Is Hemelvaart een feest?

Is Hemelvaart eigenlijk wel een feest om te vieren? Is het zo feestelijk erbij stil te staan dat de Heere Christus naar de hemel is gegaan en niet meer op deze aarde is? Lijkt het niet eerder op een rouwplechtigheid van iemand die van ons is heengegaan? Blijven we als kerk niet verweesd achter na Hemelvaart? , Wie zit met deze vragen kan bij de • apostel Paulus uitstekend terecht. Paulus schrijft in onze tekst over het feest van de Hemelvaart. Hemelvaart is een feest zegt hij, omdat er met Hemelvaart niet alleen een beweging is van beneden naar boven, maar ook van boven naar beneden.

Van beneden naar boven

Het is trouwens intrigerend om te zien in welk verband Paulus over hemelvaart schrijft. Je zou het op deze plaats niet zo direct verwachten. In de hoofdstukken 1-3 beschrijft hij de oorsprong en opdracht van de kerk. En dan geeft hij vanaf Efeze 4 een praktische toepassing met betrekking tot de opbouw van de gemeente. Hij roept op tot eenheid en navolging van Christus. En midden in die praktische vermaning vinden we dan opeens een kernuitspraak over het werk van Christus, de Koning van de Kerk.

Zo ook hier. De kerk, zo zegt Paulus, zou er niet zijn als haar Hoofd niet ten hemel was gevaren. En dan citeert hij Psalm 68, een psalm van David, een strijd- en overwinningslied. Dit is waarschijnlijk de achtergrond: een militair leider keert terug naar Jeruzalem als overwinnaar in de oorlog. De ark die mee geweest is in de oorlog, wordt teruggebracht naar de tempelberg Sion. De gevangen vijanden zitten vastgebonden aan de praalwagen. In feite gaat het hier om de triomftocht van de God van Israël. Hij heeft de vijanden van Zijn volk verslagen.

Dit gegeven betrekt Paulus dan vervolgens op de hemelvaart van Christus. Christus is neergedaald in de benedenste delen der aarde. Het Woord is vlees geworden. Verachting en smaad waren Zijn deel. Hij daalde in in onze hemelhoge schuld. Hij heeft Zich vernederd tot in de dood aan het kruis. En in deze weg heeft Hij al de Zijnen bevrijd uit de machten van zonde, dood en hel die hen gevangen hielden. Want na Zijn sterven stond Hij op uit de dood en voer Hij ten hemel. De Kanttekeningen bij de SV zeggen bij 'de gevangenis gevangengenomen': de zonde, de duivel, de dood en de hel die ons mensen gevangen hielden, heeft Christus door Zijn kruis, opstanding en hemelvaart overwonnen.

Nu kunnen we onze tekst ook nog anders vertalen: 'Hij voerde krijgsgevangenen mede'. En dan kijk ik even terug naar Efeze 2 : 6 waar Paulus schrijft dat toen de Efeziërs tot geloof kwamen, ze mét Christus zijn opgestaan en in de hemelen gezet. Zij worden hier voorgesteld als krijgsgevangenen van Christus. Dat is niet zo vreemd. Paulus noemt zichzelf vaak een slaaf van Christus. Wel, zo nam de Heere Jezus bij Zijn hemelvaart Zijn kinderen mee naar de hemel. Hij heeft het gezegd tot Zijn Vader: hier zijn ze Vader, voor wie Ik Mijn leven gegeven heb. Ze zijn van Mij.

Gods kinderen, levend hier op aarde, zijn tegelijk burgers van het Koninkrijk der hemelen (Fil. 3, 20). Zij leven hier op aarde in een huis, maar hun thuis is in de hemel.

Wat een blijde wetenschap voor u en jou die krijgsgevangenen zijn geworden van onze opgevaren Heiland. Denk je dat eens in: Christus en ik in één Huis. Niet alleen straks, maar ook nu al! Hemelvaart, met recht en reden een feest!

Van boven naar beneden

En dan noemt Paulus nog een reden waarom Hemelvaart een feest is: Christus heeft de mensen gaven gegeven. Paulus buigt hier het citaat uit Psalm 68 om. In plaats van het nemen, het in ontvangst nemen van geschenken zoals de overwinnaar in de oorlog gewoon is te doen, spreekt Paulus over het uitdelen, het geven van gaven. Zo wil hij het bijzondere van Koning Jezus aangeven. In overvloed geeft deze Koning aan Zijn gemeente wat ze nodig heeft. Wat een belofte is onze tekst: al wat u ontbreekt, schenkt Hij zo gij het smeekt, mild en overvloedig. Wat geeft Hij dan? Zijn Geest en de gaven van de Geest. We lezen daarover in vers 11-12.

Doordat onze Heiland niet op aarde is gebleven, maar naar de hemel is gegaan en Zijn Geest gegeven heeft, zijn we er niet op achteruit gegaan. Want door de Heilige Geest ontvangen we vergeving en vernieuwing. Geloof, hoop en liefde. Het is de Geest Die ons deze gaven toeëigent.

En nog meer gaven deelt onze opgevaren Heiland door Zijn Geest uit: apostelen en profeten, evangelisten en herders en leraars. Wie in het ambt staat, mag weten: dat kan omdat het eens hemelvaartsfeest is geweest. Ja, heel de gemeente bestaat dankzij de Hemelvaart. Want het zijn niet alleen de leidinggevenden in de gemeente die genadegaven hebben ontvangen. Nee, dat geldt van ieder lidmaat die door het geloof verbonden is met onze Heere Christus. Ieder heeft unieke gaven ontvangen om in te zetten voor de opbouw van de gemeente.

Als we zo naar Hemelvaart leren kijken, worden we blij. Dan wordt Hemelvaart een feest om met recht en reden te vieren: wij in de hemel bij Christus, Christus door Zijn Geest bij ons op aarde. Dat is het geheim van Hemelvaart.

P. NOBEL, LINSCHOTEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen