Alles beter dan scheuren

De laatste meters van een ellenlang kerkordetraject werden donderdag avond 12 juni in Dalfsen afgelegd, waarbij aan hervormde zijde twee thema's de meeste aandacht kregen: de (te? ) zware belasting voor de classicale vergadering en de taak van de toekomstige Commissies van Zorg in gemeenten waar Samen op Weg tot breuken leidt. De gereformeerden bekommerden zich over één ding: de duur van hun recht tot uittreding.

Nadat de classicale vergaderingen hun mening via de consideraties hadden kunnen geven, sprak de triosynode voor de laatste keer over de ordinanties 4, ix en 13, die handelen over de ambtelijke vergaderingen, de vermogensrechtelijke aangelegenheden en de opleiding en vorming van predikanten.

Ds. J. L. Schreuders pleitte er in de bespreking van ord. 4 voor dat de leden van de Adviesraad voor het gereformeerd belijden komen uit degenen die verklaarden zich gebonden te weten met dit belijden. Ook oud. J. de Jager (herv., classis Alblasserdam) vond dat alleen mensen die in de gereformeerde traditie staan, in deze raad zitting kunnen nemen, terwijl ds. A. van der Lingen het 'buitengewoon ongezond' noemde nu alweer onderscheid te gaan maken.

Diaken L. van den Berge-van der Laan (hert/., classis Tiel) wilde door middel van een motie een projectgroep in het leven roepen die de problemen die zich in de verschillende classes zullen voordoen, zal helpen oplossen. Oud. C. Stellaard (heiu, classis Gouda) sprak in een motie zijn zorg uit over het beperkte takenpakket voor de tot 2009 aan te stellen functionaris die de classis moet gaan ondersteunen. Hij meende dat er behoefte is aan iemand die ook pastoraal-theologisch bezig is. Ook visitator-generaal ds. J. Stelwagen sprak over slijtage van bestuurskracht in de kerk en de taakverzwaring voor de classis. 'Met name in gebieden met veel kleine gemeenten is de classis nauwelijks nog te bemensen.' In haar antwoord namens de werkgroep kerkorde zei mr. T. M. Willemze dat de synode gekozen heeft voor drie bestuurslagen: kerkenraad, classis, synode, zodat de PKV en de gereformeerde PS verdwijnen. 'Laten we de problemen nu eens aan de classicale vergadering zelf overlaten, die deze ook bij de synode kunnen melden.' Bij de evaluatie van de kerkorde in 2007 zal nadrukkelijk ook naar de ondersteuning van de classis gekeken worden. Diaken A. J. Heij (herv., classis Brielle) vroeg wat er gedaan wordt als na twee jaar de spanningen in een gemeente niet zijn opgelost, ondanks gedelegeerden die aan de kerkenraad zijn toegevoegd. In reactie op zijn opmerking besloot de triosynode dat deze twee jaar steeds opnieuw in kunnen gaan.

Jodendom

Bij de behandeling van ord. 13 wilde oud. H. P. de Bokx (heru., classis 's-Hertogenhosch) dat in de opleiding van de predikanten de verbondenheid met het jodendom aandacht zou krijgen. Namens de werkgroep kerkorde antwoordde prof. L. J. Koffeman dat het jodendom een rol speelt als we bezig zijn met de uitleg van de Schriften en de geschiedenis van de kerk. Alle drie ordinanties werden aangenomen.

Ds. J. L. Schreuders wilde bij overgangsbepaling 32 ervan uitgaan dat zij die niet meegaan met de PKN de hervormde gemeente voortzetten, waarop dr. P. van den Heuvel antwoordde dat de Protestantse Kerk in Nederland bestaat uit al de gemeenten, ook die

De gezamenlijke vergadering van (generale) synoden van de Nederlandse Hervormde Kerk, de Gereformeerde Kerken in Nederland en de Evangelisch-Lutherse Kerk in het Koninkrijk der Nederlanden: overweegt:

In een langdurig en zorgvuldig proces hebben de Nederlandse Hervormde Kerk en de Gereformeerde Kerken in Nederland, in een latere fase daarin vergezeld door de Evangelisch-Lutherse Kerk in het Koninkrijk der Nederlanden, uitvoering mogen geven aan het in 1984 geformuleerde voornemen hun verschillende vormen van kerk-zijn in te brengen in een proces van (h)vereniging en vernieuwing.

De vergadering besluit de volgende Verklaring vast te stellen: Als synoden van de Nederlandse Hervormde Kerk, de Gereformeerde Kerken in Nederland en de Evangelisch-Lutherse Kerk in het Koninkrijk der Nederlanden danken wij God dat Hij ons in onze weg naar elkaar heeft vastgehouden. Nu spreken wij het verlangen uit ons te verenigen in de Protestantse Kerk in Nederland.

Wij weten ons gedragen door Jezus Christus, onze Heer en Verlosser, die voor de eenheid uan zijn Kerk heeft gebeden. Opziend naar Hem hebben wij elkaar gezocht. In Hem alleen zoeken en uinden wij onze eenheid.

Wij zijn dankbaar, dat de verschillende wegen die wij vanuit de oorsprong in de Reformatie en sindsdien zijn gegaan, elkaar nu zo dicht genaderd zijn, dat een gemeenschappelijke weg naar de toekomst mogelijk is. Het getuigenis van de Heiland die heel maakt, brengt ons bij elkaar. Wij zouden onze schuld groter maken indien wij in onze gescheidenheid zouden berusten.

Wij zijn ons gaandeweg bewust geworden van onze verbondenheid met de kerk der eeuwen en in het bijzonder met de traditie van de Reformatie waarin wij staan. Wij hebben in de afgelopen veertig jaren ook ervaren hoe moeilijk de weg naar elkaar is. De innerlijke eenheid van onze drie kerken is kwetsbaar. Nog kunnen niet allen zich over deze gemeenschappelijke weg verheugen. Hoewel niet zonder zorg, strekken wij ons vol hoop uit naar Gods toekomst.

Wij hebben ervaren hoezeer de 'weg naar herstel van geschonden verhoudingen verootmoediging en offerbereidheid vraagt. De verzoening tussen onze kerken brengt ons aan de voet van het kruis. Vaak komen wij niet verder dan dat wij de veelkleurigheid van onze gemeenschap benadrukken en waarborgen. Te weinig zijn wij er nog in geslaagd, om daarin onze eenheid in de drie-enige God te beleven. Toch belijden wij: Christus is onze vrede. De opgestane Heer heelt wat is verdeeld.

Wij verstaan het als een roeping en genade om getuigend en dienend in de samenleving te staan. Het verlangen naar verzoening en eenheid, naar vernieuwing en een aansprekende en uitnodigende wijze van kerk-zijn bracht ons bij elkaar. Ook nu is de eenwording van onze kerken geen eindpunt, maar een nieuw begin in onze opdracht om kerk van Christus te zijn. Daarom willen wij ook openstaan voor kerken met wie we nog geen gezamenlijke weg hebben kunnen vinden. Wij geloven dat onze eenheid zal groeien naarmate wij onze gemeenschappelijke roeping ernstig nemen.

Daarom roepen wij: 'Kom, Heilige Geest, vernieuw uw kerk'.

waar bezwaren leven. 'De grondslag van de Hervormde Kerk is immers bepaald niet aan de kant gezet.' Oud. M. Burggraaf (herv., classis Ede) pleitte voor een verlenging van de termijn waarbinnen gereformeerde kerken mogen uittreden, want 'alles is beter dan scheuren.' Ook bij problemen in hervormde gemeenten bepleitte hij de beslissing om mee te gaan zolang mogelijk naar achteren te verschuiven, omdat ook plaatselijk terugkeer na een scheuring bijna onmogelijk is.

Ds. G. de Fijter (heru., classis Kampen) wilde gereformeerde kerken ook na 2014 nog de mogelijkheid geven de kerk te verlaten. Hij bouwde hierbij voort op een voorstel van de werkgroep kerkorde, die als gevolg van de discussie op de ook vorige week gehouden gereformeerde synode, voorstelde dat gereformeerde kerken tot 1 mei 2014 kunnen uittreden. Dit voorstel van de werkgroep kerkorde werd als enig wijzigingsvoorstel aanvaard. Oud. J. de Jager vroeg of de Commissie voor Bezwaren en Geschillen wel binnen twee maanden uitspraak kon doen, als er bezwaar aangetekend zou

worden tegen het verenigingsbesluit. 'Dan kan de vereniging op 1 mei 2004 geen feit zijn.' Dr. P. van den Heuvel antwoordde dat de voorzitter volgens ord. 19 de bevoegdheid heeft een besluit op te schorten.

PJV

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen