De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Brief aan triomoderamen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Brief aan triomoderamen

6 minuten leestijd

Opdat onze kerkenraden en lezers geïnformeerd zijn over de voortgaande gesprekken die het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond inzake het Samen op Weg-proces met het triomoderamen voert, drukken we hier de brief af die een delegatie van ons bestuur op dinsdag 5 februari jl. aan het triomoderamen overhandigde. Onze blijvende bezwaren tegen dit proces zijn in deze ontmoeting opnieuw onder woorden gebracht. Het triomoderamen heeft het hoofdbestuur toegezegd schriftelijk op de gestelde vragen te reageren, daar tijdens ons gesprek slechts een eerste en voorlopige reactie gegeven kon worden.RED. DE WAARHEIDSVRIEND

Aan het triomoderamen van de SoW-kerken
Postbus 8504
3503 RM UTRECHT

Apeldoorn, 5 februari 2003

Geacht moderamen,

Nu we vanmorgen u als triomoderamen ontmoeten, lijkt het alsof we in een andere positie zitten dan tijdens de moeizame gesprekken van 2002. Echter, onze positie is principieel gesproken niet gewijzigd. In het verleden hebben we ons spreekbuis geweten van heel de hervormd-gereformeerde beweging, waarin de bezwaren tegen de eenwording zoals die zich ontwikkelt, gebleven zijn. Het jaar 2002 was voor ons uiterst teleurstellend. Met name door de verwerping van het Unie-voorstel, zonder dat er naar onze beoordeling werkelijk kerkbreed ruimte werd geboden voor een goede bespreking, alsmede door de aanvaarding van ordinantie 5.4, waardoor de problematiek van Samen op Weg in de beleving van velen uitermate is gepolariseerd.

Nu zijn we in een fase aangekomen waarin het Comité tot behoud van de Nederlandse Hervormde Kerk concrete stappen publiek gemaakt heeft: het beoogt, als de fusie een feit is, op basis van de hervormde kerkorde kerkenraden, ambtsdragers en gemeenteleden te verenigen. U weet dat het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond die weg altijd afgewezen heeft en ook nu afwijst. Als wij onze kerkelijke positie dezer weken opnieuw verantwoorden in ons eigen orgaan, lijkt het alsof we nu tegenover het Comité zijn komen staan.
Daarom willen we u erop wijzen dat de insteek van onze gesprekken met u geweest is dat we de eenheid van de kerk wilden en willen bewaren, op het getuigenis van de Schrift. We hebben erop gewezen dat het verzet in onze beweging tegen de weg die de kerk gaat, heel diep zit, en ook breed aanwezig is. Er zijn vele broeders uit vele kerkenraden die wij wekelijks op gemeenteavonden waar wij worden uitgenodigd, niet meer echt bereiken, laat staan overtuigen dat een breuk met de kerk heilloos is.
In vele gesprekken, tot zelfs in eigen kring toe, hebben we altijd duidelijk gemaakt dat het niet gaat om het kwijtraken van 'slechts' enkele gemeenten -we willen geen enkele gemeente kwijt. De weerstand zit diep in kerkenraden van gewone hervormde gemeenten! Nogmaals, wij merken het keer op keer in alle hevigheid tijdens gemeenteavonden. In naam is de kerk nog 'heel', in feite niet meer. Om over de Gereformeerde Bond als vereniging maar te zwijgen. Daaraan is onherstelbare schade gebracht. Dat laatste zij zo!
Het eerste ervaren wij als vele malen erger! En wij zeggen deze dingen met groot verdriet in ons hart. Verdriet en pijn om Gods Kerk, om Christus' lichaam! Om de weg die de kerk gaat.

Wij hebben u om deze ontmoeting gevraagd om ons er van te verzekeren dat de situatie waarin vele gemeenten nu verkeren binnen het hele triomoderamen bekend is. Wij kunnen het beleid van de kerk niet wijzigen en voelen ons in een positie gedrongen waarin we het beleid van de kerk -dat we op essentiële punten niet delen kunnen- moeten verdedigen. De Hervormde Kerk wil niet tegen delen van zichzelf kiezen, zei de vorige preses. Maar, we moeten samen ook in dit verband eerlijk de vraag onder ogen zien of een voortgaande keuze voor de beide SoW-partners -op deze manier- niet betekent dat zich toch een keuze tegen delen van de kerk zelf voltrekt. Deze intense problematiek rust niet alleen op de schouders van het hervormd moderamen, cq. de hervormde synode. De beide andere partners -nemen wij aan- kennen ook de ernst van de situatie: we leven niet alleen in de schaduw van een vereniging van kerken, maar evenzeer in de schaduw van een breuk. Daarvoor zijn de aanwijzingen helder en concreet genoeg.

Concreet willen wij de volgende vragen voorleggen:

a. Weten de gereformeerde en lutherse synodeleden dat duizenden gemeenteleden werkelijk voornemens zijn de kerk te verlaten?

b. Het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond deelt de inhoud van de bijeenkomst in Putten van het Comité niet. Tegelijkertijd is er wel een signaal van deze dag uitgegaan. Wat doet u met al die ambtsdragers en gemeenteleden die aangeven niet mee te zullen gaan in de vereniging? Die zeggen afzonderlijk verder te zullen gaan als evangelisatie of als ambtelijke samenkomst? U weet ook van het plan voor noodclasses. Wat doet het triomoderamen met het signaal dat van deze bijeenkomst is uitgegaan?

c. Bent u met ons van mening dat het uw verantwoordelijkheid is de bezinningsdag in Putten helder en gedocumenteerd te weerleggen, daar waar nodig en mogelijk is? Zou u in dit verband bij voorbeeld de gemeenten, de kerkenraden naast de pastorale brief van 5 november 2002 niet zorgvuldig moeten uitlegggen wat precies de begrippen 'erkennen' en 'respecteren' in de kerkorde bedoelen?

d. Kunt u zich voorstellen dat wij ook niet tegen delen van onze eigen beweging willen kiezen? Met veel van deze broeders en zusters delen wij de hartstocht voor de religie van de belijdenis. Op het punt van de ecclesiologie dreigen onze wegen uiteen te gaan. Terwijl tussen vele anderen in de kerk en ons een diepe geestelijke kloof gaapt: in het Schriftverstaan, in de prediking, in de beleving van het geloof, in het verstaan van de grote dogma's van de kerk der eeuwen. Verstaat u dat we innerlijk verscheurd worden?

e. Bent u met ons van mening dat breuken niet ontstaan na 1 mei 2004, maar dat ze zich nú voltrekken? Welke prijs willen we betalen voor de eenwording van kerken? Beschouwt u Samen op Weg nog steeds als gelukt, als delen van hervormde gemeenten niet meegaan, maar scheuren?

f. Bent u met ons van mening dat er sprake is van een ontzaglijke vertrouwencrisis in de kerk? En dat het daarom van pastorale wijsheid en van geestelijke moed zou getuigen, wanneer de moderamina van de kerken eerst én vooral zouden zoeken deze crisis te overwinnen, in de kracht van Woord en gebed, voordat er verdere stappen op weg naar eenheid worden gezet?

Preses, moderamen, tot zover onze vragen en onze verlegenheid. Wij bidden onze God om wijsheid, bescheidenheid en een diep geestelijk inzicht voor u als moderamina van de kerken.

Namens het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond in de Nederlandse Hervormde Kerk,

DS. G. D. KAMPHUIS, VOORZITTER

[handtekening]

DRS. P. J. VERGUNST, ALGEMEEN SECRETARIS

[handtekening]

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 februari 2003

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Brief aan triomoderamen

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 februari 2003

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's