De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Het verbond

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Het verbond

IMPRESSIES UIT ISRAËL [ 1J

4 minuten leestijd

Terwijl in Jeruzalem ook het uitgaansleven zwaar lijdt onder de tweede Intifada en concerten en bijeenkomsten slecht bezocht worden, zit vanavond de grote zaal van het schitterende YMCA-gebouw midden in de stad overvol met vele'honderden mensen. Ze staan zelfs tegen de achtermuur. Voordat je kunt binnengaan, is er een strenge controle. Alle tassen en zakken moeten open en alle mannen worden gefouilleerd, om er zeker van te zijn dat geen explosieven de zaal worden binnengesmokkeld.

Opgevoerd wordt een nieuwe musical, die met steun van de Internationale Christelijke Ambassade in deze stad tot stand is gekomen. The Covenant' (het Verbond) is de titel en het verhaal gaat over de wordingsgeschiedenis van Israël. De uitvoering begint met de geschiedenis van Abraham, die door Jahweh geroepen wordt op weg te gaan naar het land dat God hem wjjzen zal. Vervolgens worden gedurende een uur met zang, muziek en filmfragmenten hoogtepunten uit de zo bekende geschiedenis tot leven gebracht. Het is vanavond heel duidelijk geen christelijk onderonsje in dit christelijke steunpunt in Jeruzalem. Opmerkelijk veel oudere joden hebben plaatsgenomen op de krappe stoelen. De vertellingen over en uitbeeldingen van facetten uit het leven van David, Naomi, Ruth, Boaz, Salomo en andere bijbelse figuren zijn mooi en aansprekend.

De Messias, Jezus Christus, scharniert op een natuurlijke wijze het verhaal binnen met Zijn ontmoeting met de vrouw die door de Farizeeërs op overspel gegrepen is. Sober vraagt Hij die aanklagers, die zich zonder zonde we ten, de eerste steen te werpen. Als ze allemaal zijn weggegaan en het tumult bedaard is, stuurt Hij de vrouw weg die vervolgens met haar ijle, zuivere stem de vraag zingt: 'Wie is toch Deze? ' Het is in deze musical een vraag zonder antwoord. Maar de vraag hier stellen, is hem beantwoorden, zonder dat je hem beantwoordt. En misschien is juist dat wel dè manier van evangelieverkondiging onder het joodse volk.

Het verlangen van de joden naar bevrijding en naar de terugkeer naar het Beloofde Land is een doorlopend thema in het gebeuren. Het volk roept en smeekt God om trouw te blijven aan het verbond. Het antwoord lijkt een holocaust. Zo vernietigend, zo afschuwelijk datje als aan je stoel genageld blijft zitten, als dat zo gehate hakenkruis op het scherm wordt geprojecteerd. De liederen verstarren tot gehuil en steeds weer komt het woord uit Psalm 22 terug: 'Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten? '

Dan wordt het 1948 en op het witte doek verschijnt het gezicht van David Ben Gurion, die de onafhankelijkheidsverklaring voorleest. Het Israëlische volkslied, het Hatikva, wordt aangeheven, de vlag omhooggestoken, de staat Israël is geboren. Op één dag, zoals de profeet het ooit voorzegde. God bleef trouw aan Zijn verbond, aan Zijn belofte. In de zaal is de ontroering tastbaar, voelbaar, zichtbaar. Als één man rijzen de aanwezigen omhoog, als de eerste tonen van het joodse volkslied klinken. Overal tranen. Voor me veegt een oude, vergrijsde jood driftig in z'n ogen en over z'n wangen. Rechts van hem kijkt een jongere man als versteend naar het podium, terwijl ook hem de tranen over de wangen lopen. Als Europees christen kun je hier alleen maar toekijken en meevoelen. Alles wat je nu zou willen zeggen, is te veel.

De zaal stroomt leeg. Of eigenlijk juist niet. Want de mensen willen niet weg, ze willen napraten en gevoelens delen. Terwijl breedgeschouderde bewakers nauwkeurig toekijken op het gewriemel in de zaal, valt een oude vrouw een jongere (haar dochter? ) om de hals. Er wordt niks gezegd, er zijn alleen maar gebaren en bewegingen. Minutenlang. Wat ze voelen? Pijn, verdriet, maar hopelijk ook iets van God. Die God, die elk woord dat Hij ooit gezegd heeft, waar maakt. En heel misschien voelen ze vanavond ook iets van Hem, Die in deze Jeruzalemse zaal niet met woorden gepredikt werd, maar Die toch zomaar als een Ster oplichtte in het door bloed en tranen getekende geschiedenisverhaal van Zijn volk.

WlM VAN EGDOM

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 juli 2002

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Het verbond

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 juli 2002

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's