Simeon ziet ver in zijn lofzang

Breed en diep

In Lukas 2 lezen we de bekende lofzang van Simeon. Wat treft ons daar nu het meeste in? Is dat het persoonlijke, dat hij kan zeggen: 'Mijn ogen hebben Uw zaligheid gezien. En daarom kan ik heengaan in vrede'? Of zijn dat andere aspecten? Want Simeon noemt ook Israël, en vooral ook de volkeren buiten Israël. Hij ziet dat de Heere God Zijn heil heel breed en ruim bekend wil laten maken. Mooi is dat, als je weet met Simeon datje persoonlijk vrede met God vindt door Christus. Maar het is ook getuigend van geloof als je de wijdere contouren van Gods heil mag zien.

Het is daarbij niet zo gemakkelijk om beide lijnen vast te houden. Soms heb je meer dan genoeg aan jezelf, dan ben je al blij als je eigen hart weer eens ontroerd en geraakt wordt door het Woord van God. Maar het mag toch ook wel weer eens zo zijn dat je ziet dat God de einden der aarde op het oog heeft. Dan ben je bewogen met de hele mensheid. Dan wil je dat iedereen zalig wordt!

Het is in de prediking in de kerk vaak moeilijk om beide lijnen vast te houden. We leggen óf alle accent op het persoonlijke óf we preken heel breed, maar vergeten dat het nodig is dat elk mens persoonlijk gered en getroost moet worden. We kunnen van Simeon in ieder geval leren!

Zending

Mooi is het om eens een zendingsinstituut te bezoeken. Zo waren wij nog niet zo lang geleden in Engeland op het Redcliffe College. Hier worden mensen uit allerlei landen opgeleid om straks Christus en de naaste te kunnen gaan dienen op een plaats die Hij wijst. Er wordt aandacht gegeven aan bijbelse thema's die met zending te maken hebben, maar ook aan vragen als 'hoe neem je jezelf mee naar een ander land'. Ook culturele antropologie komt aan de orde. Het gaat eigenlijk om een totale vorming en training van toekomstige werkers, waarbij ook het gebed een belangrijke rol speelt. Het was fijn om zoveel gemotiveerde mensen te ontmoeten, die het verlangen hebben 'de wereld aan te raken met het Woord van God'. Velen van hen leven van giften! Ook in die zin zijn ze volstrekt afhankelijk. Velen van ons zullen het zendingsblad 'Alle Volken' of een ander blad dat zendingsinformatie geeft, lezen. Het is goed om betrokken te zijn op de zending - dat is in de lijn van de lofzang van Simeon.

Soms bereiken ons positieve berichten. Zo hoorde ik deze week dat er in Afrika een nieuwe generatie jonge predikanten komt, die minder afhankelijk van steun uit rijkere landen wil zijn, die zelfinitiatieven neemt, en die vooral een bijbelgetrouwe prediking wil brengen. Zoiets stemt dankbaar, temeer omdat daar door velen lange tijd om gebeden is! Ook werd verteld dat de theologische vorming van gemeenteleden (het zgn. 'TEE-werk') steeds meer vrucht gaat afwerpen; dat er aan de basis, op het grondvlak in de gemeenten, meer toegeruste en toegewijde mensen komen. Concreter werd verteld van Mozambique, waar onder andere de fam. Kommers werkt, waar zo veel groei is dat er mensen te kort zijn om de zo nodige verdieping in de geloofszaken te onderwijzen. In Kenia was ds. E. van de Ham (nu predikant in Middelburg) jaren werkzaam aan het RITT, om evangelisten en predikanten op te leiden. Vruchten worden gezien als degenen die hier onderwijs ontvingen, nu een duidelijke, bijbelse prediking brengen. We noemen ook Sudan, een land waar we wel extra voor mogen bidden. De GZB-secretaris A. van der Poel schrijft er regelmatig over. Sudan: twintig jaar burgeroorlog, zeker 2 miljoen doden; veel ligt in puin. Desondanks maken de kerken een onstuimige groei door. 'Je wordt jaloers op de honger van deze mensen en hun verlangen om meer te weten te komen over de God van de Bijbel'. De enorme aanwas bij de kerken in Zuid-Sudan verklaart Van der Poel vooral door het enorme lijden waarmee de bevolking worstelt en het diepe verlangen naar vrede.

Positieve berichten. Al is er tegelijk ook een andere kant. Ds. Mark van Pelt meldt uit Zuid-Peru dat de presbyteriaanse kerken in verwarring zijn, omdat ze bij de pinkstergemeenten veel spectaculaire dingen zien die ze zelf missen, zoals: spreken in tongen, profeteren, visioenen en hoorbare stemmen. 'De pinksterkerken leggen zó sterk de nadruk op de emotie, dat de presbyterianen zich vertwijfeld afvragen: Zijn wij dan geen christen? ' Er is een explosieve groei van pinksterkerken in Zuid-Amerika in het algemeen en in Peru in het bijzonder. Bij de presbyterianen is er geen groei, eerder terugloop. Dit komt mede door gebrek aan goed leiderschap, kennis en kader. In de zending zijn er altijd veel punten om voor te danken, maar ook is voorbede dringend nodig.

Zending in zes continenten

In het RD van 15 november jl. stond als opschrift van een artikel: 'Christendom verlaat het Westen'. En: 'Toekomst wereldwijd ligt op zuidelijk halfrond'. Het artikel zegt dat in ons land en in West-Europa en in Noord- Amerika het aantal belijders van het christelijk geloof afneemt, terwijl 'gedurende de laatste halve eeuw de belangrijkste centra van de christelijke wereld onmiskenbaar verplaatst zijn naar Afrika, Latijns-Amerika en Azië'. 'En de balans zal nooit meer terug-

slaan' wordt er zeer indringend aan toegevoegd.

We noemen dat: 'zending in zes continenten', dat vandaag overal zending nodig is. Ook in óns land en in ónze omgeving. Iemand zei: 'Vroeger moest je de oceaan over om zending te bedrijven, nu hoefje de straat maar over te steken om mensen te ontmoeten die van het Evangelie totaal vervreemd zijn'. Inderdaad. Er is wellicht nog enig onderscheid tussen de Randstad en de Veluwe, maar toch is het proces van geestelijke onkunde en onverschilligheid overal gaande. Zending ook in Nederland dus.

Daarbij is het opmerkelijk dat velen uit andere landen nu in ons dorp of in onze stad komen wonen. Nederland is multicultureel geworden. Er zijn vele 'vreemdelingen binnen onze poorten'. En hoe zien we dat? Zien we dit als bedreiging? Of als een mogelijkheid tot zending, om deze mensen (vluchtelingen, asielzoekers) de naam van Christus bekend te maken? Ik denk dat er hier kansen zijn. Want het is bijna niet mogelijk om in een land als Iran zending te bedrijven. Maar nu komen mensen uit Iran naar ons toe. Zou dat niet van Hogerhand zo geleid worden? Het is ook voor de eigen gemeente een stimulans en een opscherping als mensen van elders hier, in ons midden, tot geloof komen en gedoopt worden! Ineens is er dan iets van Psalm 87 en van Openbaring 7, van die éne gemeente uit alle volkeren.

Bashar Al-Chammani

Bashar woont hier in Ede, een paar straten bij ons vandaan. Mijn collegalegerpredikant, dr. John van Eek, heeft heel intensief contact met Bashar gekregen. Bashar is 26 jaar oud, geboren in Bagdad en is ruim vier jaar geleden uit zijn land weggevlucht. In Nederland is hij al heel lang bezig om een verblijfsvergunning te krijgen. Op dit ogenblik beraadt de rechter zich in hoger beroep op zijn zaak. De lengte van de procedure is psychisch slopend.

Het is zijn geloof (zijn God!) dat hem daarboven uittilt. Enkele opmerkelijke uitspraken van onze broeder: 'Het hoogste gezag heeft voor mij de Bijbel'. 'God regeert, wat ministers of rechters ook zeggen'. 'Elke ochtend als ik mijn ogen opendoe, is dat een vergunning (!) van God dat ik mag leven'.

Dit voorjaar deed Bashar belijdenis in onze gemeente. Hij gaf daarbij een getuigenis van wie Christus voor hem is. Dat was indrukwekkend. In ons wijkblad schrijft hij: 'Ik ben bij heel veel mensen welkom. Dat geeft mij een goed gevoel. Ik heb in Nederland vrienden gekregen. Ik ben ook in de Bethelkerk gastvrij ontvangen. Ik hoor er gewoon bij. Nederlanders zijn wel een beetje koel. Dat ben ik vanuit mijn eigen cultuur anders gewend. Maar als je ze echt meemaakt, blijken ze toch gastvrij te zijn. Ze uiten het alleen wat minder, maar dat is geen punt voor mij'. Bashar vraagt ook de voorbede voor zijn familie in Bagdad. Zo mag er met kerst verbondenheid zijn met allen die de verschijning van onze Heiland hebben liefgekregen.

Simeon heeft eeuwen geleden hier al iets van gezien, toen hij Christus in de armen nam en profeteerde dat God in dit Kind zaligheid en heil bereid had voor al de volkeren. Simeon ziet inderdaad heel ver in zijn lofzang! Vanuit de kern, vanuit Christus, mag je ruim zien!

J. E. DE GROOT, EDE

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen