Boekbespreking

Temidden van de vele kinderbijbels is er een nieuw deel verschenen in de serie bijbelse vertellingen van H. van Dam, waarbij raap Kramer zorgde voor de tekeningen. Het gaat om 125 verhalen, waarvan 83 uit het Oude Testament en 42 uit het Nieuwe Testament. Het eigene van deze kinderbijbel is dat in dit derde deel verhalen worden verteld, die in de eerste beide delen nog niet aan de orde kwamen.

De vertellingen zijn eenvoudig en goed van lengte, telkens twee bladzijden, waarin steeds een illustratie voorkomt die over het ilgemeen aansprekend is. Mijns inziens passen woordkeus en moeilijkheidsgraad bij de leeftijd, waarvoor de vertellingen zijn geschreven, + 6 jaar en ouder.

Een sterke kant van deze uitgave is ook dat er verhalen worden verteld die niet zo bekend zijn, maar toch van groot belang. Zo wordt bijvoorbeeld vrij veel aandacht aan de profeten besteed.

Dat zijn goede kanten van deze kinderbijbel. Er zijn naar mijn mening echter ook minder goede kanten te noemen. De opzet, namelijk weer nieuwe verhalen aan die uit de beide vorige delen toevoegen, betekent niet alleen dat men nu wezenlijke verhalen mist, zoals die van de heilsfeiten, geboorte, kruis en opstanding van Jezus enz. Dat kan toch eigenlijk niet. Een ander nadeel van de opzet is dat de verhalen uit hun bredere verband zijn weggehaald. Dat wreekt zich het meest in het Oude Testament. Het gevolg hiervan is dat veel verhalen over oorlog, vechtpartijen, moord en doodslag gaan. Dat is mijns inziens niet goed voor kinderen. Te meer daar de taal in deze kinderbijbel vaak suggestiefis als het om deze dingen gaat. 'Daar liggen ze allemaal dood op de grond' (p. 111), 'Saul is in de hel' (p. 109). Ik mis hierin de terughoudendheid om over deze ernstige zaken te spreken. Het staat er nu zo maar! Alsof je dan zomaar verder kunt lezen. De Bijbel zeifis veel soberder. Het wordt wel duidelijk dat ouders maar niet zulke passages kunnen voorlezen, zonder de gevoelens die zulke vreselijke dingen bij hun kinderen oproepen, met veel teerheid en bewogenheid te bespreken.

Deze kinderbijbel is gestoeld op de wedergeboortetheologie. Veel vertellingen eindigen met een toepassing, die bijna altijd op hetzelfde neerkomt: bid maar of de Heere je wil bekeren. De schrijver gaat ervan uit dat de kinderen (nog) niet in de Heere Jezus geloven. Geen enkele toepassing eindigt ermee dat de Heere wordt gedankt, dat de Heere Jezus belooft onze Zaligmaker te zijn. Wat zijn we hier toch ver verwijderd van het klassieke Doopsformulier, waarin de gemeente vol verwondering zegt: 'Wij danken en loven U dat Gij ons en onze kinderen tot uw kinderen hebt aangenomen'. Ik kan hier helaas niet positief over zijn. De lezer van deze recensie denkt misschien: wat gemakkelijk om een dergelijk kritische bespreking te geven. Zo bedoel ik het niet. Ik had het graag anders gezegd. Maar ik wil wel eerlijk zijn en wijzen op hét kostbare van Gods genadeverbond, dat aan het voorhoofd van de kleine kinderen is betekend en verzegeld. Daarin ligt de klem van geloof en bekering.

W. VERBOOM, WADDINXVEEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen