Bij de gratie Gods

1 'Want een ogenblik is er in Zijn toorn, maar een leuen in Zijn goedgunstigheid.' [Psalm 30 : 6a]

'Wij Beatrix, Koningin der Nederlanden bij de gratie Gods.' Zo luidt de aanhef van officiële brieven of stukken van onze vorstin, wier verjaardag wij deze week vieren. 'Bij de gratie (=genade) van God.' Wil dat meer zijn dan een papieren belijdenis dan moet de Heere haar telkens weer bepalen bij de afhankelijkheid van Zijn genade.

Koning bij de gratie van God. Dat gold zeker van de vrome koning David. Hoewel...ook niet altijd. In deze psalm doet hij daar een boekje over open. Blikt hij terug op een beschamende periode in zijn leven.

Net als bij kroonprins Willem Alexander en Maxima was Davids nieuwe huis bijna klaar. Een super-de-luxe paleis. Hij zou er alle naburige vorsten mee aftroeven. Begrijpelijke kapsones. David is thans op het toppunt van Zijn macht. Onder zijn bewind is het rijk tot grote bloei gekomen. Hij baadt in weelde en voorspoed. De eens zo arme schaapherdersjongen is een welvarend en populair vorst geworden. Trots op eigen prestatie, niet meer levend bij Goddelijke gratie. Ach ja, 'als niet komt tot iet, kent iet zichzelf niet.'

Herkent u het? Dreigt dat gevaar niet? Vooral als we in de kracht van ons leven zijn? 'Het gemaakt hebben' in het oog van de wereld?

Valt me tegen van David, hoor ik u denken. 'Valt me tegen van Beatrix', zult u straks zeggen, zelfs als maar de helft waar blijkt van Margarita's aantijgingen. Ach een aardse koning valt zo vaak tegen, zelfs een vrome zoals David. Vest op prinsen geen betrouwen, zoudt g' uw hoop op mensen bouwen? Alleen Koning Jezus, de Vorst van Pasen, valt nooit tegen. Wie op Hem vertrouwt, zal niet teleurgesteld worden. Nooit!

Thans tokkelt David geen Godverheerlijkend lied op zijn harp. Slechts een vals klinkend loflied op eigen kennen en kunnen. Met als refrein: 'Ik zal niet wankelen in eeuwigheid.' (Vers 7) Nee, dit is geen koning bij de gratie Gods. Al zullen anderen het niet eens opgemerkt hebben.

Wij moeten de zonde niet alleen zien in het brute, het grove. Want dat is nu zonde: die hoogmoed, waarmee we Gods eer roven. Daar is de zondeval mee begonnen. Hoogmoed, ze ligt zo vooraan in ons hart. En stelt ons zo diep schuldig voor de Heere. Daar werd David bij bepaald door Gods Geest. Middels een ernstige ziekte haalt God hem van de sokkel waarop hij zichzelf had gezet. David komt in een lichamelijke en geestelijke crisis terecht en staat doodsangsten uit. Zou hij nog wel ooit het nieuwe paleis betrekken?

Ja, zo kan de Heere ziekte en verdriet gebruiken om ons (weer) klein te maken. Afhankelijk en verlegen om genade. Leggen REDACTIE: wij P.J. het VERGUNST, oor tegen KLEINEFTUMNSMG de deur van de ziekenkamer dan horen wij David zuchten: 'Hoor HEERE en wees mij genadig. Wat wint u erbij als u mij laat sterven. Mijn stof in het graf zal u toch niet loven? '

Gods eer is zijn enige pleitgrond. In zichzelf ziet hij geen enkele reden voor de verhoring. Net als destijds bij Willem van Oranje. De vader des vaderlands lag doodziek op bed. 'Bedenk hoezeer ge geijverd hebt voor de zaak des Heeren' fluisterde de hofprediker hem in. De prins antwoordde: 'Nee vriend, het oog op Gods genade'.

David bestormt nu in zijn nood de hemel en smeekt om uitkomst. Nu is hij weer verlegen om de gratie Gods. Nu beseft hij weer dat hij zonder de Heere nergens is. Zijn stinkende hoogmoed deed het zonlicht van Gods vriendelijk aangezicht verdwijnen achter de donkere wolken van Gods toorn. Daarom is het zo donker vanbinnen, zo weet David. Ja, in die ziekte voelt hij Gods toorn op zich drukken.

Zien en voelen wij er ook wel eens iets van? Of menen we dat de Heere een zoetsappige God is die niet meer kan toornen omdat Hij toch liefde is? Wat een gevaarlijke vergissing. Daarmee kom je voor eeuwig bedrogen uit. Buiten Christus is God een verterend vuur voor een zondaar.

Ook als kind van God kun je nog wel eens iets van Gods toorn ervaren, van Zijn ongenoegen. Gelukkig is er het overwicht van Gods liefde. Omdat Christus de toorn van God tegen onze zonde droeg aan Golgotha's kruis, daarom hoeven we niet blijvend te vrezen.

Een vader kan weieens terecht boos JOHANNES 14:6 253, 7316 zijn op zijn MX kind, APELDOORN, maar TEL. dat 055-5766660 is geen permanente houding. De situatie van Psalm 131, waar David zich bij de Heere weet als een gespeend kind op schoot bij zijn moeder, is normaler voor de verhouding Vader-kind. Hoe het is in die geestelijke verhouding belijdt David in de tekst: 'Slechts een ogenblik is er Zijn toorn, maar een leven lang Zijn goedgunstigheid, Zijn verbondstrouw, Zijn liefde en gratie (genade).' De berijming jubelt: Een ogenblik, moog' ons doen beven, Zijn gunst verduurt een eeuwig leven.' Dat is de normale verhouding, al mogen we het nooit normaal vinden.

David mocht die goedgunstigheid zo tastbaar ervaren in de verhoring van zijn gebed. In die vergeving en gene-

zing. Wat een opluchting! Weet u ook van een dergelijke uitredding? U leest dit, net terug uit het ziekenhuis? 'Ja', zegt u, 'ik ben alweer helemaal de ouwe hoor.' De ouwe? ? Is er dan geestelijk niets veranderd bij u? Bij David wel. Bewijs? Bij de ingebruikname van zijn nieuwe huis klinkt Psalm 30. Speciaal voor deze gelegenheid door David gedicht. Een lied waarin hij eerlijk opbiecht hoezeer hij het spoor door hoogmoed bijster was. Maar vooral een loflied op de Heere en Zijn genade. Valt u en jij hem daarin bij? Een Godvrezende Koning(in), een Koningskind leeft toch bij de gratie Gods? !

A. VAN VUUREN, BARENDRECHT

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen