Evangeliseren onder kinderen

Dit verhaal is eigenlijk een reisverslag. Maar ook een weergave, een voorbeeld van wat we als stichting Hulp Oost- Europa voorstaan met onze doelstelling: Het verlenen van geestelijke en materiële hulp aan kerken en personen in Oost-Europa. Het achterliggende motief is de voortgang van het Evangelie. Opdat velen (jongeren en ouderen) bereikt worden met Gods Woord, gemeenten gesticht en opgebouwd worden.

HOE zendt geen mensen uit. De werkwijze is plaatselijke werkers in Gods Koninkrijk in de diverse landen van het voormalige IJzeren Gordijn op te zoeken, die primair gericht zijn op opbouw van de gemeenten en de kerk. Mensen met een sterke missionaire en evangelisatorische gedrevenheid. Door de jaren heen (al meer dan 27 jaar) kwamen velen op onze weg en besloten we hen te helpen, te assisteren en te bemoedigen. In Polen zijn dat enkele voorgangers van 'The Evangelical Church'. Een kleine kerk die met veel moeite en zorgen probeert staande te blijven in het rooms-katholieke Polen.

Ontmoeting met mensen

Ds. Jarosz ontmoette ik voor de tweede keer. De eerste contacten met hem werden echter al in 1987 gelegd. Het woord emeritaat kent dominee Jarosz niet. Ondanks zijn leeftijd van 70 jaar is hij nog volop actief in het Koninkrijk van God. Rusteloos stuurt hij zijn busje door het drukke Warschau. We hebben maar een dag of vier ingepland voor het nodige projectwerk. Al met al een drukke agenda, waarin de ontmoeting met mensen centraal zal staan. Ook een gesprek met de leden van het dagelijks bestuur van de synode van het kerkgenootschap stond op de agenda.

Ds. Jarosz kent Warschau op zijn duimpje. Hij woont er al zijn leven lang. Hij laat ons de technische universiteit zien, waar hij destijds elektrotechnisch ingenieur werd. Deze studie was de basis voor een goede (technisch commerciële) baan in het bedrijfsleven. Hij leerde er de geschreven (en ongeschreven) regels van het zakendoen in een communistisch land. Een ervaring die hem tot op vandaag veel voordelen geeft.

Ruim 57 jaar geleden kwam hij tot geloof en stelde zijn leven in dienst van de verkondiging van het Evangelie. Hij werd gegrepen door kinderevangelisatie. Tientallen keren was hij met groepen Poolse kinderen onderweg naar Zwitserland. Een Zwitserse christelijke stichting stelde gratis een vakantieoora eer DescniKKing. z, u wcru, vuigens ds. Jarosz, in de donkere tijd van het communisme aan ruim 2200 protestantse, Poolse kinderen het evangelie verkondigd. De evangelisatie onder kinderen liet ds. Jarosz nooit meer los. 'Ik zie de evangelisatie onder kinderen en teenagers als mijn levenswerk. Investeren in jonge levens, dat is het mooiste watje kunt doen. Zolang God mij in mijn werk bevestigt, blijf ik dit zeggen. En ik mag dit zeggen tot op vandaag'.

Ark

Enkele jaren voor de Wende bezochten twee bestuursleden van onze stichting

Polen. Op zoek naar ene ds. Jarosz, die ergens in Warschau met een belangrijk evangelisatieproject was begonnen. Ongeveer 50 km ten zuiden van het stadscentrum in een bos werd de actieve dominee gevonden. Het fundament van een nieuw gebouw was net gelegd. Vol geloofsvertrouwen was men begonnen aan het project. Maar het geld was alweer op.

HOE werd overtuigd van het belang van dit project en ondersteunde de jaren door ds. Jarosz. De naam van het kinder- en jeugdevangelisatiecentrum werd ARKA (het Poolse woord voor ark). Later werd er een getal aan toegevoegd: ARKA 1. Dit omdat in 1994 door ds. Jarosz sr. een tweede gelijksoortige centrum werd gebouwd. Ditmaal midden in de stad, in Warschau- Oost. Een stadswijk met heel veel (arbeiders)flats. ARKA 2 heeft dezelfde doelstelling: evangelisatie onder kinderen en teenagers. Maar nog meer dan bij ARKA 1 was hierbij tevens het oogmerk ook ouders te bereiken met het evangelie.

Het werk in ARKA 1, in de bosrijke omgeving ten zuiden van de miljoenenstad Warschau, werd rijk gezegend. Jaarlijks worden allerlei kinderkampen en jeugdvakanties georganiseerd. Daarnaast worden conferenties gehouden voor jeugdwerkers, artsen en andere beroepsgroepen. Door de zoon van dominee Jarosz wordt er nu leiding gegeven aan het werk in ARKA 1. Er heeft zich ook een kleine gemeente gevormd. Op zondag komt men voor de dienst bijeen in het centrum.

Nog weinig tijd

Na het bezoek aan ARKA 1 bezochten we ARKA 2. Ds. Jarosz sr. woont de laatste jaren met zijn echtgenote zelf in een van de gastenkamers. Al jarenlang kijkt hij niet meer om naar zijn flat ergens in Warschau-West. Op een dag had hij het zo druk met de bouw van het centrum en het evangelisatiewerk dat hij wat spullen in een koffer deed en de deur zo achter zich dicht trok. 'Met wat persoonlijke spullen kan ik prima wonen in ARKA 2 en hoef niet meer te reizen naar mijn flat. Die flat komt later wel weer. Nu heb ik nog kracht en concentreer ik me op mijn roeping. God roept me en ik heb nog weinig tijd'. Wat een gedrevenheid. 790

God zegende het werk. Door het kinderwerk werden ook ouderen bereikt. Enkele ouders kwamen tot geloof en zijn nu lid van de gemeente. Er werden op een dag 2000 traktaten in de stad uitgedeeld. Ruim veertig mensen gaven gehoor aan de uitnodiging een evangelisatiebijeenkomst bij te wonen.

Van deze groep bleven er vier mensen over die lid werden van de gemeente in wording. Nu na twee en een halfjaar hard werken is er een gemeente van ongeveer veertig mensen. Elke zondag zijn er nu diensten. Vanaf januari 2003 zijn er op woensdagavond bijbelstudies en is er op vrijdagavond een gebedsuur. Op andere momenten kindergroepen en teenageractiviteiten. Met ontroering en emoties van dankbaarheid vertelt ds. Jarosz van de vruchten op zijn werk. Zijn levenswerk, waarin God hem zo bevestigde.

Na het gesprek met het stichtingsbestuur werden we door een groep tieners toegezongen. Onder hen enkelen die op straat leefden. Onder andere een meisje van zestien dat aan de heroïne verslaafd was en bijna in de prostitutie terechtkwam. Urenlang heeft mevrouw Jarosz (ze is 75 jaar) met haar gepraat, met haar gebeden. Steeds vaker komt ze nu naar ARKA 2 en doet in toenemende mate actief mee. Mevrouw Jarosz heeft versleten knieën en kan nog maar moeilijk lopen. Het grootste deel van de dag moet ze zitten. 'God zet me stil en stelt me zo in staat heel veel in de Bijbel te lezen en te bidden. Onder andere voor dit meisje. En God hoort de gebeden'.

Oene

De projecten ARKA 1 en ARKA 2 zijn verschillende keren in ons blad Helpende Handen beschreven. De hervormde gemeente in Oene is al jarenlang een partner en helpt HOE bij'de realisatie van de twee projecten in Polen. Met ds. Jarosz is een goede relatie opgebouwd. Nu er een gemeente in Warschau is ontstaan, kan het gemeentecontact vanuit Oene verdiept worden. Al veel hulp werd gegeven. Nederlandse jongeren deden mee, gingen op reis en staken in Warschau de handen uit de mouwen.

Via ds. Jarosz (en twee van zijn zonen) wordt ook winterhulp gegeven. Met een beperkte financiële bijdrage uit het fonds 'winterhulp' kunnen we de Poolse predikanten bemoedigen hun diaconale werk vanuit hun jonge gemeenten te versterken en uit te breiden. Veel van de kinderen die meedoen aan het clubwerk, komen uit gezinnen met schrijnende armoede.

Het begon in 1987, met een pionierreis. Enkele bestuursleden van HOE vonden ds. Jarosz. Hij werkte aan een 'geloofsproject': stap voor stap, met beperkte middelen bouwde hij aan zijn project, met visie en overtuiging. Hij wist zich door God geroepen, werkte het concept uit en maakte (zoals een goede ingenieur betaamt) een zorgvuldig stappenplan (zoals Nehemia ook deed). Door Gods zegen en door de buitenlandse hulp (financieel en de vele bezoeken, o.a. vanuit Oene) werden de twee centra ARKA 1 en 2 afgemaakt en kwam het beoogde werk tot bloei. De draagkracht van de twee kleine, jonge gemeenten groeit langzaam.

Met ds. Jarosz bespraken we voor het eerst de noodzaak na te denken over een mogelijk afbouwplan van de buitenlandse financiële steun. Vijftien jaar zijn we onderweg. Honderden kinderen hoorden inmiddels het Evangelie. Samen met de broeders van de werkgroep uit Oene hopen we ds. Jarosz nog diverse keren te bezoeken. Vlak voor ons vertrek uit Warschau stonden we met het ARKA 2-stichtingsbestuur samen met ds. Jarosz en zijn familie rond de tafel. De tieners hadden net gezongen. God werd gedankt voor de rijke vruchten van het werk. Maar ook werd gebeden voor ds. en mevrouw Jarosz. Het vertrouwen is op God gevestigd om op Zijn tijd en wijze in een goede opvolger te voorzien. Op deze wijze werd de laatste zorg van de oude predikant voor Gods troon neergelegd.

Na een snelle rit met ds. Jarosz achter het stuur van het busje, dat vanuit Oene werd geschonken voor het kinderwerk, kwamen we op het vliegveld aan. Terug naar Nederland.

F. A. VAN DEN BERG, VOORZITTER HULP OOST-EUROPA

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen