ZENDING: DAAR EN HIER...

Joden en christenen worden door moslims 'mensen van het boek' genoemd en genieten daarmee meer aanzien dan andere niet-moslims. Vanuit verschillende koranteksten wordt duidelijk dat Mohammed er van uit ging, dat de heilige geschriften van de joden en de christenen betrouwbare openbaringen van God waren. Gelezen had hij de bijbel niet. Hij had alleen gehoord van de tauraat (thora), de zaboer (psalmen) en de indjiel (het evangelie). Volgens Mohammed was zijn boodschap een bevestiging van wat er in deze vorige boeken stond. Toen moslimgeleerden later de bijbel begonnen te bestuderen, ontdekte men dat bijbel en koran op wezenlijke punten niet overeenstemden.

Voor de oplossing van dit probleem kwam men met de stelling dat de bijbel vervalst moest zijn. Moslim apologeten schreven lijvige boeken om dit aan te tonen. Ibn Hazm (994-1064) was zo iemand. In de Middeleeuwen schreef een Spaanse moslim het zogenaamde evangelie van Barnabas. Een pseudoevangelie waarin Jezus als moslim leeft, vijf keer per dag bidt, herhaaldelijk de komst van Mohammed voorzegt en niet gekruisigd wordt. Wie hierbij nog niet wantrouwig wordt, merkt al snel dat de schrijver niet vertrouwd is met de aardrijkskundige situatie: Jezus zeilt per schip over het meer van Galilea naar Nazareth! Verschillende moslim theologen zagen de ongeloofwaardigheid van dit pseudo-evangelie in. Tot onze verbazing is het pseudoevangelie echter onlangs in het Nederlands vertaald en gepresenteerd als enig echte evangelie. Ook de scherpe kritiek van Ibn Hazm is de laatste jaren herhaaldelijk in het Nederlands uitgegeven.

De laatste tijd ben ik verschillende moslimstudenten tegengekomen, die deze klassieke verwijten over de betrouwbaarheid van de bijbel naar voren brachten. Hoewel ze hier zijn opgegroeid, hebben de meesten nog niet ontdekt dat de bijbel in het verlichte Europa al vele decennia in de beklaagdenbank zit en de kritiek heeft doorstaan. Terwijl de kritiek op de betrouwbaarheid van de tekst van de koran langzaam sterker en openlijker wordt, is er heel voorzichtig in de wetenschappelijke wereld weer wat meer respect gekomen voor de betrouwbaarheid van de bijbeltekst. Dat is nog iets anders dan erkenning van de autoriteit van het Woord van God. Moslims hebben de laatste weken weer eens ontdekt dat er bij allerlei mensen stoppen doorslaan wanneer iemand beweert dat God iets gebiedt of verbiedt dat niet strookt met de opvatting van de meerderheid in de samenleving.

Er is dus van alles in beweging rond de heilige geschriften van moslims en christenen. Wanneer moslims ons als christenen 'mensen van het boek' noemen, moeten we dat maar zien als een aansporing om bekend te staan als mensen die het Woord van God niet alleen terdege kennen, maar het ook op authentieke wijze in hun dagelijkse leven willen naleven. De jonge generatie moslims zoekt veel meer dan hun ouders het gesprek met christenen. Ik hoop dat er overal in ons land christenen zijn, die deze handschoen opnemen. Niet uit strijdlust, maar uit het verlangen dat deze moslimjongeren zicht krijgen op de boodschap van de bijbel.

C. W. RENTIER

stafmedewerker Stichting Evangelie & Moslims

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen