Het gebed beoefend

In het kader van het SoW-proces en met het oog op de naderende beslissing wordt er veel gesproken en geschreven over schuld en verootmoediging, gebed en verwachting. Wij zijn ervan overtuigd dat dit inderdaad van beslissend belang is. Om echter te voorkomen dat het bij 'woorden' blijft, zijn wij geroepen dit ook daadwerkelijk te beoefenen. Vandaar dat wij het initiatief genomen hebben om als predikanten, los van verschillende kerkelijke standpunten en modaliteit, met dit doel vier keer per jaar samen te komen. Om op deze manier samen voor Gods Aangezicht onze schuld te bedenken en te belijden, te bidden om ontferming en vernieuwing, te hopen op Gods trouw en de doorwerking van Zijn Geest. Het is ons verlangen dat er op deze wijze een geestelijke beweging in de kerk zal ontstaan, die zegenrijk zal doorwerken naar onszelf en naar het geheel.

Inmiddels kwamen wij op 30 oktober voor het eerst bijeen. Ondanks het zeer bescheiden aantal (naast ondergetekenden ds. A. van Lingen, Kinderdijk en ds. L. W. Ch. Ruijgrok, Monster) was het 'vol'. Nadat we samen Ps. 135 : 1, 2 hadden gezongen, baden wij kort en krachtig om vervulling met de Geest der gebeden. We lazen Jeremia 2:1-13. Daar gaat het over eerste liefde die verlaten is. Het volk van God houdt de Heere wel aan de hand in haar tempeldienst, maar leeft niet meer bij de liefde van Zijn hart en bij het woord uit Zijn mond. In plaats van te drinken uit de Springader van levend water put zij van het brakke water uit gebroken bakken.

Na lezing van dit gedeelte verenigden wij ons in een eerste gebed van verootmoediging. Samen zochten we te belijden waar het aan schort, in ons persoonlijk leven, in het ambtelijk werk, binnen de eigen gemeente en het geheel van de kerk. Daarna zongen wij met elkaar Ps. 135 : 8, 7 en haalden ons hart op aan Hem, Die met berouw aan ons gedenken zal... Wij vervolgden met de lezing van de Schrift, Jeremia 2 : 29-37. Sprake is daar van de twist van God met Zijn volk. Door Zijn zegen in te trekken tuchtigt de Heere hen. Maar zij J zien het niet onder ogen en keren niet tot Hem terug, hoewel Hij op hen wacht. In plaats •• daarvan bagatelliseren zij hun gedrag en gaan er intussen vanuit dat zij God aan hun zij J , de hebben. Aansluitend verenigden wij ons opnieuw in gebed, waarbij wij om beurten • baden om Gods ontferming. Opdat wij als kerk inzien wat de Eeuwige zoekt, wij tot in- v keer zullen komen, genade mogen vinden en in het licht van Zijn ontferming ons opnieuw door Hem laten gezeggen. Het werd opnieuw een zoeken naar woorden, om in de complexe en gespannen kerkelijke situatie te bidden om datgene waar het voor ons allen op aankomt. Ten slotte hebben wij onze verwachting zingend verwoord met Ps. 25 : 2, 3, 4. Na afloop hebben wij slechts twee dingen gezegd: 'Wat was dat moeilijk...!' én 'Wat was dit goed...!' En samen beseften wij: hier hadden wij veel eerder mee moeten beginnen.

Wij hebben besloten deze gebedsbijeenkomsten voort te zetten. En nodigen opnieuw alle predikanten uit tot deze oefening in verootmoediging en verwachtiging. De bijeenkomsten zullen gehouden worden op donderdagochtenden 29 januari; 29 april; 26 augustus; 25 november van 10.30 tot 12.00 uur. Plaats van samenkomst is de Marcuskerk, Menno ter Braaklaan 2, Delft.Voor een routebeschrijving kunt u terecht op www.maranathadelft.nl (Klik op 'Kerken'). Voor nadere inlichtingen kunt u terecht bij ondergetekenden.

DS. H. VAN DEN BELT

DS. P.J. VISSER

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen