Globaal bekeken

Z o'n kleine zestig jaar geleden leerden we op school, althans in 'het Rotterdamse', het stadslied van Rotterdam, gedicht door B. ten Kate, voor de Tweede Wereldoorlog gedicht. We kwamen het dezer dagen nog eens tegen. Bij de jongere generatie zal het wel niet meer bekend zijn. Hier volgt het. Men lette op 'de vroomheid' van Rotterdam:

'k Heb u lief, Rotterdam, met uw drukt' en gewoel, waar het leven zo krachtig in bruist, koningin van de Maas uit wier golven een lied uol van glorie en hoop u omruist! In de wedstrijd van handel en scheepvaart houdt gij fier de vlag onzer vadren omhoog en uw heden is niet van 't verleden ontaard, dat men roem Hollands naam overtoog. Met verrukking aanschouw ik de groeiende vloot die steeds talrijker havens vervult, voortgestuwd langs het spoor voor de wat ren gebaand, door uw moed, uw beleid en geduld. Tweede stad, eerste haven van 't dierbare land dat ik dankbaar mijn vaderland noem, nog vergaart g'als weleer uit de baren der zee u de schatten van rijkdom en roem.

Sedert lang heeft geen krijgsvuur gevlamd langs uui stroom, sedert land rust uu/ zwaard in de schee, en geen bloedrode lauwer versiert thans uw krans, gij geniet steeds de kostelijke vree! Maar door eendacht een vroomheid en moed houdt gij stand, fiere spruit van oudhollandse stam: daarom hebben w'u lief en wij zingen uw roem, want daar is toch maar één Rotterdam!

V an Annie van Gemert verscheen een prachtig fotoboek over grote gezinnen, onder de titel Kinderrijk (zie Boekbespreking). Uit de tekst in dit boek van de hand van Bibi Straatman twee passages:

• 'Sinds de jaren zestig is het demografische gedrag uan de hele Europese bevolking sterk veranderd. Alleen wonen is toegenomen, evenals ongehuwd samenwonen. Het aantal scheidingen is sterk gestegen, de kinderloosheid is toegenomen en de leeftijd waarop vrouwen hun eerste kind krijgen is gestegen; in Nederland

van 24 jaar in 1970 naar bijna 30 in 2000, in Vlaanderen naar 27, 5. De afname van het aantal kinderen en de kinderloosheid is het sterkst toegenomen onder vrouwen die zich niet tot een kerkelijke gezindte rekenen en hoog zijn opgeleid. Uitgegevens van het Centraal Bureau uoor Statistiek blijkt dat in Nederland gereformeerde gezinnen het minst vaak kinderloos blijven en de grootste gezinnen hebben, al neemt ook daar de gezinsgrootte langzaam af.'

• 'Ouders die vanuit een religieuze of spirituele inspiratie een groot gezin hebben "kiezen" niet zozeer uoor een kind, of uoor ueel kinderen, maar uoor een leuen waarin plaats is uoor een "Goddelijke bedoeling". Kinderen zijn dan een "geschenk uan God". De kritische houding ten aanzien uan onze moderne consumptiemaatschappij krijgt bij hen betekenis binnen een

streng engagement. Dat is zeker geen gangbare keuze binnen deze seculiere maatschappij die uijftig jaar uan ontkerkelijking achter de rug heeft. Voor een buitenstaander kan het lijken alsof men dan zijn urijheid heeft opgegeuen ten bate uan orthodoxe wetten of kerkse hiërarchie. De mensen die het betreft benadrukken echter' steeds hun vrije wil in deze. "Ge kunt het misschien moeilijk begrijpen", zegt Stefan uan Calste in dit boek, "maar door deze keuze te doen uan ons bij de Amisch (Mennonieten, v.d.G.) aan te sluiten hebben wij een nieuwe urijheid geuonden.'"

V.D.G

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen