Als Broeder

Wij verbinden vaak personen met hun achtergrond, opvoeding en traditie. Argeloos vanzelfsprekend. Soms terecht, maar dikwijls ook onjuist. Zoals in Nazareth. Op de sabbat. In de synagoge. Juist in de samenkomst van de gemeente blijken zaken verkeerd te gaan. Lopen hoorders met verkeerde conclusies naar huis. Jammer. Het komt misschien doordat Nazareth een niet uit te roeien dubieuze klank heeft. Men is er gewend aan het veel gehoorde predikaat: 'Uit jullie midden is nog nooit een ster geboren.'

Het is niet de meest gunstige locatie waar de Heere Jezus Zich gaat presenteren. Juist in Nazareth waar 'Hij in alles Zijn broederen gelijk moest worden', is dat moeilijk. Daar wonen zijn moeder, zijn broeders en zusters (Matt. 13). Met hen hanteert Hij de goede gewoonte de synagoge te bezoeken. De plaats waar de gemeente samenkomt. Waar het Woord opengaat. Het is ook de plaats waar niet in gelijkenissen wordt gesproken. Of wanneer dat gebeurt, de uitleg erbij gegeven wordt. In de eredienst worden de Schriften uitgelegd. Daar worden ze ook toegepast. Het Woord als basis voor het leven van alledag. Na de sabbat. Na de zondag.

Hoe boeiend kunnen de Schriften zijn. Hoe heerlijk als de Heiland Zelf de toepassing maakt. Zelf de toepassing zijn wil! In de synagoge wordt de Schrift Hem overhandigd. We denken, nu komt het! Nu komt Nazareth tot leven. Als Hij de Broeder wordt onder de broeders. Zouden ze Hem nog beter leren kennen? Is dit het moment waarop blijken zal dat Hij meer is dan zijn broeders?
Jezus leest. 'De Geest des Heeren is op Mij, daarom heeft Hij Mij gezalfd; Hij heeft Mij gezonden, om den armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen, die gebroken zijn van hart; Om den gevangenen te prediken loslating, en den blinden het gezicht, om de verslagenen heen te zenden in vrijheid; om te prediken het aangename jaar des Heeren.' Troostvolle woorden uit het boek Jesaja. Bekend in de gemeente van Nazareth. Niets nieuws. Alles vertrouwd en gewoon. Tot aan de toepassing en de wijsvinger van de timmermanszoon. Wijst Jezus zichzelf aan?

Heden is deze Schrift in uw oren vervuld. Met Mij is het heil volkomen. Gods beloften waar. De Messiaanse tijd aangebroken. Nu wordt in Nazareth Gods volheid aangewezen. Jezus blijkt Christus te zijn. Ik ben het. Maar daar zijn de broeders uit de gemeente van Nazareth nog niet aan toe. De zusters trouwens ook niet. Men houdt Hem voor één van de broeders. Eén van de velen. Meer niet. Jammer, als de toepassing hangen blijft in een volle kerkzaal. Als woorden van eeuwigheidswaarde stukbreken op stenen harten. Zonde, als de toepassing gelaten wordt voor wat ze is. Wie meent dat het altijd bij het oude blijven zal, wordt niet bemoedigd, maar maakt zich kwaad. Wordt geërgerd. Stoot zich aan het woord.

Is het Woord vlees geworden? Dat kan niet waar zijn. Niet in Nazareth. Niet uit Nazareth. Niet één van ons. Weg ermee. Als Messias afgewezen. Verstoten. Niet geluisterd naar Zijn woord. 'Gelooft Mij, dat Ik in den Vader ben en de Vader in Mij is; en indien niet, zo gelooft Mij om de werken zelve (Joh. 14 : 11) In Nazareth wordt de Persoon van Zijn werk gescheiden. Jezus, blijft voor hen voluit mens! Omdat zij voluit menselijk zijn. Nazareth gelooft niet in de Zoon. Ongeloof. Zoals het van huis uit gaat. Bijzonder wonder als ongeloof verandert in géloof. Als God mensen de ogen opent en genade geeft. Sindsdien staat Nazareth symbool voor de gehele mensheid: los van het heil; geen oog voor Gods weg.

De Hebreeënschrijver staat dit voor ogen. Die bewuste sabbat in Nazareth. Hij heeft het 'waarom' begrepen! En het heilig 'moeten' genoemd. Hij is gelijk geworden. Aan Zijn broeders. Aan Nazareners. Gelijk geworden als een opdracht. 'Moeten' als zekere plicht. Daarom! Omdat het plan van God naar Golgotha wijst. De mens geworden Zoon van God afgewezen, omdat Hij Zijn broeders en zusters aanwijst. Ook vandaag. U en jou. De Messias wordt afgewezen om Hogepriester te kunnen worden. De Enige Die met het offer van Zijn leven verzoening zal kunnen doen, voor Zijn Kerk. 'De dingen die bij God te doen waren', de verzoening te volbrengen. In Jezus zien we de genade van God en het recht samenkomen. Ze sluiten elkaar niet uit. Ze sluiten Jezus in. Hij werd Mensenzoon.

Voor Nazareners toen en nu. Voor gemeenteleden daar en hier. Broeders en zusters. Ver weg en dichtbij. Tussen kerstfeest en Goede Vrijdag gaat de Zoon van God de weg van het Woord. Genezend en helend, vooral ook zonden vergevend. Daarin is Hij ons in niets(!) gelijk geworden, maar voluit uniek gebleven. Hij kon de zonden vergeven, omdat Hij Zelf zondeloos gebleven is. Hoewel in alles beproefd geworden.

De tekst nodigt uit tot het beantwoorden van de vraag: Wie denkt u dat Ik ben? Wie scherp geluisterd heeft, er ogen voor heeft, en vooral een hart dat voor Hem klopt, is een gelukkig mens. Gezegend die gemeente waartoe u behoort. Als daar de Heere Jezus beleden wordt met het hart. Wie in het hart gegrepen werd, kan de mond niet houden. Wie kind van God geworden is, beleeft dat dagelijks als wonder. Wil het delen en mag het delen. De Heere Jezus heeft meer op het oog dan alleen broeders en zusters van de gemeente. Hij kwam voor de zonde van de gehele wereld. Hij maakt dagelijks nieuwe broeders en zusters. Een schare die niemand tellen kan.
H. L. VERSLUIS, AMEIDE

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen