De kerk digitaal

Digitaal klinkt als een toverwoord. Voor de een alleszeggend en allesbepalend, voor de ander iets waar hij verre van blijft. En zeker de vraag 'Wat moet de kerk ermee?' zal heel verschillend bekeken worden. Daar staat de verkondiging van het Evangelie toch centraal? Sommigen blijven roepen dat de kerk zich maar verre moet houden van alles wat met die moderne media te maken heeft. Een roep die niet meer valt vol te houden. De realiteit is wel dat velen wel en anderen totaal niet op de digitale toer gaan. Toegegeven, e-mailverkeer is inmiddels geaccepteerd en wordt veelvuldig gebruikt. Handig toch, die toegestuurde notulen en die kleine vragen die snel gemaild en beantwoord kunnen worden? Maar e-mailverkeer is een wijze van communiceren en nog geen 'digitaliseren van de kerk', voorzover dat zou kunnen.
Vanzelfsprekend staat de boodschap van Jezus Christus voor verloren zondaren centraal. Daar heeft de kerk van geleefd en daar mag zij van spreken. Maar wie de geschiedenis van de kerk van het allervroegste begin bestudeert, zal niet kunnen ontkennen dat de kerk van meet af aan bezig is geweest te organiseren, reorganiseren en vast te leggen. Bijna nauwkeurig weten we dat er die eerste pinksterdag al 3000 tot bekering kwamen. Een aantal dat spoedig steeg tot alleen al 5000 mannen. De logistiek werd ter hand genomen, doordat men goederen verzamelde en uitdeelde. En toen het werk boven het hoofd groeide, werden diakenen aangesteld tot de liefdedienst. Principes worden besproken, vergaderingen worden vastgesteld en bovenal wordt het Woord vastgelegd. Brieven geschreven, het Evangelie aan het papier toevertrouwd, collectes voor de armen in Jeruzalem gehouden, boodschappen doorgegeven, lopers op pad gestuurd.

Stencil
Kortom, vanaf het allereerste begin heeft de kerk middelen nodig gehad. Zonder kan ze niet bestaan. Hoe groter de kerk groeide, hoe meer er behoefte was aan structuur en vastlegging. Voortdurend heeft men zich erop bezonnen. De uitvinding van de boekdrukkunst was daarvoor een gezegende ontdekking. Voorheen kon een geschreven letter nog wel eens verkeerd gelezen worden. Staat er nu een 'o' of een 'a'. Die boekdrukkunst hanteerde andere regels. Het Woord kon plotseling velen bereiken. Niet meer de kerk met haar uitleg volgens de traditie bepaalde de betekenis, maar de inhoud van het Woord zelf. Kopieermachines, andere drukprincipes, ze maakten verspreiding nog weer anders. In kleinere kring kon verbreiding nog veel sneller gebeuren. De boodschap kon op maar gesneden worden, aangepast voor de doelgroep. We genoten ervan. Nog steeds spreken we over een 'stencil' dat we ergens voor maken. En nu ineens gaat alles digitaal. Een techniek die kopiëren en bewerken nauwkeuriger maakt. Analoge gegevens (de oude techniek) zijn variabele gegevens (soms trouwens nauwkeuriger dan digitaal!), de digitale verspreiding geeft oneindig veel meer mogelijkheden.
Wat er digitaal allemaal kan, is hier niet aan de orde. Eén aspect vraagt onze aandacht. Sinds de wereldwijde vlucht die het internetgebeuren nam, schieten websites als paddestoelen uit de grond. Hobbyisten genoeg als je om je heen kijkt. Ieder die meent iets mee te delen te hebben, bouwt voor zichzelf of anderen een website. De een nog mooier dan de ander. Helaas de een ook lelijker dan de ander.

Hobbyisme
En de kerk? Jawel, inmiddels zijn er al heel wat websites van gemeenten verschenen. Met mooi klinkende en makkelijk te vinden namen als www.hervormdede.nl, minder vanzelfsprekend te vinden namen als http://www.hoeksteenkerk.nl/ (Waar staat deze kerk en wie komt op het idee dit in te tikken als je informatie in IJsselmuiden wil zoeken?). Of http://home.kabelfoon.nl/~jfvdrk/. een link naar een kerkelijke gemeente die op een privé-adres staat.
Waar het om gaat: in hoeverre is er binnen kerkelijke gemeenten werkelijk over nagedacht? Welk (centraal) beleid wordt er gevoerd rond het opzetten en bijhouden van websites.
Met alle goede bedoelingen moet toch worden voorkomen dat het opzetten van een website een hobby van een individu is, dat tevens een eigen leven gaat leiden. En waar men bovendien niet van weet wat men ermee wil. Een website als modeverschijnsel misschien?
Wilt u met de website er zijn voor de eigen gemeente? Of voor de zoeker op het internet die verhuizen gaat? Of voor de 'toevallige' surfer die via een zoekmachine op uw site komt? Hoe actief gaat een gemeente de site gebruiken? Een boodschap uitdragen? Staat er alleen maar statische informatie op, NAW-gegevens of wordt er interactief mee gewerkt binnen de gemeente? Vinden jongeren - die gewend zijn om te surfen - het 'hot' en 'cool' om ook daar in contact te komen met andere jongeren? Vragen en nog eens vragen. Vele zijn er.

Vorig najaar organiseerde de stichting Reformatica een speciale themabijeenkomst rond dit onderwerp. Uitnodigingen werden ook naar kerkenraden gestuurd en verschillenden stuurden een vertegenwoordiger naar deze bijeenkomst. Aan het eind van het jaar werden die lezingen, reacties en praktijkvoorbeelden in het kwartaalblad Refomail gebundeld tot een speciaal themanummer. Bij stichting Reformatica kunt u een nummer van dit blad (gratis) aanvragen om uw licht eens op te steken, of door te geven aan mensen die ermee bezig zijn.
Aanvragen naar: Schadijk 23, 3905 XA Veenendaal, tel. 0318-624648 of per e-mail bureau@meetingpoint.org. In ieder geval tijd om over deze zaken grondig na te denken! Het gaat ook hierin om de zaak van de Koning!
M. AANGEENBRUG, BARNEVELD

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen