De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Een aangevochten werkelijkheid

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Een aangevochten werkelijkheid

OEFENING IN GELOOF ALS VOORBEREIDING OP DE DOOD

8 minuten leestijd

Kunnen we we l zeggen dat de dood overwonnen is? Wordt het door de feiten niet steeds weer gelogenstraft? Wat een doden zijn er al gevallen in de oorlog die gaande is in Irak. Hoe heeft men in Israël steeds weer te maken met terreuracties met dodelijke afloop. Hoe velen sterven er dagelijks vanwege honger in Afrika en elders, of lijden aan ziektes, zoals aids en sars, die het ergste doen vrezen.De dood is er ook dichterbij. In ons land. In de plaats waar wij wonen. In de familie. Het komt zeljs nog dichterbij. Ook wijzelf zullen eenmaal sterven. Ondanks de geweldige ontwikkeling in de medische wereld blijft het refrein: en hij stierf, en zij stierf. Niemand ontkomt eraan. Voortdurend moeten er nieuwe graven gedolven worden.

Strijd

De dood overwonnen. Is dat dan soms toekomstmuziek? Alleen maar een heerlijke werkelijkheid, die komt voor wie het eigendom van Christus is? En waar we naar kunnen uitzien? Het is inderdaad iets wat komt. Bij de terugkomst van de Heere Jezus. Dan zal de dood verslonden zijn tot overwinning. Er zal geen dood meer zijn.

Maar dat is het niet alleen. Christus' overwinning heeft meer te zeggen. Juist ook voor de naderende dood. Voor het moment datje die donkere tunnel door moet.

Allerwegen probeert men wel het kwade en het angstige van de dood teniet te doen. Men zegt wel dat de dood heel gewoon is en dat hij bij het leven hoort. Toch is de dood iets wat velen bang maakt. Ook oprecht gelovigen. En dat is begrijpelijk. Er komen veel vragen naar je toe. Hoe zal het sterven zijn? Zal het met veel pijn gepaard gaan? Zal het voorafgegaan worden door een lange lijdensweg? Zal er veel strijd zijn? Aanvechting?

Je moet maar de boodschap krijgen, dat 'er niets meer aan te doen is'. Of datje 'hoogstens nog maar een halfjaar hebt te leven'. Dan komt die dood steeds dichterbij. Zo ook bij het ouder wórden. Wanneer de gebreken komen. Wat kun je in zulke momenten soms merken dat de dood 'de laatste vijand' is. Hij is een boze vijand. Je ziet hem vlak in het gezicht. Hij komt op je toe als iemand die alles kapot maakt. Hij. verscheurtje leven. Hij maakt je plannen stuk. Hij verbreekt liefdebanden. Je moet het leven hier loslaten. Alles achterlaten.

En de boze zou de boze niet zijn, als hij hier geen vals gebruik van maakt. Dat doet hij. Hij probeertje maar aan één ding te laten denken: de dood, de verschrikking van de dood. Tevens werpt hij de vraag in 't hart, of je wel echt een kind van God bent. Of het wel goed zal zijn, wanneer je de Heere gaat ontmoeten.

Op zo'n moment kun je iemand horen zingenï 'Nu jaagt de dood geen angst meer aan, want alles, alles is voldaan'. Maar je ervaart het tegendeel.

Overwinning

Bij het paasfeest valt echter alle licht op Christus. Hij heeft de dood van karakter veranderd. De dood is sinds het paradijs straf op de zonde. Maar Christus heeft met Zijn kruislijden die straf gedragen. Plaatsvervangend. Bij Zijn opstanding heeft Hij aan de dood de prikkel ontnomen. 'Dood, waar is uw prikkel; hel waar is uw overwinning? ' De dood is als een bij. Als hij een keer heeft gestoken, dan is het daarna gebeurd met hem. Als je hem ziet, kan hij je nog wel angstig maken. Maar hij kan geen kwaad meer doen.

Christus heeft zich door de angel van de dood laten steken. Het kostte Hem het leven. Maar Hij stond weer op. Triomferend over de dood. Zo heeft Hij 'de dood tenietgedaan, en het leven en de onverderfelijkheid aan het licht gebracht' (i Tim. 2 : 10). Wie in Christus gelooft, 'zal niet sterven in der eeuwigheid' (Joh. 11: 26). De dood is een doorgang tot het leven geworden. Het is wel een tunnel, maar een tunnel naar het licht. We zullen bij de Heere zijn, eeuwig en altoos. En dat is zeer verre het beste. De gelukzaligheid wacht.

En wat betreft die donkere tunnel, daar hoeven we niet alléén door. 'Ik ben met U al de dagen', zegt Christus. Al gaan we dan ook in een dal van schaduw des doods, we hoeven niet te vrezen. Hij belooft met ons te zijn. En verder is de dood - dankzij Christus - ook afsterving van de zonde. Het zondige vlees mogen we achterlaten. We worden verlost van het lichaam des doods. Wat hebben we veel te stellen met onze zonden. Ze komen op vanuit ons bedorven vlees. Je kunt er zo'n last van hebben. En 't houdt maar niet óp. Totdat... totdat Christus ons in doet gaan in de hemelse heerlijkheid. Zo is er uitzicht. Een blij vooruitzicht. Paulus zegt: 'Het leven is mij Christus, en het sterven is mij gewin' (Fil. 1: 21). Het sterven is winst, voordeel.

Nog meer is er waar we van verlost worden. We worden bij het sterven ook verlost van moeiten en zorgen. Het leven kan zwaar zijn. Maar voor een christen is er hoop. Goddank is zijn leven geen opgaan, blinken en verzinken. Vooral geen eeuwig verzinken. Door de barensweeën van de dood heen is er eeuwig zalig leven. Er is hoop. Dankzij de overwinning van Christus over de dood.

Zie op Christus

. Waarom leven vele christenen dan toch zo onder de maat?

Luther zegt ergens: tijdens het leven, maar niet tijdens het sterven moet een christen zich oefenen in de gedachten des doods.

De dood moet u zich voor ogen stellen als hij nog veraf is, maar als hij dichterbij komt, dan moet u zijn beeld als het ware van u zetten, ja dan moet u weigeren er ook maar één blik aan te wagen.

Waar moet u dan op zien? Op Christus. Hij heeft de dood overwonnen. Hij heeft voor ons ook alle aanvechtingen van de dood doorstaan. Door de joden is Hem een verschrikkelijk beeld van de dood voorgehouden, toen zij riepen: anderen heeft Hij verlost, laat Hij nu Zichzelf verlossen! Luther zegt: neem een voorbeeld aan Hem! Hij heeft op alles wat de joden tegen Hem zeiden gezwegen; alsof Hij niets hoorde en niets zag.

De ware voorbereiding op de dood is - volgens Luther - de oefening in het geloof, waardoor men weet dat de dood, de zonde, de hel en de satan door Christus, de Gekruisigde, overwonnen en ter aarde geworpen zijn.

Zo zien wij de dood niet, zoals hij in zichzelf is en zich aan ons voordoet, maar zoals hij in Christus is. Dit zien op de koperen slang zal ons behouden. En er kan ook nergens een andere hoop of manier bestaan om zalig te worden dan dat men op Christus, de Overwinnaar, ziet.

De dood niet zien

Ondertussen zie je de dood wel in de ogen wanneer je sterft. Vooral als er een ziekbed is. Of bij steeds toenemende gebreken.

In Johannes 8 : 51 zegt Christus echter: 'Zo wie Mijn Woord bewaard zal hebben, die zal de dood niet zien in der eeuwigheid'. Christus benadrukt het 'niet zien' van de dood. Je zult 'de dood niet zien'. Dat is Zijn belofte. Voor hen die Zijn Woord bewaren. Die het in hun hart sluiten. Woorden van genade en van eeuwig leven, woorden van bemoediging en vertroosting. En ook zeker zijn geboden.

Het komt aan op een nauw leven. En dat geeft een ruim sterven. Daar staat Christus voor in. Het is Zijn eigen Woord.

En die dood dan? Iemand zei eens: de dood lijkt op een leeuw, een leeuw die gelegen is voor de poort van het paleis der eeuwigheid. Maar die leeuw voor het paleis is geen echte leeuw, maar slechts een nagebootste, een stenen leeuw. De dood is niet zo kwaad als hij eruitziet. Dankzij de Heere Jezus.

Hoe ontzettend is echter de dood als je in ongeloof sterft, als je Christus tot het einde toe verwerpt. Wanneer je dan de dood in de ogen ziety dan heb je werkelijk te vrezen. Want na het sterven is het oordeel. En hoe vreselijk om dan te vallen in de handen van de levende God. Zo zegt de Schrift! Dan blijft het wel waar dat Christus de dood heeft overwonnen, maar we hebben er geen deel aan. Dan wacht ons de eeuwige dood. En daar zal zijn wening en knersing der tanden. Sterven zonder schrik en angst kan alleen in een oprecht geloof, in levende verbondenheid met Christus. Ziende op Hem, en in het bewaren van Zijn Woord. Dat geeft levende hoop.

Goede hoop

Levende hoop. Dat doet denken aan de kaap, aan de uiterste zuidpunt van Zuid-Afrika. Dat was vroeger de uiterste grens tot waar ontdekkingsreizigers durfden te gaan. Daar strandde iedereen. Stormkaap heette daarom die kaap. Op een bepaalde dag waagde toch iemand het om langs die kaap heen te zeilen.

Hij ontdekte de weg naar Indië en ontsloot voor zijn volk de schatten van het oosten. Na die gebeurtenis kreeg de Stormkaap een andere naam. De naam werd Kaap de Goede Hoop.

Bij de kaap van de dood moet eigenlijk iedereen stranden. Jezus is evenwel om die kaap heengegaan, toen Hij opstond uit de dóód. Zó heeft Hij de weg geopend naar nieuwe landen.

Met Jezus hoeven we voör de Stormkaap van de dood geen angst meer te hebben. Met Jezus wordt Stormkaap tot Kaap de Goede Hoop.

W. G. HULSMAN, GENEMULDEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 april 2003

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Een aangevochten werkelijkheid

Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 april 2003

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's