Globaal bekeken

B egin november werd aan de Protestantse Theologische Faculteit in Cluj (Roemenië) een tweedaags internationaal congres gehouden over de Heidelbergse Catechismus. Prof. dr. W. Verboom zal van dit congres een impressie geven. Ter afsluiting werd aan een zevental personen een eredoctoraat uitgereikt. Onder hen was ook Daniël Szabo, oud-curator van de Hongaarse Hervormde Kerk en momenteel daar nog voorzitter van de ouderlingenbond. Hij is ook in Nederland al jarenlang (bij de Oost Europaorganisaties) een goede bekende. Hieronder de foto van het moment waarop de rector van de faculteit, prof. dr. Juhasz Tamas de plechtigheid verrichtte.

I n Vrijzicht (levensbeschouwing en cultuur) schrijft prof. dr. A. van der Meiden over 'Zingen tot de dood':

'In Manilla, meldt mijn krant, is in een Filipijnse bar een man doodgeschoten, omdat hij weigerde te stoppen met zingen. Deze man, een zekere Colicious, kreeg het aan de stok met dronken mannen aan een andere tafel die hem sommeerden te stoppen met zingen. Hij weigerde dat en enkele schoten maakten aan zijn leven een einde. Iemand die dus zingend de dood is ingegaan. (...)

In liederen en melodieën drukken we onze gevoelens uit. Vroeger zijn er erg veel liederen gemaakt ouer ureselijke moorden en rampen. Ze werden op lappen afgedrukt en zangers gingen met die lappen markten en kermissen af: dat waren de voorlopers van de smartlappen. Een lied kan andere snaren bij ons aantokkelen, andere dan normale gevoelens ouerdragen. Dat is heel breed. Je kunt ademloos naar de composities van beroemde liedcomponisten als Schubert luisteren, maar ook naar eenvoudige volksliederen of levensliederen. Genietje eruan, dan zing je ook terug. Je neemt het lied over. Je hoort het graag vaak terug. Het kan je blij en voldaan stemmen, je kunt er nostalgie mee oproepen.Je kunt er door getroost worden. Maar je moet er geen mantra uan maken die te pas en te onpas en zonder pauzes wordt afgedraaid. Mijn moeder zei we\ eens tegen een broer die graag en ueel en uaak hetzelfde zong: zet eens een andere plaat op.

Ten slotte een vraag: komt u het nog wel eens tegen dat er aan een ziekbed of een sterfbed samen gezongen u/ordt? In mijn jeugd was het redelijk gebruikelijk, maar bestaat het nog steeds? '

D e hervormde predikant uit Alphen a/d Rijn, ds. G. H. Baudet, is met een zware lichamelijke

handicap geboren en beweegt zich met een rolstoel door de gemeente. Op de markt overkwam hem, zo meldt hij in Woord en Dienst, het volgende:

'Ze kwamen niet uan hier, dat zag je zo. Dat voelde je, dat wist je. De heren waren kaal tot gemillimeterd en hadden een betrekkelijk offensieve uitdrukking in hun ogen, onder een hoog onbuigzaam uoorhoofd. "Milieudefensie", flitste door mij heen. Of de een of andere actie ten behoeve uan de zielige python in Centraal- Australië. "Dóórlopen", dacht ik. Maar dat ging niet zo best. Zij hielden mij aan. En begonnen tegen mij te praten. Zij vroegen of zij mij iets vragen mochten. En ik stemde toe. Daarop begon de eerste omstandig te vertellen hoe hij vele jaren gevangen was geweest in heroïne en ander wegdroomspul en dat hij daaruit nu beurijd was en uerlost door Jezus Christus. "Gefeliciteerd", antwoordde ik argeloos oprecht. Maar nu voelde mijn gesprekspartner zich aangemoedigd en begon als Paulus in Athene te verkondigen hoe de Heer heeft omgezien naar de uerschoppelingen uan de aarde. Zijn maat stond half achter hem en knikte beuestigend bij alle ureselijkheden waaraan de Heer een einde had gemaakt. Halleluja! Toen legde hij zijn hand op mijn hoofd en begon te bidden. "Here God, U bent zo machtig en Uw wil is zo groot..., enzouoort, enzovoort. Wij bidden U uoor deze man. Voor deze zielige man in dit karretje. U kunt er wat aan doen, U kunt hem beurijden. Here, geef dat deze zielige man opstaat uit zijn kar, dat zijn benen groeien en dat hij kan lopen zoals wij en dat hij U kan verheerlijken om Uw glorierijke Naam."Zo ging het nog een tijdje door. Mijn urouw en mijn dochter waren een winkel ingeulucht. Hun woede en hun tranen waren uoor henzelf, niet voor de straat. En ik? Moest ik nu blij zjjn met een onverhoorbaar gebed? Ik ben eigenlijk best tevreden zo.'

v.o.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen