Globaal bekeken

I n artikelen heb ik me in het verleden nogal eens kritisch uitgelaten over de visie van de anglicaanse theoloog in Jeruzalem Naim Stefan Atcek, die de 'vader' van de Palestijnse bevrijdingstheologie wordt genoemd. In het orgaan van de oecumenische bevrijdingstheologie Sobeel in oud-Jeruzalem keerde hij zich echter tegen de zelfmoordacties, onder de veelzeggende titel 'God is tegen zelfmoordacties'. Uit een beknopte versie ervan in Trouw geven we de volgende fragmenten:

'In het Arabisch betekent het werkwoord shaheda "getuigenis afleggen". Shahid is een martelaar, iemand die zijn leuen heeft gegeven als getuide uan zijn geloof of van de principes waar hij of zij uoor staat. (...) Ofschoon mensen in onze Palestijnse gemeenschap de daden van de zelfmoordcommando's bewonderen en deze zien als het ultieme offer dat iemand kan brengen voor de beurijding van zijn volk, en hoewel we de diepere motivatie ervan begrijpen, moeten we het toch veroordelen. Zowel op grond van onze christelijke geloofsovertuiging als op basis van wat wij een geoorloofde methode uinden om je te uerzetten tegen de Israëlische bezetting. Onze ouertuiging is gebaseerd op de uolgende punten:

1. We veroordelen de Palestijnse zelfmoordaanslagen tegen Israël omdat ze een misdaad zijn tegen God. Leven en dood behoren alleen Hem toe. Daarom heeft het zesde van de Tien Geboden - gij zult niet doden - euenzeer betrekking op het doden uan onszelf als op het doden uan anderen. Als het een misdaad is andermans bloed te uergieten, dan geldt dat minstens evenzeer voor het uergieten uan eigen bloed. 2. We veroordelen de zelfmoordaanslagen omdat we menen dat wij anderen geen leed mogen aan doen of de dood injagen. Vanuit een christelijk gezichtspunt ligt de tragedie uan de zelfmoordaanslagen in het feit dat deze jonge mannen en urouiuen niet alleen zichzelf om het leuen brengen, maar anderen - het merendeel onschuldige burgers - met zich mee de dood in slepen. We haasten hieraan toe te uoegen dat we het doden uan Palestijnen door de staat Israël eueneens afwijzen. Want dat uormt de onderliggende oorzaak uan het conflict. En toch, op basis uan onze geloofsovertuiging rechtuaardigt dit niet het doden uan onschuldige mensen. Christus accepteerde het lijden, maar betrok daar anderen niet in. In zijn strijd uoor burgerrechten zei Martin Luther King jr.: "Voor we de urijheid bereikt hebben zullen er rivieren uan bloed stromen, maar het moet ons eigen bloed zijn".

3. We veroordelen de zelfmoordaanslagen omdat u/e geloven dat onrecht en kiuaad moeten worden bestreden zonder dat we ons zelf eraan schuldig maken. Geweld leidt alleen tot nog meer geweld. Je doodt er wellicht de leugenaar mee, maar niet de leugen, wel degene die haat maar niet de haat zelf. De duisternis kan niet de duisternis verdrijven, dat kan alleen het licht. De bezetting van Palestijns grondgebied is zondig en onrechtuaardig. We moeten ons ertegen uerzetten, zou/el omwille uan de onderdrukten als uan de onderdrukkers. Onze trouw aan God eist dat we ons inzetten uoor rechtvaardigheid en uoor het beëindigen uan de bezetting uan ons land. Dat dient echter op een geweldloze manier te gebeuren, hoelang de strijd ook duurt. Alleen zo krijgen we de garantie dat de humaniteit wordt hersteld als het conflict ooit over is.

4. We ueroordelen de zelfmoordaanslagen omdat je daarrtfee in dezelfde ual trapt als Israël. Die ual bestaat uit het idee uan wraak, uerwoord door de uitdrukking "een oog uoor een oog...". Hoewel het uoor ons, mensen, moeilijk is, worden we als christenen aangespoord een hogere wet te uolgen: "Geliefden, zoek nooit zelf de wraak, maar maak ruimte voor de toorn van God; want er staat geschreven: '"Aan mij is de wraak'", zegt de Heer".'

U it het inmiddels bekende boekje van John Blanchard Waar was God op 11 september? (De Banier, Utrecht) enkele getallen over 'menselijke conflicten':

'Van de laatste 4.000 jaar zijn er naar schatting minder dan 300 zonder een grote oorlog uoorbijgegaan. Men uerwachtte dat de twintigste eeuw een eeuw van ongeëvenaarde vrede en welvaart zou zjjn, maar in 1967 noemde de Britse minister uan Defensie het "de meest gewelddadige eeuw in de geschiedenis". Hij had gelijk. Dertig miljoen mensen werden gedood in de Eerste Wereldoorlog, terwijl het aantal slachtoffers uan de Tweede Wereldoorlog zo hoog lag dat het nooit nauwkeurig kon worden vastgesteld. Ontelbare anderen werden meedogenloos vermoord tijdens de opkomst uan het marxistisch-leninistisch communisme in Rusland en Oost-Europa. Per maand werden er 22.000 tegenstanders uan Mao Tse-Tungs communistische reuolutie uitgeroeid. Pol Pot vermoordde meer dan 1.500.000 Cambodjanen in minder dan twee jaar. In de zes weken na 7 april 1994 werden meer dan 500.000 Rwandesen uitgemoord in een barbaarse burgeroorlog tussen Hutu's en Tutsi's.'

V.D.G

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen