INGEZONDEN De verrassing

We waren een weekend op vakantie in een plaats ergens in het zuiden van het land. Namen noemen is niet nodig. Het is een dorp waar het kerkelijke leven - volgens onze maatstaven- niet zo rijk is als op de Veluwe, om het maar eens eufemistisch te zeggen. Keus in kerkgenootschappen was er niet en dus besloten we gewoon op zondagmorgen om half tien een dienst bij te wonen in de hervormde gemeente ter plaatse. Hervormd ja; het stond in zwarte letters op een wit bord. Geen twijfel mogelijk. Eerlijk is eerlijk: het was bij gebrek aan beter. Dachten we. Bondsgemeenten waren tot in de verre omgeving nergens te vinden. Dus 'op' naar de dorpskerk.

In de auto op weg naar de monumentale kerk waren we sceptisch, of misschien is het eerlijker om te zeggen cynisch. We verwachtten er niet veel van. Zou het vrijzinnig zijn? In ieder geval niet rechtzinnig. Dat kón hier simpelweg niet. Had iemand ooit iets 'goeds' uit dit gehucht gehoord? Het prachtige kerkje was schamel 'gevuld' met welgeteld zestien mensen. Exclusief de voorganger, de organist en vier kerkenraadsleden. De voorganger bleek een godsdienstleraar afkomstig uit België. Hij had geen toga aan, geen klassiek driedelig zwart pak, geen stropdas voor... Fout dus. Zoals alles fout leek. Met een superieure, blik in onze ogen keken we naar de man - ergens midden dertig- op, toen hij de preekstoel beklom voor de preek.

Het ging over twee geschiedenissen die we in een preek nog nooit met elkaar verbonden hadden horen worden: de wandeling van Petrus op de golven (Matth. 14) en de geschiedenis van de Kananese vrouw (Matth. 15).

Vanaf de eerste woorden boeide de prediker. Scherp trok hij lijnen tussen beide geschiedenissen. De kern van de verkondiging was de opmerking van de Heere Jezus tegen Petrus ('Gij kleingelovige!') en Zijn opmerking tegen de Kananese vrouw ('Vrouw, groot is uw geloof!'). Jezus die de kerk, de apostel Petrus, bestraft en de ongelovige heidin prijst. Petrus, de apostel die aan lezus vraagt hem tot Zich te roepen, over het water, 'indien Gij het zijt!' Petrus wilde een teken, een wonder en dan zou hij geloven dat het lezus was Die daar wandelde over de golven. En als Jezus hem toestaat te komen, gaat het al snel mis. De rotsman zinkt en Jezus Zelf moet hem van de verdrinkingsdood redden. 'Gij kleingelovige!'

En dan die Kananese vrouw. Bij haar géén twijfel. Ze roept Jezus direct aan als 'Zone Davids!' Bovendien bidt ze niet voor haarzelf, maar voor haar dochter. Toch wil de Heere Jezus niet tegen haar praten en

noemt Hij haar een hond. Een grove belediging die de vrouw per omgaande opvat als een grootse belofte: 'Ja Heere, maar ook de honden...' En dan die verrassende opmerking van Christus: 'Vrouw, groot is uw geloof, u geschiede gelijk gij wilt...'

En daar zaten we dan. De zon scheen door de hoge ramen naar binnen en in de kerk was het stil. Ondanks dat niemand wist hoe sceptisch wij dit kerkgebouw binnen waren gegaan, voelde het toch als een schrobbering, die preek. 'Waar staat u? ', zo vroeg de prediker. 'Bent u ook zo'n haantje-de-voorste, zo'n barometer-christen als Petrus, of durft u met die heidense vrouw toe te geven in Jezus' ogen niet meer dan een hond te zijn? Als het geloof niet alleen rust in het volbrachte werk van Christus, is het kleingeloof. En hoewel kleingeloof door Chris- * tus' toedoen nooit om zal komen, loopt het wel heel vaak een nat pak op.'

Waar wij stonden? In ieder geval niet aan de kant waar we hoorden te staan als reformatorische mensen met alle benodigde dog-matische kennis op zak. Onze hoogmoed was bestraft, ons kleingeloof ook. De les was hard, maar duidelijk: God werkt op plaatsen waar wij denken dat Hij niet meer werken kan. En blijkbaar gaat de Heere daarin nog véél verder dan wij in onze ruimste uren menen te mogen gaan. Hij laat Zich verbidden en geeft daar Zijn genade waar Hij het absoluut niet geven mag en kan. Wantjezus was alleen gezonden tot de verloren schapen van het huis Israëls. Niet tot de heidenen van Tyrus en Sidon. En toch: 'O vrouw, groot is uw geloof!'

Na de preek zongen we het bekende gezang 'God is getrouw'. In het laatste couplet was de les kort en'bondig samengevat: 'De Heiige Geest, die haar de toekomst spelt, Doet aan Gods kerk zijn heil{jeheimen weten; Hij, die haar leidt en in de waarheid stelt, Heeft Zijn bestek met wijsheid uitgemeten; Hij trekt met HEEL Zijn kerk van land tot land, Als Gods gezant.'

W. H. VAN EGDOM, APELDOORN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen