Boekbespreking

Een boek van de bekende joodse journalist, die al menig boek schreef over het jodendom, ook inzake de Midden-Oostenpolitiek. In dit boek gaat hef óver 'theocratie, democratie, zionisme en de toekomst van Israël', met daarachter de vraag of'dit Israël' wel het beloofde land is. Israël is er en zal, hoopt hij, nog lang blijven bestaan, maar hij waagt het toch (zo sluit hij zijn boek af) de vraag te stellen, of het wel het beloofde land is. 'Zij die de Masji'ach verwachten, wachten werkelijk op de Masji'ach. Dat is het tijdstip waarop het echte Israël gesticht wordt, dat is het moment van de verlossing.' Het huidige Israël is hoogstens, zoals in het joodse gebed voor de Staat Israël staat, 'het begin van de verlossing'. Met zijn 'goede vriend' de rabbijn Lody van der Kamp zegt hij: 'We zullen - als men daarin wil geloven - moeten wachten op de Mesji'ach. Dan kan Israël de rol in de wereld spelen die velen verwachten en waarop miljoenen hopen'. Wat het huidige Israël betreft komt hij tot de slotsom dat Israël 'het product is van een vorm van gewelddadige kolonisatie'. (Ik weet niet of zijn 'goede vriend' Van der Kamp, die hij in het voorwoord zijn leermeester noemt, hem dit zo nazegt, v.d.G.) Voordat Houwaart tot deze slotsom komt, heeft hij heel wat te berde gebracht. Al lezende heb ik vele vraagtekens geplaatst. Hoewel de auteur de geschiedenis van het joodse volk, zowel in bijbelse tijden als daarna, nog eens gedetailleerd voor het voedicht haalt, gebeurt dit toch niet echt. systematisch. Bovendien trekt hij conclusies die niet altijd sporen met zijn historische analyse. Zo betoogt hij dat het geschiedvervalsing is te menen dat de Tempelberg bezit hoort te zijn van de islam en dat Jeruzalem vanouds een Arabische stad is. In de joodse gebeden de eeuwen door blijkt dat ze als joods ervaren zijn. Nochtans is hij bereid - en dat is een voor joden heikele kwestie - hier met name ook ten aanzien van Jeruzalem compromissen te sluiten: joden moeten de heilige stad met anderen delen.

Intussen laat Houwaart er geen onduidelijkheid over bestaan dat hij elke vorm van theocratie in Israël afwijst. Hij verwerpt een joods land met 'theocratische dictatuur'. Hier voert hij ook het theocratisch gedachtegoed in Europa, speciaal in bepaalde kringen in Holland, als parallel op, waarbij hij de SGP en Taliban in één adem noemt, terwijl hij het Wilhelmus als volkslied van Nederland afgeschaft zou willen zien. Een speciaal hoofdstuk wordt gewijd aan art. 36 van de NBG, met Groen van Prinsterers Ongeloof en revolutie als referentie, terwijl de dissertatie van dr. K. van der Zwaag Onverkort of gekortwiekt ook expliciet aandacht krijgt. Naar mijn oordeel werkt de auteur hier vanuit een vooringenomenheid die ook de uitkomst van zijn boek moet bepalen. Overigens komt hij weer wel tot de conclusie dat de wet van de Tien Geboden ook vandaag goede diensten kan bewijzen, wil een volk niet in de woestijn terechtkomen. Zijn omgang met de Schrift is ook uiterst dubieus. Hoewel het Oude Testament vele malen ter sprake komt als bron voor de historische ontwikkeling van het joodse volk vanuit zijn oorsprong, wijst hij (met Maarten 't Hart N.B.) allerlei Schriftgedeelten als ongeloofwaardig af. Zijn orthodox-joodse broeders (als Van der Kamp) zullen hem dit niet nazeggen.

Ik stem in met de visie van Houwaart op een Palestijnse staat, ook waar hij zegt dat, gegeven de nederzettingenpolitiek van Israël, er aan Palestijnen geen enkel ander politiek perspectief wordt geboden dan 'het scheppen van een soort satellietstaatje'. Gezien echter zijn historische beschrijving vóór 1948, had hij daar ook Jordanië bij moeten betrekken, waar het overgrote deel van de Palestijnen woont. Kortom, een boek dat veel wetenswaardigs biedt, maar mij bepaald niet bevredigen kan. Daarvoor is het naar mijn oordeel soms te zeer met zichzelf in tegenspraak. Maar zijn visie wortelt ook niet in het Oude Boek.

V.D.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen