Verantwoordelijk voor elkaar

In deze artikelen over de nieuwe kerkorde moeten we ons beperken. In de vorige artikelen ging het met name over die zaken die ons brengen tot afwijzing van deze kerkorde en tegelijkertijd over de ruimte die er is om onder deze kerkorde in de gemeente inhoud te geven aan een kerkelijk leven naar Schrift en belijdenis. Naar aanleiding van een vraag gaan we in dit artikel in op het functioneren van de classicale vergaderingen. In enkele volgende artikelen komen we op een paar zaken nog terug naar aanleiding van vrageii van lezers. Wanneer u nog vragen hebt overgehouden die niet zijn beantwoord, kunt u die per e-post doorgeven op het adres h.van.ginkel(a)hccnet.nl of per gewone post insturen naar Mansholtlaan 3, 4463 XG Goes.

Gemeente en kerk

Op het plaatselijke niveau laat de nieuwe kerkorde een grote diversiteit aan gemeenten toe. Er kunnen in een en dezelfde plaats meerdere gemeenten of kerken naast elkaar bestaan. De plaats waar ambtsdragers uit al deze gemeenten en kerken samenkomen is Je classicale vergadering. 'De classicale vergadering geeft leiding aan het leen en werken van de classis en geeft daarin gestalte aan de verantwoordelijkheid van de gemeenten voor elkaar en voor de gehele kerk, alsmede aan de verantwoordelijkheid van de kerk voor de gemeenten' (art. VI-4). In de classis wordt het kerkelijk gesprek gevoerd en de saamhorigheid van de gemeenten bevorderd (ord. 4-14-1). Het is dus, net als nu, belangrijk dat de afgevaardigden naar de classis trouw hun plaats innemen. Wanneer we heel de kerk willen aanspreken op de Schrift en de gereformeerde belijdenis, zullen we daar moeten zijn waar het gesprek wordt gevoerd. En dat is met name in de classis. De classicale vergadering is wel aangeduid als de grondvergadering van de kerk. Deze vergadering is daarom ook in de PKN als het ware het scharnier tussen de plaatselijke gemeenten (kerkenraden) en de landelijke kerk (generale synode).

Het is de bedoeling dat uiteindelijk alle protestantse gemeenten, hervormde gemeenten, gereformeerde kerken en evangelisch-lutherse gemeenten in een bepaalde regio samen één classis vormen. Volgens overgangsbepaling 192 is het echter mogelijk dat tot 1 mei 2009 de hervormde en de gereformeerde classis in een regio nog naast elkaar blijven bestaan.

Classis en ringverband

In de NHK kennen we nu naast de classicale vergaderingen ook de ringen. De predikanten uit zo'n ring van gemeenten vormen tezamen het zogenaamde breed-ministerie. Zij komen samen om zich te bezinnen, om elkaar op te bouwen en ervaringen uit te wisselen (ord. 13-7 NHK). Daarnaast regelen zij de waarneming van het dienstwerk in vacante gemeenten. Dat betreft vooral de benoeming van een consulent en de verdeling van preekbeurten die in de vacante gemeenten door ringpredikanten worden vervuld. In de nieuwe kerkorde wordt de waarneming van het werk van de predikant in vacante gemeenten, waaronder de benoeming van een consulent, een verantwoordelijkheid van het breed moderamen van de classicale vergadering (ord. 4-15-6). In plaats van het breed-ministerie van de ring komen er in de PKN werkgemeenschappen van predikanten. Zo'n werkgemeenschap is er voor de onderlinge opbouw van het geestelijk leven en de gezamenlijke bezinning en studie (ord. 4-17). In sommige hervormde kerkenraden leeft zorg over de gevolgen die een en ander, vooral in vacaturetijd, kan hebben. Het wordt dan immers mogelijk dat een hervormde gemeente die tegen het SoW-proces is, te maken krijgt met een gereformeerd predikant als consulent of met gereformeerde predikanten die ringbeurten vervullen. Van de brede moderamina van de classicale vergaderingen mag worden verwacht dat ze daar op een verstandige manier mee omgaan. Soms is er echter sprake van een zodanige polarisatie dat gevreesd moet worden dat de bereidheid om rekening te houden met bezwaren tegen SoW gering is. Voor gemeenten die dit soort problemen voorzien, kan een ringverband met andere, gelijkgezinde, gemeenten uitkomst bieden. 'De classicale vergadering kan op verzoek van een aantal kerkenraden of wijkkerkenraden de betrokken gemeenten samenbrengen in een ringverband. De classicale vergadering kan ook een gemeente of wijkgemeente die behoort tot een aangrenzende classis, in zulk een ringverband opnemen' (ord. 4-16-1). Dat kan bijvoorbeeld een ringverband van hervormde gemeenten zijn. Deze gemeenten komen samen tot onderlinge opbouw. Een ringverband kan consideraties inbrengen in de classicale vergadering. Het ringverband regelt ook de waarneming van het werk van de . predikant in vacante gemeenten, met inbegrip van het aanwijzen van de consulent (ord. 4-16-2).

Bovenplaatselijk hervormd

Een ringverband zoals in de nieuwe kerkorde omschreven, voert dus enkele taken uit die tot het werkterrein van de classicale vergadering behoren. De synodes wilden niet zo ver gaan dat hervormde gemeenten tot in lengte van jaren eigen hervormde classes zouden kunnen blijven vormen. Alle •gemeenten moeten elkaar in de classicale vergaderingen blijven ontmoeten. Maar er is wel op andere wijze, door de mogelijkheid van een ringverband, tegemoetgekomen aan de behoefte om elkaar als hervormde gemeenten, vooral in minderheidssituaties, in een bepaalde regio te blijven ontmoeten

en, met name in vacaturetijd, elkaar daadwerkelijk te helpen. Op die manier kan er ook bovenplaatselijk inhoud worden gegeven aan een stuk hervormd kerkelijk leven.

De keerzijde van de keuze voor een ringverband kan zijn dat hervormde gemeenten daardoor wat los komen te staan van het leven en werken van de classis. De prijs voor een zekere mate van bescherming tegen ongewenste invloeden is vermindering van de invloed die men zelfheeft in het geheel van de classis. Wie ondanks alle be-' zwaren tegen de nieuwe kerkorde zich toch geroepen weet om in de PKN, als deze er komt, op zijn post te blijven, zal dan ook in deze kerk de Waarheid willen verbreiden en verdedigen. Dat moet ons er dan van weerhouden te kiezen voor een kerkje in de kerk. Ook afgevaardigden van kerkenraden van gemeenten die zijn samengebracht in een ringverband, doen er goed aan trouw de classicale vergaderingen bij te wonen. Wanneer er op de goede manier mee wordt omgegaan, zal de gezamenlijke bezinning in een ringverband de inbreng van gemeenten in de classis versterken. Dat kan tot zegen zijn in de kerk.

H. VAN GINKEL, GOES

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen