Verantwoording vooraf

Nu het jaar 2002 voorbij is en de laatste vergadering van de Triosynode en de hervormde synode enige weken achter ons ligt, is door ondergetekenden het verloop rond een drietal synodebesluiten die in 2002 zijn genomen, nog eens nader bezien. Wij bedoelen de besluiten die voor het gereformeerde deel der Nederlandse Hervormde kerk als zeer ingrijpend werden ervaren; die ondanks zwaarwegende bezwaren, onder meer door ons geuit, toch de goedkeuring der synode kregen. Het betreft de volgende besluiten:

1. het besluit over de zegening van andere levensverbintenissen (Ord. 5-4-1) aan de orde gesteld in de hervormde synode d.d. 14 juni 2002 te Nijkerk. Dit besluit werd door hervormden aangenomen met 40 stemmen voor en 33 stemmen tegen;
2. het besluit m.b.t. het Unievoorstel, eveneens behandeld in de hervormde synode d.d. 14 juni 2002. Door de synode werd besloten aan dit voorstel geen verdere uitwerking te geven. Een amendement waarin gepleit werd het voorstel voor te leggen aan de classes, kreeg evenwel de steun van 27 synodeleden.
3. het besluit over de naam van de toekomstige verenigde kerk. Op de Triosynode van 21-23 november 2002 werd het voorstel de naam 'Protestantse kerk in Nederland' te kiezen, aangenomen met 27 hervormde stemmen tegen. Hetzelfde beeld kwam naar voren in de laatstgehouden hervormde synodevergadering. Het tegenvoorstel om de naam 'Kerk der Hervorming in Nederland' te kiezen, kreeg wederom de steun van 27 afgevaardigden.

Het bovenstaande maakt duidelijk dat het gereformeerde deel der Hervormde Kerk, niettegenstaande het feit dat zij geen gering deel der kerk uitmaakt, bij herhaling heeft moeten toezien dat beslissingen werden genomen waarmee zij grote moeite heeft. Veelzeggend is echter dat alle keren het aantal tegenstemmen juist iets meer bedroeg dan eenderde van het gehele aantal. Een en ander werpt een bepaald licht op hetgeen mogelijk te gebeuren staat. Wanneer DV in december 2003 het verenigingsbesluit in stemming zal worden gebracht, zal de uitkomst - naar de mens gesproken - vrijwel zeker afhangen van het stemgedrag van een klein aantal stemgerechtigden. Omdat veel synodeleden hun positie al heel nadrukkelijk hebben ingenomen, zijn het enkelen die bepalend zijn of de vereiste tweederde wordt gehaald of niet.
Ondergetekenden zijn van mening dat het onverantwoord is om het er maar op aan te laten komen. De tijd is aangebroken om niet langer te hinken op twee gedachten. De tweeslag 'We kunnen niet weg. We kunnen niet mee', de positie van de hervormd-gereformeerden binnen de vaderlandse kerk vanaf de Afscheiding, dreigt nu de ziel van menig hervormde uiteen te scheuren.
Wij verklaren dat wij behoren tot diegenen die bij de bovengenoemde besluiten tegen hebben gestemd en ten aanzien van het Unievoorstel verdere uitwerking hebben bepleit.
De vraag die echter thans steeds indringender op ons af komt, is: Hoe moeten wij handelen in de komende tijd? Wanneer slechts enkele stemmen doorslaggevend zijn, drukt de verantwoording op de enkeling extra zwaar. Om verantwoord te kunnen handelen, is het daarom nodig, zo vinden wij, vooraf onze visie duidelijk te maken. Die komt neer op het volgende:

1. Wanneer de situatie ongewijzigd blijft en er geen handreiking wordt geboden waardoor het aan bezwaarden mogelijk wordt gemaakt in het 'nochtans van het geloof' tóch hun plek te blijven innemen binnen de kerk, zullen wij in december 2003 tegen de vereniging der kerken stemmen. Wij kunnen de verantwoordelijkheid niet op ons nemen voor het feit dat een aantal hervormde gemeenten - bij ongewijzigde situatie - zich gedwongen voelen hun weg afzonderlijk te moeten gaan.
2. Wanneer echter de synode een uiterste poging doet de bezwaarden een mogelijkheid te bieden, zodat zij naar eer en geweten - en met recht - hun plaats kunnen blijven innemen binnen de verenigde kerk (met dien verstande dat de historische continuïteit en de overeenstemming met de belijdenis voor hen nog meer zijn gewaarborgd), maar zij desondanks die oplossing van de hand blijven wijzen, kunnen wij het in ons geweten niet verantwoorden tegen het verenigingsbesluit te zijn en zullen wij dus voor stemmen.

Wij hechten eraan nu reeds ons hierover uit te spreken, zodat we niet pas duidelijkheid behoeven te verschaffen nadat het besluit is gevallen. Wij vrezen voor een soort 'Richterentijd', waarin ieder doet wat recht is in eigen ogen (Richt. 17 : 6). Zowel voor als na de besluitvorming kan die ontstaan.
Het is onze wens en bede dat de God aller genade geven zal, dat door Hem bijeengehouden wordt wat bij elkander hoort. Met het oog op de eer van Zijn naam en het heil der kerk in ons land is het nodig dat wij allen verantwoord handelen. De ambtelijke verantwoordelijkheid, die niet alleen synodeleden maar ook vele anderen is toebedeeld, eist dat wij onze roeping ernstig nemen.

Januari 2003

DS. H. DE JONG, WINDESHEIM
afgevaardigde namens de classis Zwolle
DS. G. DE FIJTER, KAMPEN
afgevaardigde namens de classis Kampen

Mede ondertekend door:
Ouderling M. Burggraaf, afgevaardigde namens de classis Ede;
Ds. W. van den Brink, afgevaardigde namens de classis Nijmegen;
Diaken R. M. Gouda, afgevaardigde namens de classis Heusden;
Ouderling-kerkvoogd N. A. de Jong, afgevaardigde namens de classis Rotterdam-I;
Ds. H. M. Klaassen, afgevaardigde namens de classis Ommen;
Ouderling A. te Kulve, afgevaardigde namens de classis Hattem;
Dr. C. van Sliedregt, afgevaardigde namens de classis Harderwijk;
Ds. J. Tadema, afgevaardigde namens de classis Dokkum;
Ouderling-kerkvoogd B. Vellinga, afgevaardigde namens de classis Hilversum.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen