Globaal bekeken

itmaal slechts één wat langer stuk in deze rubriek. Een (predikant-)lezer stuurde ons een 'apart stuk', dat hij trof in een publicatie van wijlen dr. O. Noordman, Gods Poorten (Boekencentrum, 1949); een fragment onder de titel Europa, n.a.v. Hand. 16 : 6: '...werden zij van de Heilige Geest verhinderd het Woord in Azië te spreken.'

'Wie een naam zoekt uoor de nood der wereld kan er thans een vinden: Europa. Dat is het nu even goed als een werelddeel op de kaart. En de andere werelddelen kijken toe, zoals men om het bed van een zieke staat. Men merkt, hoe de gedachten dezer "omstanders" in hen vermenigvuldigd worden. Eerst de joden en daarna degenen, die toen met Jezus in aanraking zijn gekomen. De joden hebben het ons in de oorlog wel gezegd: Eerst wij en dan jullie. Ze dachten daarbij aan de behandeling door de Duitsers. Maar deze woorden hebben ook nog een diepere zin. Het is niet toevallig, dat van vjjf werelddelen uitgesproken Europa in deze moeite is gekomen. Geografisch is het niet te verklaren. Historisch ook niet helemaal. De wijze, waarop de anderen er kennis uan nemen en zich rekenschap van geven, doet ons vermoeden, dat zij zich er van bewust zijn "omstanders" te zijn. En wij weten wederkerig, dat zij er niet in betrokken zijn zoals wij. Het verschil is er niet een van graad, maar van aard. Wij hebben een handel, een zaak met God, waardoor het verklaarbaar wordt, hoe wij in deze eenzame stelling gekomen zijn en hoe de anderen dat zo scherp zien, dat het ons benauwt.

De verklaring staat boven deze overdenking in de tekst uit de Handelingen der Apostelen. De Heilige Geest verhinderde Paulus en Silas het Woord in Azië te spreken. Was het, menselijkerwijs gesproken, andersom gegaan; had de Heilige Geest deze beide zendelingen oostwaarts gezonden, in plaats van westwaarts, dan zouden wij nu de rol van toeschouwers hebben kunnen vervullen. Maarjezus is met Zijn Evangelie deze kant uitgekomen; de Heilige Geest verhinderde hen het Woord in die andere richting te dragen. Hoe zwaar een volk, een werelddeel daaraan draagt, dat hun de woorden Gods zijn toebetrouwd (Rom. 3 : 2), dat kan men zien aan de joden. Men ziet het ook aan degenen, die daarna met het Woord in aanraking zijn gekomen. Dat is de volle zin van wat de joden zeiden: "Eerst wij, dan jullie". Ik zei daarstraks, dat het lot van Europa n iet geheel uit haargeschiedenis is te verklaren. Dat kan reeds daarom niet, wijl een volk, een werelddeel pas recht geschiedenis krijgt, als hun de woorden Gods zijn toebetrouwd. Vergelijkenderwijs heeft Azië, tenminste als werelddeel, nog geen geschiedenis gehad. Alle echte geschiedenis is kerkgeschiedenis. - Dat het Evangelie deze kant op is gekomen, heeft een zielkundige oorzaak in het leven van Paulus. Deze apostel wilde een eigen arbeidsveld, evenals later Livingstone. En daarvoor koos hij Europa, zoals Livingstone Afrika. Paulus wilde, evenals de ander later, niet op eens anders fundament bouwen (Rom. 15 : 20). En hij stond evenmin als zijn Britse dubbelgangergraag onder superieuren; bijv. Petrus en Jacobus. Dit is de psychologische reden van Paulus' reis naar het Westen. Dat is wel interessant, maar het is niet het voornaamste. De ware reden is niet te zoeken in de eigen ziel van de apostel, maar in de Geest van God, die hen leidde. Ons lot is niet bepaald geworden door hele of halve ruzies tussen de apostelen (Gal. 2 : 11-14), m a a r door het bedenken des Geestes, dat vrede is (Rom. 8 : 6). Niet Paulus is de hoofdpersoon in Handelingen 16, maar de Heilige Geest. En waarom Paulus naar Europa kwam en waarom wjj nu in deze crisis zijn, dat weet ook alleen de Heilige Geest, die alle dingen onderzoekt, ook de diepten Gods (i Kor. 2:10).

Toen Paulus aan de rand van Azië gekomen was, stonden wij aan de overkant en riepen hem (Hand. 16:9, 10). Nu, op een afstand van bijna twintig eeuwen, doet het ons vreemd aan, als wij deze dingen lezen. Bijna zou ik zeggen: als een poppenspel, dat door een onzichtbaar mechaniek bewogen wordt. Paulus, die niet naar Azië mag en niet naar Bithynië en wij, die in de nacht aan de kant van Europa staan te roepen. Inderdaad komt het werk des Geestes soms voor als mechaniek. We doen ons best de menselijke handelingen zielkundig, en de geschiedenis pragmatisch, naar haar begrijpelijke samenhang te verklaren. De werkingen des Geestes gaan daar echter bovenuit.

Ik schreef zo pas, dat het ons op een afstand van twintig eeuwen als een raadselachtig spel voorkomt. Maar ik moet dat corrigeren. Op een distantie van e'e'n eeuw is dat evenzo. Ik heb pas een boek over Livingstone gelezen. Daarin gaat het precies zo toe. Zendeling Moffat, werkzaam in Koeroeman in Zuid-Afrika, placht te vertellen, dat hij vaak 's morgens op een hoogte had gestaan en in het noorden duidelijk "de rook van duizend dorpen had gezien, waar het Evangelie nog niet was verkondigd". Dat had hij gezien in de geest. In Engeland terug, bezocht hij het internaat waar Livingstone werd opgeleid. Deze vroeg hem of hij dacht dat "goed genoeg was voor Afrika". "Ja", antwoordde Moffat, "als u bereid bent de bewoonde wereld te verlaten en naar het noorden te trekken." En zo gebeurde het. Als door een magneet werd Livingstone op zijn reizen getrokken.

Graag wil ik enige balen psychologische romans cadeau geven voor zulk poppenspel, als daarbij figuren als Paulus en Livingstone in beweging komen. Dan stort de Geest in hun harten uit: liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, goedertierenheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, matigheid (Gal. 5 : 22). Zij liggen

ook als dauw over hun werk (Ps. 133 : 3). Waar zijn ze gebleven, deze liefde, deze urede, dit geloof? Waar zijn ze nu in Europa? Waar is Jezus gebleven, die met Zijn Geest naar ons werelddeel gekomen is?

Ik geloof in God de Vader En in Jezus Christus, Zijn eniggeboren Ik geloof in de Heilige Geest Zoon Ik geloof e'e'n heilige, algemene De gemeenschap der heiligen Vergeving der zonden Wederopstanding des vleses En een eeuwig leven. christelijke kerk

Is dit goddelijk spel een schimmenspel aan de ' u/and van ons werelddeel geweest? Daarop kan alleen God Zelf, Die het werk drijft, een afdoend antwoord geven. Paulus en Liuingstone wisten dat zij nooit genoeg konden krijgen uan die drijving. Paulus wilde altijd uerder westwaarts, naar Spanje (Rom. 15 : 24-28); Liuingstone noordwaarts. En zij kregen ei/enmin ooit genoeg uan dat andere werk des Geest es, voor hén uit: de opening der harten. Van de eerste christin in Europa, Lydia, de purperverkoopster, wordt dat gezegd (Hand. 16:14), dat de Heere haar hart opende.

Dan wordt uitgemaakt wie een leuend mens is en wie een schim. Europa ligt binnen in u. En het oordeel, waarin dit wereldgebeuren gekomen is, is een rechtzaak Gods, waarin gij persoonlijk betrokken zijt.'

V.D.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen