De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

5 minuten leestijd

O

p dinsdag 17 december werd in Utrecht aan het moderamen van de hervormde synode, in de per-

soon van ds. A. W. van der Plas, preses, het boek Delen of helen? 1951-1981 (uitgave Kok, Kampen) aangeboden. Ondergetekende hield daarbij een korte toespraak, die hieronder staat afgedrukt.

Mijnheer de preses, geacht moderamen In 1978 u/erd aan de Carnegielaan in Den Haag door een delegatie uan het hoofdbestuur uan de Gereformeerde Bond het boek Delen of helen? aangeboden aan het moderamen uan de heruormde synode, in de persoon uan ds. G. Spilt, de toenmalige preses. Het beuatte een kroniekmatige beschrijving, uoorzien uan een selectie van artikelen en berichten aangaande de wederwaardigheden in de Hervormde Kerk uan jaar tot jaar, speciaal met en in de Gereformeerde Bond, tussen de jaren 1906, het jaar uan oprichting uan de Gerefomeerde Bond, en 1951, het jaar uan inuoering uan de Nieuwe Kerkorde. Als bronnen uoor wat beschreuen werd dienden de Waarheidsuriend, het officiële orgaan uan de Gereformeerde Bond en het in heruormd gereformeerde kring uerschijnende Gereformeerd Weekblad.

Vandaag presenteren we u het vervolg, nu over de jaren 1951 tot 1981. De opzet uan het boek is hetzelfde als uan het eerste. Ook de titel is gelijk gelaten. Helaas kon die nog niet zijn 'Geheeld en ongedeeld'. Het jaar 1981 is als einddatum gekozen, omdat uanaf dat jaar het Samen op Weg-proces gaat domineren en dan de ontwikkelingen binnen de drie kerken aan de orde zouden moeten komen. Bouendien heeft schrijver dezes er te dichtbij gestaan.

Ook nu zijn de bronnen, waaruit is geput, de Waarheidsuriend en het Gereformeerd Weekblad. Dat betekent dat slechts die zaken binnen de Heruormde Kerk en binnen de eigen beweging voor het voetlicht komen, die in deze bladen aan de orde werden gesteld; maar dat ook zaken buiten de Heruormde Kerk de aandacht krijgen, die in deze bladen, uooral in Persschouw en Kroniek, de moeite uan het releueren waard werden geuonden. Wanneer men bedenkt dat deze beide bladen ouer de beschreuen dertig jaar meer dan dertigduizend pagina's beslaan, zult u begrijpen, dat zwaar is geselecteerd en belangrijke thema's zeker niet uitputtend zijn beschreuen. Bouendien staan de thema's uooral onder belichting uan de Gerefor-

meerde Bond, zowel in kritiek als in waardering. Ook nu weer is het boek uoorzien uan uele, niet eerder gepubliceerde foto's, een kleine driehonderd. De foto's op bet front uan het boek zijn bewust gekozen. Die uan ds. G. Boer en dr. H. Berkhof staan model uoor de verhouding uan en de discussie tussen de modaliteiten, waaraan Boer uanuit de Gereformeerde Bond en Berkhof uanuit het 'midden' uan de kerk uele jaren kleur hebben gegeven. Ze namen elkaar serieus. Hun 'gedachtewisseling' is onvergetelijk. Een foto uan wijlen Cees Timmer, perschef uan de synode, en ds. W. Kalkman, jarenlang synodelid, zittend aan een schaakbord, geeft (symbolisch) iets uan het synodale gebeuren weer. En ten slotte een foto uan een kerk, om daarmee aan te geuen dat het ook om gewone, aardige en ernstige, curieuze en anekdotische dingen in plaatselijke gemeenten gaat. Het zal de synodepreses goed doen dat dat een foto is uan de Oude ofAndreaskerk te Katwijk, gelegen aan de zee, omgeuen door ijsschotsen. Katwijk is toch tot uandaag een heruormde gemeente die er zijn mag? ! In het uoorjaar uan het komende jaar uolgt, onder de titel De Nederlandse Heruormde Kerk belijdend onderweg (1951-1981-2001) een tweede boek, behelzende een systematisch-chronologische beschrijuing uan de weg uan de Nederlandse Heruormde Kerk inzake belijden, apostolaat, oecumene en Samen op Weg, met daarin - apart beschreuen - de in uerschillende opzichten eigen tueg uan de heruormd gereformeerden. Dit boek omspan t eueneens de jaren 1951-1981, maar sluit af met een epiloog tot uandaag, met dezelfde thema's. Voor dat boek is uiteraard geput uit breed bronnenmateriaal.

We zijn dankbaar dat we u hier uandaag dit boek mogen presenteren. Voor een deel ku/am het tot stand nadat mijn functie binnen de Gereformeerde Bond op i september 2000 was ouergegaan uan algemeen secretaris op studiesecretaris, uoor een deel (samen met het tweede boek) na beëindiging uan mijn dienstuerband op 1 februari uan dit jaar. Het gaat om een heruormde kroniek, die daarom wordt aangeboden aan het heruormd moderamen. Dat kan nog (net). Ik ben dankbaar dat ik de kerk in die nog heruormde periode mocht dienen. We hebben er Gods trouw eruaren, de ontrouw uaak en de gebrokenheid uan de kerk ten spijt. We ontuingen in de kerk zoueel goeds en hebben mogen constateren hoe uitaal het gereformeerd belijden, waarmee heruormd-gereformeerden midden in de kerk dienen te staan, ook uandaag is.

Men kan zich afuragen waarom zo ueel tijd is geïnuesteerd in deze twee heruormde boeken. Wel, er moet toch iemand zijn die de ontwikkelingen in de Heruormde Kerk aan het eind uan de twintigste eeuw uoor het nageslacht uastlegt? Historisch besef moet blijuen. 'Wat ge uan uw vaderen hebt geërfd, uerwerf het om het te bezitten'. En: 'Wie uan de geschiedenis niet leert, is gedoemd haar opnieuw te beleuen'. Met Groen uan Prinsterer beaam ik dat de Historie 'het ulammende schrift uan de heilige God' is. In die Historie heeft (had) ook de Heruormde Kerk sinds de Reformatie haar uan Godgegeuen plaats. Vandaar!

Mijn jarenlange functie binnen de Gereformeerde Bond heeft de basis gelegd uoor de boeken, die ik mocht uoltooien. Het was best een hele klus. Bij uitgeverij Kok, die tot onze dankbaarheid ook deze uitgave, euenals de eerste, voortreffelijk verzorgde, weet men eruan mee te praten. Ik eindig ook nu echter met de woorden waarmee ik het uoorwoord uan dit boek afsluit: 'Schrijuer dezes liet alles nog eens met grote betrokkenheid, hoewel nu eens met uerwondering, dan weer met uerbazing, aan zijn geestesoog voorbijgaan. Gedurende één kort mensenleven gebeurt er toch heel wat. Wat goud is geweest of wat hout, hooi en stoppelen was, is niet aan ons ter beoordeling'.

V.D.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 december 2002

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 december 2002

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's