ZENDING: DAAR EN HIER...

We zitten te zitten. Vier ouderlingen, een predikant, een onderwijzer en ds. Soleman Allolinggi', predikant voor toerustings- en evangelisatiewerk van de Torajakerk. We vormen een kring, op een matje, op de houten vloer van een houten huis in Kondodewata. Als er iemand opstaat of langsloopt wordt de hele groep in beweging gezet. Flexibiliteit is het geheel niet te ontzeggen. De petromax suist en het licht is verblindend.

Het gespreksonderwerp betreft de verhoudingen hier in de streek met veel 'aluk-mensen' en in dit dorp met weinig 'aluk-mensen.' Dit zijn de mensen die nog de oude, traditionele Torajagodsdienst aanhangen. De ouderlingen vertellen dat ze behalve vergaderen en het leiden van huisdiensten ook het huisbezoek in de gezinnen praktiseren. Dat is belangrijk, want vertrouwelijke zaken moeten vertrouwelijk ter sprake kunnen worden gebracht. Gelijk hebben ze.

Hoe zijn de verhoudingen hier in het dorp? Met andere christenen (roomskatholieken en een kleine pinkstergemeente) zijn er geen problemen. Ook met de 'alukkers' niet. Kun je dan met hen over het evangelie praten? Dat blijkt niet mee te vallen. Men verschanst zich wat in de tradities. Ja, maar hoe dan wel? De vraag blijkt een intensieve discussie op te roepen. Voor ons is dit Torajagebeuren niet te volgen. Gelukkig houdt onze vertaler ons een beetje op de hoogte. Door af en toe een aanvullende vraag te stellen, komt er ten slotte toch een enigszins compleet beeld te voorschijn.

'Het is bijzonder moeilijk om echt het hart van de mensen te raken. Maar we oeken naar mogelijkheden en gelegenheden om de Naam van Christus ter sprake te brengen. We blijven daarom hun begrafenisceremoniën bezoeken. ij onze initiatieven om de ontwikkeling van de gemeenschap te bevorderen orden zij ook betrokken. Er moet echter gezocht worden naar een weg om en duidelijk te maken dat ze meer nodig hebben dan schoon water en een chool. Ze moeten de diepste nood van hun leven leren zien en ontdekken at ze een Verlosser nodig hebben. Maar we moeten veel geduld hebben en. e tijd gunnen.' Ds. Matalangi, een van de overige gesprekspartners in het ezelschap, heeft ervaring met een wat andere aanpak. 'In persoonlijke gesprekken worden de meest vertrouwelijke dingen pas echt open besproken ls er een persoonlijk-emotioneel contact is. Dan zie je de Heilige Geest aan et werk.' Ieder is het er helemaal mee eens dat de sleutelwoorden zijn: 'liefe en genade.'

'Je moet laten zien watje bent. Ben je christen? Leef dan als christen!' Ik oet denken aan de bekende tekst uit Efeze (5 : 8) over 'kinderen des lichts' ie ook als zodanig moeten wandelen. Als je ze dan ziet in hun eenvoud en rmoe. Zijn dat de leesbare brieven van Christus? Ja, dat is hun roeping hier in Kondodewata. Want of je een brief van Christus bent, wordt bepaald door e Afzender en door niets of niemand anders. De leesbaarheid wordt door em gebruikt voor Zijn Koninkrijk van liefde en genade.

T. EIKELBOOM, SECRETARIS INDONESIË-GZB

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen