Een en al genade.

Hoort het woord des HEEREN. Het is de kwestie niet dat God niets zegt. Het kon er wel eens op vastzitten dat u niets hoort in die naam HEERE, zo heilig, groot en goed. Immers, die Uw Naam kennen zullen op U vertrouwen.

H. VISSER, KATWIJK AAN ZEE

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen