Kerkenpad in Groningen

Inleiding

De redactie vroeg mij onder bovengenoemde titel een bijdrage voor dit thema nummer te schrijven over datgene wat ik tijdens mijn predikantschap in de hervormde gemeenten Opende en Westerlee-Heiligerlee ben tegengekomen in de bredere verbanden van de kerk en op welke wijze ik mijn plaats hier heb ingenomen. Gedurende 15 jaar wonen en werken in Groningen waren er veel bemoedigende ervaringen in het kerkelijk leven. Daarover zou ik bladzijden vol kunnen schrijven. Want als predikant in het Noorden van ons land - levend en werkend vanuit Gods Woord en de gereformeerde belijdenis - moeten wij oppassen dat wij niet ons onszelf beklagen over moeilijke aspecten over het wonen en werken hier. Ook elders in het land of op het zendingsveld is het voor een predikant en zijn gezin niet altijd gemakkelijk. Wat betreft de bredere verbanden van de kerk, kan ik niet zo'n heel positief verhaal opschrijven.

Daarom wil ik hier graag ook een positieve ervaring noemen vanuit Friesland. Tijdens de periode dat ik de hervormde gemeente Opende mocht dienen, was ik ook zeven jaar voorganger van de hervormde Kapelgemeente in Drachten. In gesprekken tussen deze evangelisatie en de centrale kerkenraad van Drachten mocht na jarenlange kerkelijke verdeeldheid er zodanig wederzijds vertrouwen komen, dat er een buitengewone wijkgemeente van rechtzinnige signatuur tot stand kon komen, waartoe ook overige organen der kerk hun toestemming hebben gegeven. Deze positieve ervaring in de kerk wil ik in het verband van dit artikel vermelden en onderstrepen.

Het breed-ministerie van predikanten

Bij de gemeenteleden is dit breed-ministerie (ofwel ringvergadering genoemd) vooral bekend vanwege haar taak om te voorzien in de ringbeurten en het regelen van het consulentswerk bij een predikantsvacature van een van de gemeenten behorend bij de ring. Voor de predikanten zijn de ringvergaderingen vooral vergaderingen waarin bezinning op het werk van pastoraat en prediking en onderlinge bemoediging plaatsvindt Zowel in de ring Westerkwartier als in de ring Winschoten waren en zijn de predikanten die vanuit de gereformeerde Schriftvisie en belijdenis de gemeenten willen dienen, veruit in de minderheid. Dat geeft enerzijds soms een heel stuk spanning, omdat je theologisch zover van elkaar vandaan staat.

Anderzijds is het een uitdaging de breedte van de kerk tegen te komen en het gesprek met elkaar aan te gaan. Van groot belang is het dat het bestuur (en met name de voorzitter) op evenwichtige wijze leiding geeft aan de vergaderingen. Wij moeten als collega's beseffen dat het tijdens de ringvergadering er niet om gaat om elkaar te beoordelen en te veroordelen. Wij zijn geen tuchtcommissie voor elkaar. Daarvoor heeft onze kerk andere organen. Anders zou je ook niet als collega's met elkaar zinvol kunnen vergaderen. Grote moeite had ik wel op sommige momenten, wanneer vergaderingen niet meer met gebed en Schriftlezing werden geopend, maar met een gedicht of iets dergelijks. Dat heb ik zelfs op een classisvergadering wel meegemaakt.

Doch ook bij een goede sfeer en een kundige voorzitter ontbreekt veelal een diepgaande bezinning in het beschikbare uur voor bezinning tijdens de ringvergadering. Dat heeft te maken met de grote verschillen in modaliteit. Je spreekt op verschillende golflengen of met verschillende 'talen'. En dat is jammer. Toch is de vergadering van ringpredikanten op zich een belangrijke zaak en het lijkt mij een tekort dat in de nieuwe kerkorde dit overlegorgaan geheel niet meer voorkomt.

Classis

Hier had en heb ik de grootste moeite mee. Hier dragen ambtsdragers wel de verantwoordelijkheid voor het kerkelijk leven in de classis vanuit het Woord van God! Wat de classis Winschoten betreft, ben ik blij met de geestelijke leiding van de voorzitter, ds. H. Harkema. Maar er zijn een aantal grote zorgen die ik heb met datgene wat ik meemaakte in de vroegere classis Groningen, later de classis Westerkwartier, en nu in de classis Winschoten. Gezien de beperkte ruimte geef ik het kort in punten weer. a. Tijdens vacatures in het breed-moderamen van de classis Westerkwartier kwam ik in het moderamen. Toch wilde ik na een verzoek hiertoe geen voorzitter worden. Dan zou ik mijn handtekening met regelmaat moeten plaatsen ter goedkeuring van beroepen predikanten, die bijv. de verzoening door Christus en/of Zijn opstanding uit de dood verloochenen of er zelfs om lachen, zoals ik meemaakte.

In ord. 3, art. 20-ib van de kerkorde staat dat het moderamen van de classis approbatie verleent, wanneer 'tegen de beroepene blijkens mededeling van de betrokken regionale commissie voor het opzicht geen ingebrachte bezwaren terzake van dienst belijdenis of wandel, verkondiging of kerkelijk onderricht in behandeling zijn, en geen bijzondere maatregelen ter handhaving van de kerkelijke tucht op hem worden toegepast'. Wanneer ik weet dat een beroepen collega niet het Woord van God en de belijdenis der kerk onderschrijft, dan kan ik onmogelijk pro forma zo'n formulier van approbatie ondertekenen. Want wij mogen nooit en te nimmer het Woord van God en de Naam van Christus verloochenen. Je zou als moderamen dan juist zelf een bezwaarschrift moeten indienen, want je bent medeverantwoordelijk voor het kerkelijk leven en voor de prediking in de classis (ord. 2.5)

b. Tot mijn verdriet heb ik het meegemaakt dat leden van de classis worden afgevaardigd naar de hervormde synode zonder dat getoetst wordt of zij Schrift en belijdenis onderschrijven. Ook hier maakte ik het mee, dat zo'n afgevaardigde meewarig verslag deed over die ouderwetse lieden in de Synode, die het nog hadden over belijdenis der Kerk en zoiets als Dordtse Leerregels.

c. Mijn inzet in de classis is om je constructief en positief op te stellen naar anderen. Maar we moeten ook eerlijk zijn. Tijdens de classisvergadering van 7-11-2002 van de classis Winschoten sprak de toenmalige voorzitter van de Gereformeerde Synode over de voortgang en voltooiing van het SoW-proces. Ik stelde hem enkele vragen over belijdenis, de verzoening door Christus, enz., die door predikanten en synodeleden geloochend worden en dat dit de bezorgdheid van vele gelovigen oproept. Het antwoord was een flauwe 'dooddoener': 'wij mogen elkaar de maat niet nemen'. En op een enkel lid na, zwijgt dan de rest van de classis. Dat is diep treurig!

d. De classisvergaderingen in het Noorden functioneren om twee redenen mijns inziens niet goed: ie) omdat in de huidige hervormde kerkorde het weinige dat nog aan een classis overgelaten wordt, bijna geheel aan het moderamen wordt toebedeeld en derhalve aan het geheel van de classisvergadering onttrokken. Met als gevolg dat meestentijds sprekers de vergaderingen moeten 'opvullen'. 2e) geloof in en gehoorzaamheid aan Gods Woord wordt veelal gemist. Wanneer dat er wel is, kan er inhoudelijk veel geestelijker gesproken worden, zoals uit verslagen van bijv. een classis in Gelderland of de classis Alblasserdam naar voren kwam. Daar werd inhoudelijk en op grond van Gods Woord over de crisis der kerk gesproken.

De PKV in Haren (Gr.)

Wat betreft vorming en toerusting in de gemeenten hadden de gemeenten en ondergetekende goede samenwerking met het tot voor kort bestaande Hervormde Streekcentrum in Sebaldeburen. Daarmee was geestelijke affiniteit. Wat betreft de contacten met de medewerkers van de PKV (nu Regionaal Dienstencentrum) over kerkvoogdijzaken en diaconiezaken en dergelijke, kan ik positief zijn vanwege hun bereidwilligheid en inzet. Naar de provinciale kerkvergadering was ik geen afgevaardigde en dit werk laat ik daarom buiten beschouwing.

Bemoediging

Vanwege de kleine gemeenten en klei-ne evangelisaties is het opzetten van jeugd- en kringwerk dikwijls moeilijk, beperkt mogelijk of zelfs niet altijd mogelijk. De gevolgen van de secularisatie worden steeds pijnlijker zichtbaar. Maar wij mogen dankbaar zijn dat de Heere voortgaat Zijn gemeente ook in het Noorden van het land te bouwen. Er zijn ook gemeenteleden uit allerlei soort gemeenten die dankbaar zijn voor een prediking naar Schrift en belijdenis. De reikwijdte van de gereformeerde prediking is soms groter dan die van de betreffende predikantsplaats en moge die reikwijdte maar groter worden. Dat is immers ook de reden dat vanuit het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond er steeds de steun was en is voor predikanten die een beroep aangenomen hebben naar het Noorden van het land in een diversiteit van gemeenten. Dat geeft voor betrokkenen dikwijls spanning, maar wanneer wij op de grondslag van Schrift en het belijden van de Kerk mogen blijven, dan is er de blijvende hoop en verwachting van de Heere der Kerk.

P. ZEEDIJK, WESTERLEE

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen