De paasbruggen

In het hart van Rotterdam bevinden zich de zogenaamde Maasbruggen. Twee bruggen die in elkaars verlengde liggen; de Willemsbrug en de Koninginnebrug. De eerste verbindt het noordelijk deel van de stad met het Noordereiland dat iets zuidelijker ligt. De tweede verbindt het Noordereiland met Rotterdam-Zuid.
In de tekst gaat het zogezegd over twee bruggen die de Heilige Geest slaat. Een brug van Christus' opstanding naar ons hart en een brug van ons hart naar de jongste dag, de opstanding der doden.
Geen Maasbruggen dus, maar Paasbruggen.
Bruggen die leiden tot over de doodsrivier, ja tot in de eeuwige heerlijkheid.

'Indien de Geest van Hem, Die Jezus uit de doden opgewekt heeft, in u woont' (vers 11a). Dat is de eerste Paasbrug. De Heilige Geest slaat die eerste brug vanuit de opstanding van Jezus Christus, bijna 2000 jaar geleden. De Geest wekte Christus op die vroege Paasmorgen op uit de dood. En daarom wekt Hij nu zondaren op uit de geestelijke dood.
Hoe heerlijk is het zaligmakende werk van de Geest. Hij slaat een Paasbrug van het heilsfeit van Pasen naar het heden als Hij in ons hart komt wonen met de kracht van Pasen. Om ons te doen delen in de zegen van Pasen; vrede met God, verzoening, vernieuwing, eeuwig leven.

Wat een genade en liefde van de reine Geest dat Hij wil wonen in onreine harten.
Wat een wonder als de Heilige Geest woning bij ons heeft gemaakt. Dat hart dat door de zondeval een geestelijke bouwval werd en onbewoonbaar verklaard, nu onverklaarbaar bewoond.
Is dat voor u een brug te ver? Woont Hij nog niet in u/jou persoonlijk? Dan bent u in grote nood.
'Zo iemand de Geest van Christus niet heeft, die komt Hem niet toe' (vers 9a).
Die is nog geestelijk dood en verloren. Smeek dan de Heere om de inwoning van Zijn Geest pleitend op Gods belofte (Lukas 11 : 13). Dat doe je nooit tevergeefs!
Komt de Geest met de kracht van Pasen je leven binnen, dan gaat Gods Woord je raken. Het schuldbesef begint te ontwaken en ook de liefde tot Christus. Steeds meer krijg je Hem nodig als de Verlosser en Vernieuwer van je leven. En hoe meer je gaat leven uit Hem hoe zichtbaarder de vrucht van de Geest rijpt (Gal. 5 : 22).
Is de Opgestane Heere de Hoofdbewoner van je hart door het geloof, heeft Hij het voor het zeggen gekregen in je leven, dan woont de Geest in je. (zie vers 10a)
Voor altijd! Want het is een permanente bewoning. Heerlijk blijvend Paasleven.
Zo kun je opgewekt verder.
Ook al bezorgt de inwonende zonde ons nog veel last. 'Ik ellendig mens', klagen we. Maar we zeggen ook met diezelfde Paulus: 'Zo doe ik zelf dat niet meer, maar de zonde die in mij woont.' (Rom. 7 : 20)
De zonde heeft haar heerschappij in ons leven verloren. Er is slechts sprake van inwoning. Zoals bij een kamerbewoner, die er maar voor een tijd is. Hij is gebonden aan de opzegtermijn van de eigenaar.
Welnu Paaskind, de zonde kreeg de inwoning opgezegd. Nog even en de termijn is verstreken. Want de Geest slaat ook die tweede brug: van uw hart naar de opstanding der doden.

Pasen heeft een doorwerking naar ons hart in het heden, maar ook naar de grote Morgen, die heerlijke toekomst. 'Zo zal Hij Die Christus uit de doden opgewekt heeft, ook uw sterfelijke lichamen levend maken door Zijn Geest Die in u woont'(vers 11b), dat is de tweede Paasbrug. De Geest slaat vanuit ons hart die brug naar de toekomst.
Naar het wonder van de herrijzenis van ons lichaam op de jongste dag, als Christus wederkomt. Een lichaam gelijkvormig aan het verheerlijkte lichaam van onze opgestane Heere en Heiland.
Machtig perspectief, heerlijk uitzicht voor alle Paaskinderen. Die dode lichamen, die verteerd zijn in het graf, zullen eens in heerlijkheid herrijzen. Ja ook die van onze in Christus ontslapen geliefden. Daarom die glimlach door de tranen heen.
Hier en nu hebben we nog te kampen met een sterfelijk lichaam. Aan pijn, slijtage, ziekte, handicaps, dementie ja zelfs aan de dood onderworpen. Maar dat is straks verleden tijd.
God de Vader zal, zegt Paulus, uw sterfelijke lichamen straks levend maken.
Door dezelfde Geest, die werkzaam was in de opwekking van Christus en in uw geestelijke opwekking hier en nu.
Maar nu is dat perspectief tegelijkertijd ook motief voor de christelijke omgang met je lichaam. Omdat je lichaam straks verheerlijkt zal zijn, moet je nu al de zondige werkingen daarvan doden.
Vreest u dat de Heere Zijn Handen van u zal aftrekken? Zing dan maar, ziende op Rom. 8 : 11 'Hij zal Zijn werk, aan mij, in mij volenden.' De grote bruggenbouwer maakt zijn werk af.
Zo zeker als de Geest u nu wederbaart, zo zeker zal Hij straks uw lichaam volkomen vernieuwen. Gaaf. Schitterend. Onaantastbaar. Een geestelijk lichaam, een lichaam geheel beheerst door de Geest.
Ons lichaam wordt op de dodenakker gezaaid in verderfelijkheid, maar het wordt straks opgewekt in heerlijkheid. Als de laatste bazuin zal klinken, zullen onze nu zo sterfelijke lichamen opgewekt worden in onverderfelijkheid en onsterfelijkheid.
Mijn verstand zegt: Dat kan niet. Maar mijn hart gelooft het toch omdat de Heere het hier in Romeinen 8 : 11 belooft.

Ik kan soms opzien tegen dood. Huiveren voor de 'groeve der vertering', maar in het geloof mag ik mijn hoofd hier gerust op neerleggen: De Geest Die in mij woont zal waken over mijn stof en het op die grote Morgen opwekken in heerlijkheid. Opdat ik met ziel en lichaam de Drieënige God eeuwig groot zal maken. Mijn broeder en zuster, daar zien we toch naar uit?! Dan zingt onze mond het eeuwig halleluja.
A. VAN VUUREN, BARENDRECHT

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen