Boekbespreking

Een beschouwing over de geslachtsregisters uit Matth. 1 en Luc. 3, waaruit de auteur allerlei conclusies trekt met betrekking tot de persoon van Jezus, alsmede houding tussen joden en christenen. Uitgangspunt is de - onbeargumenteerde - veronderstelling dat volgens de drie evangelisten heel Juda bij het begin van Jezus' werkzame leven onschuldig was geworden. De praktijk van de doop van Johannes maakte, zo lezen we op blz. 11, de dood van Jezus als theologisch leerstuk overbodig. Van meetaf worden dan ook de evangelisten en Paulus tegen elkaar uitgespeeld. Van de klassieke christologie blijft weinig over. Jezus heeft Simon Petrus aangewezen als zijn opvolger, volgens de uideg van de auteur van Matth. 16 : 18. Terwijl Lucas in zijn stamboom de idee zou lanceren dat de zoon van God in iedere generatie in een historische persoon aanwezig is en in die zin eeuwig. En dat alles als resultaat van een wel zeer speculatieve en associatieve lezing van de tekst, waarbij alles wat niet past in het concept van de auteur wordt weggeëxegetiseerd.

In het persbericht wordt gesproken over een grensverleggend boek. Maar eerlijk gezegd heb ik me al lezend afgevraagd wat dit nog met exegese te maken heeft. Wie de geloofsbelijdenissen aangaande Jezus Christus de zoon van God als een obstakel ziet, gaat voor mijn gevoel een grens over die ik niet mee kan maken. Ik zie niet in dat de gemeente voor haar geloofsopbouw met een dergelijk boek gediend is.

A. NOORDEGRAAF, EDE

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen