In Gods handen

De kerkfusie is een feit. Hoe nu verder? Ik zie voor mijzelf en voor heel de kerk geen andere weg dan tot het uiterste blijven op onze post. Er zijn geen alternatieven. De Hervormde Kerk zoals wij die kenden onder de kerkorde van 1951, is niet meer - die kunnen we dus ook niet voortzetten. Er is verdriet in mijn hart, ja zelfs een gevoel van rouw. Vooral als ik let op de breuk onder de gereformeerde belijders. Ons gezamenlijke protest is al geruime tijd geleden gebroken door een verschil van inzicht. We hebben ons tegen elkaar laten uitspelen. SoW was een krachtig middel om onze onderlinge liefdeloosheid en onverdraagzaamheid te openbaren. Waar lag eigenlijk de spits van ons leven?

Zo hebben we na 12 december niet alleen de Heere God het een en ander te belijden, maar ook elkaar. We zijn misschien postmoderner dan we zelf willen weten. Daaraan koppel ik ook de vraag of wij onze zaak werkelijk in Gods handen gaven. Wie dat deed, durft die nu heen te gaan? Wat geloven wij dan van Gods leiding? Dit geloof leidt toch tot onderwerping en onderwerping geeft rust. Niet de onderwerping aan delen uit een kerkorde die tegen Gods Woord ingaan, wel aan de weg die Hij kennelijk met ons gaat. Bovendien, zolang het primaat van Zijn Woord nog in de kerk is, kan en mag ik niet weg. Het zal niet gemakkelijker worden, maar het geding om de waarheid moet ook in de nieuwe situatie gevoerd worden. Weten wij nog wat lijden aan de kerk is? Daaruit gezet worden is van geheel andere orde dan zelf een actieve daad stellen en de kudde verlaten. Wij zullen de verwarde schapen nog meer in verwarring brengen. Ten slotte acht ik het onverteerbaar dat in deze tijd van vergaande ontkerstening opnieuw gemeenten scheuren en breken. Dat kan niet en dat mag niet. We vochten jarenlang onze interne conflicten uit voor het forum van de wereld, in plaats van een Woord voor haar te hebben.

Dit Woord blijft in ieder geval in de gefuseerde kerk. Daarop zullen wij pleiten om Gods verbondstrouw. Zou Hij geen opwekking kunnen geven in deze door ons afgewezen kerk? Laat het ons gebed zijn dat de kerk weer voluit gehoorzaam wordt aan het spreken van God in Zijn Woord. Wat er ook verandert: 'Gij evenwel, Gij blijft Dezelfde, Heer!'

J. BELDER, DORDRECHT

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen