Onze Rode Zee

Noem het een omgekeerde Exodus. Vanuit Jeruzalem via de woestijn terug naar de grenzen van het diensthuis: Eilat. Daar raken Israél en Egypte elkaar letterlijk. De weg kronkelt langs de Dode Zee zuidwaarts. Officieel is het Palestijns gebied, maar onderweg is er geen Palestijn te zien. Wel Israëlische m ren. Ronkende vrachtwagens sjouwen zware tanks over de kronkelige weg langs de oevers van de zee. Hier en daar zijn er strandjes aangelegd langs zoute water maar de dalende waterspiegel maakt het de eigenaars van de strandpaviljoens niet gemakkelijk, leder jaar weer moeten er treden toegevoegd worden aan de trapjes die vanaf de kant naar het water leiden.

Makkelijk is het leven hier niet, mooi wel. Links zijn aan de overkant van het water in wazige verten de bergen van Jordanië te zien. Vanaf een van die bergen mocht Mozes ooit een blik werpen op het Beloofde Land. Het land waarheen hij veertig jaar op weg was geweest met een morrend volk en dat hij nooit zou binnengaan. Rechts van de weg liggen de bergen van de woestijn van Judea met daarin de grotten van Qumran. In 1947 werd in die grotten door bedoeïenen de gehele boekrol van Jesaja gevonden, die vele honderden aren geleden op schrift was gesteld. Kun je het toeval noemen dat deze boekrol precies een jaar voor de geboorte van de staat Israël werd gevonden? Gods boodschap was dezelfde gebleven, de eeuwen door. Vrees niet gij wormpje Jacobs, gij volkje Israël. Ik help u, spreekt de Heere, en uw verlosser is ge Jacobs' (Jes. 41 : 14).

Verder naar het zuiden: Engedi. Wie heel stil is, kan hier nog de echo horen van de roep van Saul, gespaard door zijn tegenstander David. Vs dit uw stem, mijn zoon David? (.. j Gij zijt rechtvaardiger dan ik...' (1 Sam. 24 : 17 en 18). Nog verder naar het zuiden: Ein Boqek. Chique hotels, een lustoord voor rustzoekers. Glanzende ontspanningspaleizen die zich spiegelen in het rimpelloze water van de Zoutzee. Een bordje wijst naar Sodom. Onvoorstelbaar dat hier, in deze onherbergzame zouternij, ooit de aarde even vruchtbaar was als in het paradijs (Gen. 13).

En dan wordt het zout zand. Enkel zand. Dorheid. Hier en daar een lage struik. Soms een paar buitelende vogels en verder stille en ongerepte ongereptheid. Een strakblauwe lucht, een zinderende zon, verschroeide aarde en een eindeloos lange weg. Soms is er een kruising. Je kunt terug, naar Jeruzalem of doorrijden, naar Eilat. Om de zoveel kilometer is er een benzinepomp, een kleine nederzetting, een militair kamp. Hier oefent het Israëlische leger zonder dat iemand er last van heeft.

Dan maken de borden duidelijk dat het op begint te schieten. Weer barrières met zwaarbewapende militairen. Waar de reis heen is, vragen ze ten ove de. 'Ah, Eilat. Zon en strand, I see', lacht de joodse soldaat, die nog maar net de schoolbanken is ontgroeid. Terwijl hij lacht, blijft zijn vinger aan de trekker van zijn geladen Uzi. Leven en dood, vreugde en rouw, liefde en haat liggen hier vlak naast elkaar. Daar leer je mee leven.

Eilat zelf is een bruisende, mondaine stad aan de oevers van de Rode Zee. De hotels zijn niet te tellen. Allemaal even mooi, allemaal even chique. Hier is het altijd warm, hier schijnt bijna altijd de zon, hier klinkt altijd muziek. Kortom: hier probeert Israël z'n ellende te vergeten - en soms lukt dat.

's Avonds ademt de woestijnstad uit van de hitte van de dag. Een terrasstoel met de poten in het water, een veel te duur glas fris onder handbereik. Op het water glijden rondvaartboten, hel verlicht. De zware beat van een discoboot scheurt de avondstilte aan stukken. Maar als hij eenmaal afgemeerd is, wordt het weer stil.

De Rode Zee: zee van het bloed. Voor Egypte: 'Gij, die de verstokte Farao en at zijn volk in de Rode Zee verdronken hebt...'

Voor Israël: 'en Uw volk Israël droogvoets daardoor geleid hebt...' Voor de gelovigen uit de volken: '...de Zoon van God, Die onze Rode Zee is, door Welke wij moeten doorgaan om te ontgaan de tirannie van Farao, welke is de duivel, en in te gaan in het geestelijke land Kanaan...' (art. 34 van de NGB).

Terug op de hotelkamer slaat het middernachtelijke nieuws van CNN alle overpeinzingen met een harde klap aan stukken. Bij een bomaanslag in een voorstad van Tel Aviv zijn vanavond zestien mensen om het leven gekomen.

WlM VAN EGDOM

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen