Globaal bekeken
n Christenen uoor Israël troffen we onderstaande uitspraak van Martin Luther King.
'De antisemiet is blij met iedere geboden kans om zijn kwaadheid te uiten. De recente geschiedenis heeft het in het Westen problematisch gemaakt om jodenhaat openlijk te verkondigen. Daarom moeten antisemieten constant nieuwe gedaantes en podia uoor hun vergif zien te vinden. Wat een pret moet de antisemiet bij die nieuwe maskerade hebben: hij zegt de joden niet te haten, hij is alleen maar een "antizionist". Maar laat deze woorden tot in de diepten uan je ziel weerklinken. Als mensen het zionisme bekritiseren, dan bedoelen ze joden. Laat daargeen misverstand ouer bestaan.'
(Uit Martin Luther Kings 'Brief aan een antizionistische vriend', 1967).
O op 24 september II. nam de ook in hervormd-gereformeerde kring bekende prof. dr. T. Blokland afscheid als hoogleraar belastingrecht aan de Rijksuniversiteit Groningen. In zijn afscheidscollege over 'Fiscale aspecten van bedrijfsvoering' bracht hij de Verloren Zoon ter sprake, n.a.v. beroemde schilderijen van Rembrandt en Chagall en Henri Nouwens boek 'Eindelijk Thuis'. Uit deze rede de volgende passages:
• 'U begrijpt dat testamentaire uoorzieningen bepaaldelijk belangrijk kunnen zijn bij het regelen uan de bedrijfsopuolging en familie. De herziening uan het erfrecht speelt daarbij een niet minder belangrijke rol.
Maar een regeling bij leuen blijft alle voorkeur houden. De uader kan de bedrijfsopuolging dan immers zelf aansturen en begeleiden. (...) Dat brengt mij ertoe, terug te keren naar de parabel uan de uerloren zoon.
Hij uerku/istte het uermogen in een leuen uan overdaad. Zo moet het dus niet. De aangegane schulden om de jongste zoon uit te betalen, drukten zo zwaar op de uader, dat er kennelijk geen uoldoende financiële ruimte was om de oudste zoon een behoorlijke bezoldiging te geven. Zo moet het dus ook niet.
Wel uerdeelde de uader het bezit onder de kinderen. Dat lijkt mij aan te bevelen. In die zin dat de uader dat bij leven doet, en de bedrijfsopvolging zelf kan sturen en kan begeleiden. Als regel zal dat beter uitpakken dan de zaken op het beloop te laten, en het eerst te laten uitzoeken door de erven zelf na het overlijden van uader. De oudste zoon, die altijd binnen de onderneming was blijven u/erken, zal een beter opvolger zijn dan de jongste zoon die uerku/istte en eindigde bij de varkens.'
• 'Het gaat aan de uniuersiteit om onderricht en onderzoek. Dames en heren studenten, het is toch een bijzonder voorrecht dat u uzelf daar volop in kunt doen opgaan, om zo toegerust en met een mr./master-titel op zak, vanuit Groningen de maatschappij in te gaan en daar uw plaats in te nemen.
plaats in te nemen. Een plaats in Kerk, Staat en Maatschappij. Om uit te groeien naar de figuur uan de Vader zoals prof. Henri Nouiuen die zo ontroerend beschrijft in het door mij aan u genoemde boek "Eindelijk Thuis".
Het was mij een vreugde om daarin op mijn wijze aan u tijdens uw studieduur een bijdrage te geven.
In ouerdracht uan kennis, en ook naar ik hoop enigszins in attitude. Want er is meer in het leuen dan alleen kennis.'
• 'Ik zei en zeg het altijd tegen mijn studenten: er werd in het paradijs al gewerkt. Adam en Eva moesten en mochten de Hof uan Eden bebouwen en beu/aren.
Bebouiven en bewaren, dat is geen roofbouw plegen. Bebouiven en beu/aren gaat uit van rentmeesterschap, en het daarover afleggen van uerantu/oording; aan de Heer die de Hof van Eden stichtte, en die weer in het vooruitzicht stelt aan wie Hem als zodanig erkennen en eren.
Bebouwen en beu/aren.
Wij hebben die taak ook. Zeker uoor juristen is het bezig zjjn met het recht, dat ordenen, dat uitdiepen, een geweldige ureugde. Is daar nou ook nog een motto bij, een leidraad uoor het leuen?
Ja zeker. Waar anders dan in het Boek der Boeken. Een leidraad, een richtsnoer, een norm, een hoog ideaal. Om daarnaar te streven, u/etend dat het bereiken ervan niet steeds lukt; maar toch ernaar blijven streven?
Ja zeker! Het staat in de profeet Micha, en het luidt, die leidraad, uoor ons allen, Micha 6 vers 8, niet anders dan:
- recht doen - getrouwheid lief te hebben - en ootmoedig wandelen met God.
Ik denk dat zulks algeheel spoort met en ligt binnen het devies uan onze Universiteit: Verbum domini lucerna (het Woord des Heeren is een lamp).'
B ij uitgeverij Verloren in Hilversum verscheen in de reeks Verloren verleden een deeltje De geest uan Jan Salie (zie Aankondigingen). Jan Salie werd opgevoerd in een 25-pagina's tellend artikel van de bekende Potgieter in De Gids (1842) onder de titel jan jannetje en hun jongste kind. Over Jan Salie:
'Jan Salie is de benjamin uan het gezin van Jan en Jannetje. "Helaas", zegt Potgieter, ieder huis heeft zijn kruis! En hoe uer Jan en Jannetje het in de wereld brengen mochten, het hunne bleef er niet uan verschoond; - gluur met mij die hoek in, als ge weten wilt wat het is! - Oef! - de verzuchting, die aan Janmaat bij het verzoek (of hij een kopje slemp wilde) ontglipte, de verontwaardiging, waarmede hij hem, die het deed, nu den rug toekeert: zij hebben niets verbazends, als men den langen slungel aanziet, die ginder slemp schenkt, en ginder slemp lept: welke doffe oogen! - welk een meelgezicht! - welk een houding uan slierislari! - Welk een ergernis uooral, als ik het u niet langer verhelen mag, dat dit ongeluk de jongste zoon is van Jan en Jannetje; hij, de patroon aller slaapmutsen, aller soepjurken, aller sloffen ten onzent! hij, Jan Salie!
Hoe onwaarschijnlijkt het ook lijkt, de zwakke Jan Salie heeft op het voorheen zo flinke gezin van Jan en Jannetje een slechte invloed uitgeoefend. Zijn mentaliteit is op de andere gezinsleden ouergeslagen en daardoor is er malaise ontstaan. Hij hangt thuis rond, drinkt zijn slappe slemp en uerziekt de sfeer met zijn gezeur. Jan wil graag uan hem af, maar heeft tot nu toe niet de krachtgeuonden om tot handelen ouer te gaan. Vooral Jannetje houdt Jan Salie de hand boven het hoofd, want ze heeft toch een zwak voor haar benjamin. "Hoe is het mogelijk, dat eene zoo flinke urouw, dat eene weleer zoo krasse moeder, zich zoo zwak betoonde voor eenen onwaardige? " Blijkbaar is zelfs zij aangetast door de jansaliegeest. Voor vader Jan is na het zien van zijn terneergeslagen oudste zoon de maat echter uol. "Houd moed, Janmaat! er zal uanauond een einde aan komen", belooft hij. Jan Salie eindelijk het huis uit zetten, dat is zijn goede voornemen voor het nieuwe jaar. Hij probeerde hem al eerder bij een van zijn oudere broers in de leer te doen, maar dat liep elke keer uit op een fiasco.'
V.D.G.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 oktober 2002
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 oktober 2002
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's